غزلیات

غزل شمارهٔ 2101–سیر گشتم ز نازهای خسان

غزل شمارهٔ 2102–چیست با عشق آشنا بودن

غزل شمارهٔ 2103–گرچه اندر فغان و نالیدن

غزل شمارهٔ 2104–شب که جهان است پر از لولیان

غزل شمارهٔ 2105–ساقی من خیزد بی‌گفت من

My saki rises without my speaking and brings that wine of abundant price.

غزل شمارهٔ 2106–مست رسید آن بت بی‌باک من

غزل شمارهٔ 2107–جان منی، جان منی، جان من

You are my life, you are my life, my life; you are my own, you are my own, my own.

غزل شمارهٔ 2108–می‌نروم هیچ از این خانه من

غزل شمارهٔ 2109–ای تو پناه همه روز محن

غزل شمارهٔ 2110–بانگ برآمد ز خرابات من

A cry went up from my tavern, the heavens were split by my litany:

غزل شمارهٔ 2111–بانگ برآمد ز خرابات من

غزل شمارهٔ 2112–ظلمت شب پرتو ظلمات من

غزل شمارهٔ 2113–ای تو چو خورشید و شه خاص من

غزل شمارهٔ 2114–بانگ برآمد ز دل و جان من

غزل شمارهٔ 2115–بازرسید آن بت زیبای من

غزل شمارهٔ 2116–آمده‌ای بی‌گه خامش مشین

غزل شمارهٔ 2117–پیشتر آ ای صنم شنگ من

Come nearer, my pretty idol, my sympathetic idol of like hue with me.

غزل شمارهٔ 2118–می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین

غزل شمارهٔ 2119–اگر امروز دلدارم درآید همچو دی خندان

غزل شمارهٔ 2120–دگرباره چو مه کردیم خرمن

Once more our [crescent] moon has reaped a harvest, and we have paraded forth despite the foe.

غزل شمارهٔ 2121–افندس مسین کاغا یومیندن

غزل شمارهٔ 2122–کیف اتوب یا اخی من سکر کارجوان

غزل شمارهٔ 2123–العشق یقول لی تزین

غزل شمارهٔ 2124–ایا بدر الدجی بل انت احسن

غزل شمارهٔ 2125–اطیب الاسفار عندی انتقالی من مکان

غزل شمارهٔ 2126–اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین

غزل شمارهٔ 2127–یا صغیر السن یا رطب البدن

غزل شمارهٔ 2128–ابشر ثم ابشر یا مؤتمن

غزل شمارهٔ 2129–نَحْنُ إِلَیٰ سَیِّدِنَا رَاجِعُون

غزل شمارهٔ 2130–ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

Lovers, lovers, whoever sees His face, his reason becomes distraught, his habit confounded.

غزل شمارهٔ 2131–حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.

غزل شمارهٔ 2132–مستی ببینی رازدان می‌دانک باشد مست او

غزل شمارهٔ 2133–بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو

غزل شمارهٔ 2134–نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو

غزل شمارهٔ 2135–ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو

The glow of the light of daybreak is in your emerald vault, the goblet of the blood of twilight is your blood-measuring bowl.

غزل شمارهٔ 2136–ساقی اگر کم شد میت دستار ما بستان گرو

غزل شمارهٔ 2137–آن کون خر کز حاسدی عیسی بود تشویش او

غزل شمارهٔ 2138–ای عشق تو موزونتری یا باغ و سیبستان تو

غزل شمارهٔ 2139–والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو

غزل شمارهٔ 2140–دل دی خراب و مست و خوش هر سو همی‌افتاد از او

غزل شمارهٔ 2141–ای تن و جان بنده او بند شکرخنده او

غزل شمارهٔ 2142–چون بجهد خنده ز من خنده نهان دارم از او

When laughter leaps forth from me, I keep laughter hidden from him; I make a sour face at him; I shout and scream at him.

غزل شمارهٔ 2143–روشنی خانه تویی خانه بمگذار و مرو

غزل شمارهٔ 2144–کار جهان هر چه شود کار تو کو بار تو کو

Whatever comes of the world’s affairs, how does that affect your business? If the two worlds have become an idol-temple, where is that roguish idol of yours?

غزل شمارهٔ 2145–شب شد ای خواجه ز کی آخر آن یار تو کو

غزل شمارهٔ 2146–ای شکران ای شکران کان شکر دارم از او

غزل شمارهٔ 2147–چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

غزل شمارهٔ 2148–جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو

غزل شمارهٔ 2149–ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شمارهٔ 2150–عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو