صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1011غزل شمارهٔ 1011شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: ادراتشاستصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںشهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش است2نقل کریںگرم رفتاران نمی بینند زیر پای خویشگر به آب خضر افتد راه ما در آتش است3نقل کریںعارفان از قهر بیش از لطف می یابند فیضبر خلیل الله باغ دلگشا در آتش است4نقل کریںوای بر من کز فروغ گوهر یکتای اونعل هر موجی درین دریا جدا در آتش است5نقل کریںخون گرم ما شهیدان را چسان پامال ساخت؟پای سیمینی که از رنگ حنا در آتش است6نقل کریںشد نهان از دیده ها تا گوشه ابرو نمودنعل ماه نو نمی دانم کجا در آتش است7نقل کریںبرنیاید خارخار از طینت ماهی به فلسغوطه گر در زر زند، حرص گدا در آتش است8نقل کریںآتش و پنبه است با هم صحبت آهن دلاننعل تیغ کج ازان گلگون قبا در آتش است9نقل کریںبس که از خوبی گلوسوزست سر تا پای اودل ز حیران نمی داند کجا در آتش است10نقل کریںآرزوها در کهنسالی دو بالا می شودنعل حرص پیر از قد دو تا در آتش است11نقل کریںمی پرد چشم سبک مغزان پی دنیای پوچاز برای برگ کاهی کهربا در آتش است12نقل کریںشوق، صائب می شود افتادگان را بال و پردر بیابان طلب هر نقش پا در آتش است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر که چون پروانه بی باک، مست آتش استهر کجا پر می زند بر روی دست آتش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1010اگلی نظمبا کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش استبا دهان خشک مردن، بر لب دریا خوش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1012آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر که چون پروانه بی باک، مست آتش استهر کجا پر می زند بر روی دست آتش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1010
اگلی نظمبا کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش استبا دهان خشک مردن، بر لب دریا خوش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1012
