غزلیات

غزل شمارهٔ 951فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 951

5 اشعار

غزل شمارهٔ 952چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 952

7 اشعار

غزل شمارهٔ 953دل ز تو بی غم نتوانیم کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 953

7 اشعار

غزل شمارهٔ 954تا رخ تو زلف ترا پیش کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 954

6 اشعار

غزل شمارهٔ 955در تو کسانی که نظر می کنند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 955

9 اشعار

غزل شمارهٔ 956مگر فتنه عشق بیدار شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 956

7 اشعار

غزل شمارهٔ 957سبزه ها نو دمید و یار نیامد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 957

10 اشعار

غزل شمارهٔ 958نافه چین ز خاک کوی تو زاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 958

6 اشعار

غزل شمارهٔ 959داد من آن بت طراز نداد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 959

10 اشعار

غزل شمارهٔ 960داد خواهم، اگر بخواهی داد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 960

7 اشعار

غزل شمارهٔ 961زلف یار مرا به باد دهید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 961

7 اشعار

غزل شمارهٔ 962عاشقان را چو نامه باز کنید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 962

9 اشعار

غزل شمارهٔ 963جان سرانگشت آن نگارین دید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 963

9 اشعار

غزل شمارهٔ 964تا ترا جسم و جان شکار بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 964

11 اشعار

غزل شمارهٔ 965پیش روی تو یاسمین که بود؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 965

5 اشعار

غزل شمارهٔ 966دل که نه زعشق پاره پاره بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 966

9 اشعار

غزل شمارهٔ 967عشق تو هرگزم ز سر نرود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 967

9 اشعار

غزل شمارهٔ 968دل ز نادیدنت به جان نشود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 968

6 اشعار

غزل شمارهٔ 969یار ما را از آن خویش نشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 969

7 اشعار

غزل شمارهٔ 970هر که بر گفته تو گوش نهاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 970

6 اشعار

غزل شمارهٔ 971لاله پیش رخت کله بنهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 971

7 اشعار

غزل شمارهٔ 972عاشقی مرد را سزای دهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 972

9 اشعار

غزل شمارهٔ 973هر که دل با غم تو یار کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 973

7 اشعار

غزل شمارهٔ 974صبح پیش رخ تو دم نزند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 974

8 اشعار

غزل شمارهٔ 975از دهانت سخن به کام رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 975

9 اشعار

غزل شمارهٔ 976وقت آن شد که گل شکفته شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 976

7 اشعار

غزل شمارهٔ 977لب لعل تو جز به جان نبرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 977

9 اشعار

غزل شمارهٔ 978از نکو بد نگو نمی آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 978

7 اشعار

غزل شمارهٔ 979مدتی شد که یار می ناید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 979

9 اشعار

غزل شمارهٔ 980شب که بادم ز سوی یار آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 980

7 اشعار

غزل شمارهٔ 981هر کرا خال عنبرین باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 981

8 اشعار

غزل شمارهٔ 982هر که را یاریار می افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 982

10 اشعار

غزل شمارهٔ 983دیده با تو چو هم نظر گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 983

9 اشعار

غزل شمارهٔ 984عاشق از سینه جان برون گیرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 984

5 اشعار

غزل شمارهٔ 985با تو در سینه جان نمی‌گنجد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 985

8 اشعار

غزل شمارهٔ 986شیوه کان ترک ماهرو داند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 986

7 اشعار

غزل شمارهٔ 987دیده در خون سزای می بیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 987

10 اشعار

غزل شمارهٔ 988شحنه غم دواسپه می آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 988

7 اشعار

غزل شمارهٔ 989دهنت را نفس نمی بیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 989

9 اشعار

غزل شمارهٔ 990اگر آن ماه مهربان گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 990

8 اشعار

غزل شمارهٔ 991خم زلفت که مشک چین آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 991

8 اشعار

غزل شمارهٔ 992دل ز روی تو دور نتوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 992

8 اشعار

غزل شمارهٔ 993دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 993

9 اشعار

غزل شمارهٔ 994با رخت شب چراغ نتوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 994

7 اشعار

غزل شمارهٔ 995آنچه یک چند آب حیوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 995

11 اشعار

غزل شمارهٔ 996دل بدین و بدو نخواهم داد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 996

7 اشعار

غزل شمارهٔ 997دل با درد را کجا یابند؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 997

7 اشعار

غزل شمارهٔ 998شکن زلف باز خواهی کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 998

6 اشعار

غزل شمارهٔ 999مناز، ای بت چین، که چین هم نماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 999

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1000اگر دلبری چون تو جایی برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1000

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 951–فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952–چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 953–دل ز تو بی غم نتوانیم کرد

غزل شمارهٔ 954–تا رخ تو زلف ترا پیش کرد

غزل شمارهٔ 955–در تو کسانی که نظر می کنند

غزل شمارهٔ 956–مگر فتنه عشق بیدار شد

غزل شمارهٔ 957–سبزه ها نو دمید و یار نیامد

غزل شمارهٔ 958–نافه چین ز خاک کوی تو زاد

غزل شمارهٔ 959–داد من آن بت طراز نداد

غزل شمارهٔ 960–داد خواهم، اگر بخواهی داد

غزل شمارهٔ 961–زلف یار مرا به باد دهید

غزل شمارهٔ 962–عاشقان را چو نامه باز کنید

غزل شمارهٔ 963–جان سرانگشت آن نگارین دید

غزل شمارهٔ 964–تا ترا جسم و جان شکار بود

غزل شمارهٔ 965–پیش روی تو یاسمین که بود؟

غزل شمارهٔ 966–دل که نه زعشق پاره پاره بود

غزل شمارهٔ 967–عشق تو هرگزم ز سر نرود

غزل شمارهٔ 968–دل ز نادیدنت به جان نشود

غزل شمارهٔ 969–یار ما را از آن خویش نشد

غزل شمارهٔ 970–هر که بر گفته تو گوش نهاد

غزل شمارهٔ 971–لاله پیش رخت کله بنهد

غزل شمارهٔ 972–عاشقی مرد را سزای دهد

غزل شمارهٔ 973–هر که دل با غم تو یار کند

غزل شمارهٔ 974–صبح پیش رخ تو دم نزند

غزل شمارهٔ 975–از دهانت سخن به کام رسد

غزل شمارهٔ 976–وقت آن شد که گل شکفته شود

غزل شمارهٔ 977–لب لعل تو جز به جان نبرد

غزل شمارهٔ 978–از نکو بد نگو نمی آید

غزل شمارهٔ 979–مدتی شد که یار می ناید

غزل شمارهٔ 980–شب که بادم ز سوی یار آمد

غزل شمارهٔ 981–هر کرا خال عنبرین باشد

غزل شمارهٔ 982–هر که را یاریار می افتد

غزل شمارهٔ 983–دیده با تو چو هم نظر گردد

غزل شمارهٔ 984–عاشق از سینه جان برون گیرد

غزل شمارهٔ 985–با تو در سینه جان نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 986–شیوه کان ترک ماهرو داند

غزل شمارهٔ 987–دیده در خون سزای می بیند

غزل شمارهٔ 988–شحنه غم دواسپه می آید

غزل شمارهٔ 989–دهنت را نفس نمی بیند

غزل شمارهٔ 990–اگر آن ماه مهربان گردد

غزل شمارهٔ 991–خم زلفت که مشک چین آمد

غزل شمارهٔ 992–دل ز روی تو دور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 993–دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

غزل شمارهٔ 994–با رخت شب چراغ نتوان کرد

غزل شمارهٔ 995–آنچه یک چند آب حیوان کرد

غزل شمارهٔ 996–دل بدین و بدو نخواهم داد

غزل شمارهٔ 997–دل با درد را کجا یابند؟

غزل شمارهٔ 998–شکن زلف باز خواهی کرد

غزل شمارهٔ 999–مناز، ای بت چین، که چین هم نماند

غزل شمارهٔ 1000–اگر دلبری چون تو جایی برآید

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 951–فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952–چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 953–دل ز تو بی غم نتوانیم کرد

غزل شمارهٔ 954–تا رخ تو زلف ترا پیش کرد

غزل شمارهٔ 955–در تو کسانی که نظر می کنند

غزل شمارهٔ 956–مگر فتنه عشق بیدار شد

غزل شمارهٔ 957–سبزه ها نو دمید و یار نیامد

غزل شمارهٔ 958–نافه چین ز خاک کوی تو زاد

غزل شمارهٔ 959–داد من آن بت طراز نداد

غزل شمارهٔ 960–داد خواهم، اگر بخواهی داد

غزل شمارهٔ 961–زلف یار مرا به باد دهید

غزل شمارهٔ 962–عاشقان را چو نامه باز کنید

غزل شمارهٔ 963–جان سرانگشت آن نگارین دید

غزل شمارهٔ 964–تا ترا جسم و جان شکار بود

غزل شمارهٔ 965–پیش روی تو یاسمین که بود؟

غزل شمارهٔ 966–دل که نه زعشق پاره پاره بود

غزل شمارهٔ 967–عشق تو هرگزم ز سر نرود

غزل شمارهٔ 968–دل ز نادیدنت به جان نشود

غزل شمارهٔ 969–یار ما را از آن خویش نشد

غزل شمارهٔ 970–هر که بر گفته تو گوش نهاد

غزل شمارهٔ 971–لاله پیش رخت کله بنهد

غزل شمارهٔ 972–عاشقی مرد را سزای دهد

غزل شمارهٔ 973–هر که دل با غم تو یار کند

غزل شمارهٔ 974–صبح پیش رخ تو دم نزند

غزل شمارهٔ 975–از دهانت سخن به کام رسد

غزل شمارهٔ 976–وقت آن شد که گل شکفته شود

غزل شمارهٔ 951فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 953دل ز تو بی غم نتوانیم کرد

غزل شمارهٔ 954تا رخ تو زلف ترا پیش کرد

غزل شمارهٔ 955در تو کسانی که نظر می کنند

غزل شمارهٔ 956مگر فتنه عشق بیدار شد

غزل شمارهٔ 957سبزه ها نو دمید و یار نیامد

غزل شمارهٔ 958نافه چین ز خاک کوی تو زاد

غزل شمارهٔ 959داد من آن بت طراز نداد

غزل شمارهٔ 960داد خواهم، اگر بخواهی داد

غزل شمارهٔ 961زلف یار مرا به باد دهید

غزل شمارهٔ 962عاشقان را چو نامه باز کنید

غزل شمارهٔ 963جان سرانگشت آن نگارین دید

غزل شمارهٔ 964تا ترا جسم و جان شکار بود

غزل شمارهٔ 965پیش روی تو یاسمین که بود؟

غزل شمارهٔ 966دل که نه زعشق پاره پاره بود

غزل شمارهٔ 967عشق تو هرگزم ز سر نرود

غزل شمارهٔ 968دل ز نادیدنت به جان نشود

غزل شمارهٔ 969یار ما را از آن خویش نشد

غزل شمارهٔ 970هر که بر گفته تو گوش نهاد

غزل شمارهٔ 971لاله پیش رخت کله بنهد

غزل شمارهٔ 972عاشقی مرد را سزای دهد

غزل شمارهٔ 973هر که دل با غم تو یار کند

غزل شمارهٔ 974صبح پیش رخ تو دم نزند

غزل شمارهٔ 975از دهانت سخن به کام رسد

غزل شمارهٔ 976وقت آن شد که گل شکفته شود

غزل شمارهٔ 977لب لعل تو جز به جان نبرد

غزل شمارهٔ 978از نکو بد نگو نمی آید

غزل شمارهٔ 979مدتی شد که یار می ناید

غزل شمارهٔ 980شب که بادم ز سوی یار آمد

غزل شمارهٔ 981هر کرا خال عنبرین باشد

غزل شمارهٔ 982هر که را یاریار می افتد

غزل شمارهٔ 983دیده با تو چو هم نظر گردد

غزل شمارهٔ 984عاشق از سینه جان برون گیرد

غزل شمارهٔ 985با تو در سینه جان نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 986شیوه کان ترک ماهرو داند

غزل شمارهٔ 987دیده در خون سزای می بیند

غزل شمارهٔ 988شحنه غم دواسپه می آید

غزل شمارهٔ 989دهنت را نفس نمی بیند

غزل شمارهٔ 990اگر آن ماه مهربان گردد

غزل شمارهٔ 991خم زلفت که مشک چین آمد

غزل شمارهٔ 992دل ز روی تو دور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 993دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

غزل شمارهٔ 994با رخت شب چراغ نتوان کرد

غزل شمارهٔ 995آنچه یک چند آب حیوان کرد

غزل شمارهٔ 996دل بدین و بدو نخواهم داد

غزل شمارهٔ 997دل با درد را کجا یابند؟

غزل شمارهٔ 998شکن زلف باز خواهی کرد

غزل شمارهٔ 999مناز، ای بت چین، که چین هم نماند

غزل شمارهٔ 1000اگر دلبری چون تو جایی برآید

غزل شمارهٔ 951فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 953دل ز تو بی غم نتوانیم کرد

غزل شمارهٔ 954تا رخ تو زلف ترا پیش کرد

غزل شمارهٔ 955در تو کسانی که نظر می کنند

غزل شمارهٔ 956مگر فتنه عشق بیدار شد

غزل شمارهٔ 957سبزه ها نو دمید و یار نیامد

غزل شمارهٔ 958نافه چین ز خاک کوی تو زاد

غزل شمارهٔ 959داد من آن بت طراز نداد

غزل شمارهٔ 960داد خواهم، اگر بخواهی داد

غزل شمارهٔ 961زلف یار مرا به باد دهید

غزل شمارهٔ 962عاشقان را چو نامه باز کنید

غزل شمارهٔ 963جان سرانگشت آن نگارین دید

غزل شمارهٔ 964تا ترا جسم و جان شکار بود

غزل شمارهٔ 965پیش روی تو یاسمین که بود؟

غزل شمارهٔ 966دل که نه زعشق پاره پاره بود

غزل شمارهٔ 967عشق تو هرگزم ز سر نرود

غزل شمارهٔ 968دل ز نادیدنت به جان نشود

غزل شمارهٔ 969یار ما را از آن خویش نشد

غزل شمارهٔ 970هر که بر گفته تو گوش نهاد

غزل شمارهٔ 971لاله پیش رخت کله بنهد

غزل شمارهٔ 972عاشقی مرد را سزای دهد

غزل شمارهٔ 973هر که دل با غم تو یار کند

غزل شمارهٔ 974صبح پیش رخ تو دم نزند

غزل شمارهٔ 975از دهانت سخن به کام رسد

غزل شمارهٔ 976وقت آن شد که گل شکفته شود

غزل شمارهٔ 977لب لعل تو جز به جان نبرد

غزل شمارهٔ 978از نکو بد نگو نمی آید

غزل شمارهٔ 979مدتی شد که یار می ناید

غزل شمارهٔ 980شب که بادم ز سوی یار آمد