غزلیات

غزل شمارهٔ 1001گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1001

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1002باده مرد افکن من معنی روشن بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1002

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1003مهر لب غماز را دامان پاک من بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1003

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1004گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1004

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1005مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1005

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1006گردش پرگار ما را حلقه مویی بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1006

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1007گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1007

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1008جان روشن را جهان در چشم بینا آتش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1008

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1009

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1010هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1010

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1011شهپر پروانه ما را جلا در آتش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1011

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1012با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1012

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1013

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1014از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1014

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1015عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1015

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1016هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1016

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1017از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1017

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1018شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1018

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1019در دل هر کس بود درد طلب در منزل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1019

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1020این ز همت خالی و آن از طبع پر می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1020

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1021صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1021

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1022نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1022

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1023چشم خواب آلودگان در انتظار منزل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1023

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1024سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1024

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1025

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1026از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1026

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1027

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1028پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1028

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1029جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1029

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1030خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1030

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1031وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1031

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1032داستان شوق را تحریر کردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1032

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1033هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1033

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1034عندلیب مست را خاموش کردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1034

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1035با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1035

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1036دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1036

آڈیو

23 اشعار

غزل شمارهٔ 1037خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1037

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1038عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1038

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1039خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1039

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1040باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1040

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1041از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1041

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1042توبه از می در بهار نوجوانی مشکل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1042

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1043هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1043

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1044سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1044

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1045حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1045

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1046زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1046

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1047ریشه ما در زمین خاکساری محکم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1047

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1048نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1048

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1049در حریم سینه عشاق، غم نامحرم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1049

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1050در فشار دل، سر دست نگارین ظالم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1050

آڈیو

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1001–گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است

غزل شمارهٔ 1002–باده مرد افکن من معنی روشن بس است

غزل شمارهٔ 1003–مهر لب غماز را دامان پاک من بس است

غزل شمارهٔ 1004–گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس است

غزل شمارهٔ 1005–مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است

غزل شمارهٔ 1006–گردش پرگار ما را حلقه مویی بس است

غزل شمارهٔ 1007–گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش است

غزل شمارهٔ 1008–جان روشن را جهان در چشم بینا آتش است

غزل شمارهٔ 1009–پرده شرم و حیا را باده ناب آتش است

غزل شمارهٔ 1010–هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است

غزل شمارهٔ 1011–شهپر پروانه ما را جلا در آتش است

غزل شمارهٔ 1012–با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است

غزل شمارهٔ 1013–گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است

غزل شمارهٔ 1014–از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش است

غزل شمارهٔ 1015–عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است

غزل شمارهٔ 1016–هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است

غزل شمارهٔ 1017–از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است

غزل شمارهٔ 1018–شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک است

غزل شمارهٔ 1019–در دل هر کس بود درد طلب در منزل است

غزل شمارهٔ 1020–این ز همت خالی و آن از طبع پر می شود

غزل شمارهٔ 1021–صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل است

غزل شمارهٔ 1022–نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل است

غزل شمارهٔ 1023–چشم خواب آلودگان در انتظار منزل است

غزل شمارهٔ 1024–سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است

غزل شمارهٔ 1025–با کمال قرب، از جانان دل ما غافل است

غزل شمارهٔ 1026–از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است

غزل شمارهٔ 1027–از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل است

غزل شمارهٔ 1028–پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1029–جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1030–خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1031–وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1032–داستان شوق را تحریر کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1033–هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1034–عندلیب مست را خاموش کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1035–با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1036–دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1037–خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1038–عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1039–خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1040–باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1041–از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1042–توبه از می در بهار نوجوانی مشکل است

غزل شمارهٔ 1043–هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل است

غزل شمارهٔ 1044–سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل است

غزل شمارهٔ 1045–حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل است

غزل شمارهٔ 1046–زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم است

غزل شمارهٔ 1047–ریشه ما در زمین خاکساری محکم است

غزل شمارهٔ 1048–نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم است

غزل شمارهٔ 1049–در حریم سینه عشاق، غم نامحرم است

غزل شمارهٔ 1050–در فشار دل، سر دست نگارین ظالم است

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1001–گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است

غزل شمارهٔ 1002–باده مرد افکن من معنی روشن بس است

غزل شمارهٔ 1003–مهر لب غماز را دامان پاک من بس است

غزل شمارهٔ 1004–گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس است

غزل شمارهٔ 1005–مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است

غزل شمارهٔ 1006–گردش پرگار ما را حلقه مویی بس است

غزل شمارهٔ 1007–گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش است

غزل شمارهٔ 1008–جان روشن را جهان در چشم بینا آتش است

غزل شمارهٔ 1009–پرده شرم و حیا را باده ناب آتش است

غزل شمارهٔ 1010–هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است

غزل شمارهٔ 1011–شهپر پروانه ما را جلا در آتش است

غزل شمارهٔ 1012–با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است

غزل شمارهٔ 1013–گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است

غزل شمارهٔ 1014–از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش است

غزل شمارهٔ 1015–عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است

غزل شمارهٔ 1016–هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است

غزل شمارهٔ 1017–از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است

غزل شمارهٔ 1018–شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک است

غزل شمارهٔ 1019–در دل هر کس بود درد طلب در منزل است

غزل شمارهٔ 1020–این ز همت خالی و آن از طبع پر می شود

غزل شمارهٔ 1021–صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل است

غزل شمارهٔ 1022–نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل است

غزل شمارهٔ 1023–چشم خواب آلودگان در انتظار منزل است

غزل شمارهٔ 1024–سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است

غزل شمارهٔ 1025–با کمال قرب، از جانان دل ما غافل است

غزل شمارهٔ 1026–از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است

غزل شمارهٔ 1001گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است

غزل شمارهٔ 1002باده مرد افکن من معنی روشن بس است

غزل شمارهٔ 1003مهر لب غماز را دامان پاک من بس است

غزل شمارهٔ 1004گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس است

غزل شمارهٔ 1005مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است

غزل شمارهٔ 1006گردش پرگار ما را حلقه مویی بس است

غزل شمارهٔ 1007گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش است

غزل شمارهٔ 1008جان روشن را جهان در چشم بینا آتش است

غزل شمارهٔ 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش است

غزل شمارهٔ 1010هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است

غزل شمارهٔ 1011شهپر پروانه ما را جلا در آتش است

غزل شمارهٔ 1012با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است

غزل شمارهٔ 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است

غزل شمارهٔ 1014از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش است

غزل شمارهٔ 1015عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است

غزل شمارهٔ 1016هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است

غزل شمارهٔ 1017از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است

غزل شمارهٔ 1018شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک است

غزل شمارهٔ 1019در دل هر کس بود درد طلب در منزل است

غزل شمارهٔ 1020این ز همت خالی و آن از طبع پر می شود

غزل شمارهٔ 1021صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل است

غزل شمارهٔ 1022نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل است

غزل شمارهٔ 1023چشم خواب آلودگان در انتظار منزل است

غزل شمارهٔ 1024سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است

غزل شمارهٔ 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل است

غزل شمارهٔ 1026از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است

غزل شمارهٔ 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل است

غزل شمارهٔ 1028پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1029جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1030خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1031وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1032داستان شوق را تحریر کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1033هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1034عندلیب مست را خاموش کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1035با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1036دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1037خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1038عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1039خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1040باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1041از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1042توبه از می در بهار نوجوانی مشکل است

غزل شمارهٔ 1043هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل است

غزل شمارهٔ 1044سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل است

غزل شمارهٔ 1045حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل است

غزل شمارهٔ 1046زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم است

غزل شمارهٔ 1047ریشه ما در زمین خاکساری محکم است

غزل شمارهٔ 1048نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم است

غزل شمارهٔ 1049در حریم سینه عشاق، غم نامحرم است

غزل شمارهٔ 1050در فشار دل، سر دست نگارین ظالم است

غزل شمارهٔ 1001گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است

غزل شمارهٔ 1002باده مرد افکن من معنی روشن بس است

غزل شمارهٔ 1003مهر لب غماز را دامان پاک من بس است

غزل شمارهٔ 1004گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس است

غزل شمارهٔ 1005مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است

غزل شمارهٔ 1006گردش پرگار ما را حلقه مویی بس است

غزل شمارهٔ 1007گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش است

غزل شمارهٔ 1008جان روشن را جهان در چشم بینا آتش است

غزل شمارهٔ 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش است

غزل شمارهٔ 1010هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است

غزل شمارهٔ 1011شهپر پروانه ما را جلا در آتش است

غزل شمارهٔ 1012با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است

غزل شمارهٔ 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است

غزل شمارهٔ 1014از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش است

غزل شمارهٔ 1015عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است

غزل شمارهٔ 1016هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است

غزل شمارهٔ 1017از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است

غزل شمارهٔ 1018شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک است

غزل شمارهٔ 1019در دل هر کس بود درد طلب در منزل است

غزل شمارهٔ 1020این ز همت خالی و آن از طبع پر می شود

غزل شمارهٔ 1021صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل است

غزل شمارهٔ 1022نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل است

غزل شمارهٔ 1023چشم خواب آلودگان در انتظار منزل است

غزل شمارهٔ 1024سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است

غزل شمارهٔ 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل است

غزل شمارهٔ 1026از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است

غزل شمارهٔ 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل است

غزل شمارهٔ 1028پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1029جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل است

غزل شمارهٔ 1030خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است