وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 302ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 302

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 303ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 303

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 304تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جام‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 304

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 305پخته می‌گردند از سودای زلفش خام‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 305

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 306ای در آتش از گل روی تو نعل لاله‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 306

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 307سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 307

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 308متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 308

آڈیو

26 اشعار

غزل شمارهٔ 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 309

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 859

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 860

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 861

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 862

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 863

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 864

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 865

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 866

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 867

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 868

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 869

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 870

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 871

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 872

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 873

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 874

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 875

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 876

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 877

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 878

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 879

آڈیو

28 اشعار

غزل شمارهٔ 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 880

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 881

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 882

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 883

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 884

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 885

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 886

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 922

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 923

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 924

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 925

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 926

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 927

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 928

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 929

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 930

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 931

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 932

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 933

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 934

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 935

آڈیو

35 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 302–ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازها

غزل شمارهٔ 303–ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌ها

غزل شمارهٔ 304–تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جام‌ها

غزل شمارهٔ 305–پخته می‌گردند از سودای زلفش خام‌ها

غزل شمارهٔ 306–ای در آتش از گل روی تو نعل لاله‌ها

غزل شمارهٔ 307–سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌ها

غزل شمارهٔ 308–متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا

غزل شمارهٔ 309–در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا

غزل شمارهٔ 859–باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860–از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861–از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862–حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863–صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864–می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865–بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866–گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867–دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868–سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869–موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870–نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871–در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872–گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873–بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874–گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875–در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876–از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 877–اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

غزل شمارهٔ 878–از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

غزل شمارهٔ 879–چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

غزل شمارهٔ 880–در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

غزل شمارهٔ 881–کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

غزل شمارهٔ 882–چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

غزل شمارهٔ 883–گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884–مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885–بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886–پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 922–طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923–عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924–از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925–روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926–هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927–دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928–آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929–کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930–باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931–در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932–پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933–چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934–روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935–گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 302–ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازها

غزل شمارهٔ 303–ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌ها

غزل شمارهٔ 304–تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جام‌ها

غزل شمارهٔ 305–پخته می‌گردند از سودای زلفش خام‌ها

غزل شمارهٔ 306–ای در آتش از گل روی تو نعل لاله‌ها

غزل شمارهٔ 307–سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌ها

غزل شمارهٔ 308–متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا

غزل شمارهٔ 309–در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا

غزل شمارهٔ 859–باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860–از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861–از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862–حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863–صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864–می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865–بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866–گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867–دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868–سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869–موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870–نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871–در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872–گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873–بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874–گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875–در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876–از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 302ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازها

غزل شمارهٔ 303ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌ها

غزل شمارهٔ 304تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جام‌ها

غزل شمارهٔ 305پخته می‌گردند از سودای زلفش خام‌ها

غزل شمارهٔ 306ای در آتش از گل روی تو نعل لاله‌ها

غزل شمارهٔ 307سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌ها

غزل شمارهٔ 308متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا

غزل شمارهٔ 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

غزل شمارهٔ 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

غزل شمارهٔ 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

غزل شمارهٔ 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

غزل شمارهٔ 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟

غزل شمارهٔ 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

غزل شمارهٔ 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب

غزل شمارهٔ 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب

غزل شمارهٔ 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلب

غزل شمارهٔ 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریب

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

غزل شمارهٔ 302ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازها

غزل شمارهٔ 303ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌ها

غزل شمارهٔ 304تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جام‌ها

غزل شمارهٔ 305پخته می‌گردند از سودای زلفش خام‌ها

غزل شمارهٔ 306ای در آتش از گل روی تو نعل لاله‌ها

غزل شمارهٔ 307سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌ها

غزل شمارهٔ 308متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا

غزل شمارهٔ 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا

غزل شمارهٔ 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آب

غزل شمارهٔ 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تاب

غزل شمارهٔ 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

غزل شمارهٔ 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتاب

غزل شمارهٔ 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب

غزل شمارهٔ 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاب

غزل شمارهٔ 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

غزل شمارهٔ 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آب

غزل شمارهٔ 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آب

غزل شمارهٔ 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آب

غزل شمارهٔ 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

غزل شمارهٔ 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباب

غزل شمارهٔ 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب

غزل شمارهٔ 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباب

غزل شمارهٔ 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب

غزل شمارهٔ 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

غزل شمارهٔ 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

غزل شمارهٔ 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

غزل شمارهٔ 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

غزل شمارهٔ 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب

غزل شمارهٔ 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب

غزل شمارهٔ 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب