صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1010غزل شمارهٔ 1010شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: ستاتشاستصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی، عندلیبآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر که چون پروانه بی باک، مست آتش استهر کجا پر می زند بر روی دست آتش است22نقل کریںربط ما با داغ عالمسوز عشق امروز نیستسالها شد این سمندر شیر مست آتش است33نقل کریںنیست حسن و عشق را از هم جدایی جز به نامهر که بر پروانه خندد در شکست آتش است44نقل کریںنفس اگر بر عقل غالب شد، همان مغلوب اوستدود بر آتش سوار و زیر دست آتش است55نقل کریںمصرع صائب جگرسوزست چون تیر شهاباین خدنگ گرمرو، گویا ز شست آتش است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمپرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1009اگلی نظمشهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1011◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمپرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1009
اگلی نظمشهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1011
