وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6702چشم خونبارست ابر نوبهار زندگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6702

آڈیو

25 اشعار

غزل شمارهٔ 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6703

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6704

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6705

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6706

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6707

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6708

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6709

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6710

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6711

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6712

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6713

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6714

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6715

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6716

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6717

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6718

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6719

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6720

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6721

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6722

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6723

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6724

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6725

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6726ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6726

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6727در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6727

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6728

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6729

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6730

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6731

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6732

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6733سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6733

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6734

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6735خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6735

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6736

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6737

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6738

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6827

8 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6702–چشم خونبارست ابر نوبهار زندگی

غزل شمارهٔ 6703–گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704–بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705–کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706–چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707–خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708–عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709–سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710–گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711–شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712–قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713–ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714–تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715–گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716–کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717–گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718–جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719–برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720–ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721–گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722–حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723–بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724–چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725–تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726–ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727–در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728–من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729–پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730–صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731–ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732–سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

غزل شمارهٔ 6733–سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

غزل شمارهٔ 6734–شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

غزل شمارهٔ 6735–خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

غزل شمارهٔ 6736–خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

غزل شمارهٔ 6737–جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

غزل شمارهٔ 6738–از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

غزل شمارهٔ 6827–قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6702–چشم خونبارست ابر نوبهار زندگی

غزل شمارهٔ 6703–گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704–بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705–کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706–چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707–خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708–عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709–سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710–گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711–شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712–قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713–ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714–تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715–گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716–کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717–گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718–جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719–برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720–ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721–گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722–حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723–بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724–چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725–تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726–ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727–در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728–من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729–پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730–صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731–ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732–سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

غزل شمارهٔ 6733–سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

غزل شمارهٔ 6734–شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

غزل شمارهٔ 6735–خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

غزل شمارهٔ 6736–خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

غزل شمارهٔ 6737–جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

غزل شمارهٔ 6738–از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

غزل شمارهٔ 6827–قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

غزل شمارهٔ 6702چشم خونبارست ابر نوبهار زندگی

غزل شمارهٔ 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

غزل شمارهٔ 6733سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

غزل شمارهٔ 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

غزل شمارهٔ 6735خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

غزل شمارهٔ 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

غزل شمارهٔ 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

غزل شمارهٔ 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

غزل شمارهٔ 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

غزل شمارهٔ 6702چشم خونبارست ابر نوبهار زندگی

غزل شمارهٔ 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی

غزل شمارهٔ 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگی

غزل شمارهٔ 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟

غزل شمارهٔ 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگی

غزل شمارهٔ 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگی

غزل شمارهٔ 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگی

غزل شمارهٔ 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی

غزل شمارهٔ 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

غزل شمارهٔ 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

غزل شمارهٔ 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی

غزل شمارهٔ 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

غزل شمارهٔ 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

غزل شمارهٔ 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

غزل شمارهٔ 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمی

غزل شمارهٔ 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

غزل شمارهٔ 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

غزل شمارهٔ 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

غزل شمارهٔ 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی

غزل شمارهٔ 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی

غزل شمارهٔ 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی

غزل شمارهٔ 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنی

غزل شمارهٔ 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟

غزل شمارهٔ 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟

غزل شمارهٔ 6726ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنی

غزل شمارهٔ 6727در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنی

غزل شمارهٔ 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

غزل شمارهٔ 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی

غزل شمارهٔ 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی

غزل شمارهٔ 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

غزل شمارهٔ 6733سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

غزل شمارهٔ 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنوی

غزل شمارهٔ 6735خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنوی

غزل شمارهٔ 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی

غزل شمارهٔ 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

غزل شمارهٔ 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی

غزل شمارهٔ 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگی