باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1601سبزه همان و گل و صحرا همان

غزل شمارهٔ 1602روی ترش کرده به یاران مبین

غزل شمارهٔ 1603ای سمن نامه وفا بستان

غزل شمارهٔ 1604عالم از جام لب خراب مکن

غزل شمارهٔ 1605گواه جبین است بر درد من

غزل شمارهٔ 1606دل شکیبا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 1607من خسته را ز آن خود کن، ببین

غزل شمارهٔ 1608چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون

غزل شمارهٔ 1609ای شکل و بالایت بلا، از بهر جان مردمان

غزل شمارهٔ 1610چه بلاست از دو چشمت نظر نیاز کردن

غزل شمارهٔ 1611گر ز شوخی نیستت پروای من

غزل شمارهٔ 1612یار بی فرمان و دل هم همچنان

غزل شمارهٔ 1613همی ریزی به بازی خون یاران

غزل شمارهٔ 1614عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگران

غزل شمارهٔ 1615دل گمگشته به بازار خریدن نتوان

غزل شمارهٔ 1616در ره عشق از بلا آزاد نتوان زیستن

غزل شمارهٔ 1617آرایش مجلس تویی، مجلس بیارا هر زمان

غزل شمارهٔ 1618یک دگر خلق به سودای دل و جان گفتن

غزل شمارهٔ 1619جانا همان و دل همان درد من شیدا همان

غزل شمارهٔ 1620صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون

غزل شمارهٔ 1621ای مشک وام داده زلفت به آهوی چین

غزل شمارهٔ 1622خه از کجاها می رسی آلوده می همچنین

غزل شمارهٔ 1623از خانه دشمن خاست دل، فریاد کردن چون توان؟

غزل شمارهٔ 1624آستان یار و آن گه خون من

غزل شمارهٔ 1625عیش من تلخ است ازان شکر لب شیرین سخن

غزل شمارهٔ 1626صد ره گذری هر دم بر جان خراب من

غزل شمارهٔ 1627سواره اینک آن سرو روانم می رود بیرون

غزل شمارهٔ 1628چشم است، یارب، آنچنان یا خود بلای جان من

غزل شمارهٔ 1629آه ازین تنگ قبایان شده تنگم دامان

غزل شمارهٔ 1630ای جهانی کشته، جان چند کس خواهی شدن؟

غزل شمارهٔ 1631بنشین نفسی کز همه لطف تو بس است این

غزل شمارهٔ 1632ای آشنا، درین چه بی بن نظاره کن

غزل شمارهٔ 1633چون همی دانی که تن چون جان نهان خواهد شدن

غزل شمارهٔ 1634ای غمت خوش تر ز شادی کسان

غزل شمارهٔ 1635یک شب، ای ماه جهان افروز من

غزل شمارهٔ 1636از آن خویش کنم من که جان دهم بستان

غزل شمارهٔ 1637گر هوس بردم به رویت چشم خود بر دوختن

غزل شمارهٔ 1638چون بستدی دل من، پرسشم کن به ازین

غزل شمارهٔ 1639آخر بگو، ای نازنین، ناز تو تا کی همچنین؟

غزل شمارهٔ 1640در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 1641امروز به نظاره آن سرو خرامان

غزل شمارهٔ 1642ز سر کرشمه یک ره نظری به روی من کن

غزل شمارهٔ 1643منم و خیال بازی شب و روز با جانان

غزل شمارهٔ 1644دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو

غزل شمارهٔ 1645دلم آشفته شد، جانا، به بالای بلای تو

غزل شمارهٔ 1646مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او

غزل شمارهٔ 1647دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو

غزل شمارهٔ 1648بدینسان کز غمت بر خاک دارم هر زمان پهلو

غزل شمارهٔ 1649بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو

غزل شمارهٔ 1650ای جان من آویزان از بند قبای تو