صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1006غزل شمارهٔ 1006شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: وییبساستصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است2نقل کریںنیست با آیینه روی حرف ما چون طوطیانباعث گفتار ما چشم سخنگویی بس است3نقل کریںبند آهن بر سبکروحان گرانی می کندگردن باریک ما را حلقه مویی بس است4نقل کریںسر به صحرا می دهد شوریدگان را ناله اییک جهان آهوی وحشت دیده را هویی بس است5نقل کریںمطلب آزادگان دست از دو عالم شستن استهمچو سرو از گلستان ما را لب جویی بس است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1005اگلی نظمگرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1007آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1005
اگلی نظمگرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1007
