باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

غزل شمارهٔ 5605دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

غزل شمارهٔ 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

غزل شمارهٔ 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

غزل شمارهٔ 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

غزل شمارهٔ 5609گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

غزل شمارهٔ 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستم

غزل شمارهٔ 5611به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم

غزل شمارهٔ 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

غزل شمارهٔ 5613عالم بیخبری بود بهشت آبادم

غزل شمارهٔ 5614بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

غزل شمارهٔ 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

غزل شمارهٔ 5616عمرها تربیت دیده بینا کردم

غزل شمارهٔ 5617در مصافی که من از آه علم وا کردم

غزل شمارهٔ 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردم

غزل شمارهٔ 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

غزل شمارهٔ 5620یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

غزل شمارهٔ 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدم

غزل شمارهٔ 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

غزل شمارهٔ 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

غزل شمارهٔ 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

غزل شمارهٔ 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

غزل شمارهٔ 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

غزل شمارهٔ 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

غزل شمارهٔ 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

غزل شمارهٔ 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟

غزل شمارهٔ 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

غزل شمارهٔ 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

غزل شمارهٔ 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

غزل شمارهٔ 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

غزل شمارهٔ 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

غزل شمارهٔ 5643شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

غزل شمارهٔ 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانم

غزل شمارهٔ 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

غزل شمارهٔ 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

غزل شمارهٔ 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

غزل شمارهٔ 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم