باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

غزل شمارهٔ 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

غزل شمارهٔ 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

غزل شمارهٔ 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

غزل شمارهٔ 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

غزل شمارهٔ 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

غزل شمارهٔ 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

غزل شمارهٔ 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

غزل شمارهٔ 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

غزل شمارهٔ 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

غزل شمارهٔ 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

غزل شمارهٔ 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

غزل شمارهٔ 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

غزل شمارهٔ 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

غزل شمارهٔ 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

غزل شمارهٔ 5675خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

غزل شمارهٔ 5676چشم امید به مژگان تر خود داریم

غزل شمارهٔ 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریم

غزل شمارهٔ 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم

غزل شمارهٔ 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریم

غزل شمارهٔ 5680ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم

غزل شمارهٔ 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم

غزل شمارهٔ 5682چند در پرده دل باده گلنار زنیم

غزل شمارهٔ 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم

غزل شمارهٔ 5684چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم

غزل شمارهٔ 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیم

غزل شمارهٔ 5686عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیم

غزل شمارهٔ 5687نوبهارست بیا روی به میخانه کنیم

غزل شمارهٔ 5688روزگاری است ز دل نقش خودی می‌شویم

غزل شمارهٔ 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویم

غزل شمارهٔ 5690مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویم

غزل شمارهٔ 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویم

غزل شمارهٔ 5692چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟

غزل شمارهٔ 5693گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام

غزل شمارهٔ 5694به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام

غزل شمارهٔ 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته ام

غزل شمارهٔ 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده ام

غزل شمارهٔ 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده ام

غزل شمارهٔ 5698سبک به چشم تو از شیوه وفا شده‌ام

غزل شمارهٔ 5699برون نیامده از برگ بی ثمر شده ام

غزل شمارهٔ 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده ام

غزل شمارهٔ 5701به توبه راهنمون گشت باده نابم

غزل شمارهٔ 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبم