صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1002غزل شمارهٔ 1002شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: نبساستہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںباده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است2نقل کریںچون زلیخا مشربان ما را تلاش قرب نیستدیده یعقوب ما را بوی پیراهن بس است3نقل کریںعاشقان پروانه مشرب را درین هنگامه هاگر دل روشن نباشد، چهره روشن بس است4نقل کریںتا قیامت خونبهای ما ازان وحشی غزالاین که دست افکنده خون ما بر آن گردن بس است5نقل کریںروی شرم آلود را آرایشی در کار نیستقطره شبنم چراغ لاله را روغن بس است6نقل کریںجامه فتحی مرا چون بیدلان در کار نیستسخت جانی زیر پیراهن مرا جوشن بس است7نقل کریںخانه خلوت نسازد بر گنه ما را دلیرشرمگینان را نگهبان دیده روزن بس است8نقل کریںباعث دلسردی دلبستگان رنگ و بویدست خالی رفتن شبنم ازین گلشن بس است9نقل کریںمطلب از گلخن همین آیینه روشن کردن استزیر گردون چند باشی ای دل روشن، بس است10نقل کریںتنگتر از آستین گردید هنگام سفرتا به کی خواهی کشیدن پای در دامن، بس است11نقل کریںرشته تابی بر سبکروحان گرانی می کندسد راه عیسی از بالا روی سوزن بس است12نقل کریںنیست جز ملک رضا دارالامانی خاک راچند صائب دور خواهی بود ازان مأمن، بس است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1001اگلی نظممهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1003زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1001مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1003آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1001
اگلی نظممهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1003
گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1001
مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس استصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1003
