وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 936

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 937

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 938

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 939

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 940

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 941

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 942

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 943

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 944

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 945

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 946

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 947

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 948

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 949

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 950

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 951

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 952

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 953

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 954

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 955

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 956در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 956

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 957

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 958صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 958

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 959

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 960

13 اشعار

غزل شمارهٔ 961خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 961

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 962

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 963

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 964

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 965هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 965

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 966دوربین خونین جگر از نظم احوال خودست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 966

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 967

12 اشعار

غزل شمارهٔ 968حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 968

13 اشعار

غزل شمارهٔ 969نعمت الوان دنیا مایه دردسرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 969

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 970

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 971

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 972

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 973عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 973

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 974روز ما با شب یکی زان آفتاب انورست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 974

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 975جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 975

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 976گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 976

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 977

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 978از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 978

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 979عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 979

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 980

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 981پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 981

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 982حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 982

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 983

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 984در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 984

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 985هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 985

آڈیو

11 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 936–هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937–دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938–در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939–چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940–شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941–تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942–از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943–خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944–روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945–از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946–کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947–رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948–هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949–گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950–از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 951–آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

غزل شمارهٔ 952–دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

غزل شمارهٔ 953–جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

غزل شمارهٔ 954–روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

غزل شمارهٔ 955–کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

غزل شمارهٔ 956–در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماست

غزل شمارهٔ 957–خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماست

غزل شمارهٔ 958–صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماست

غزل شمارهٔ 959–لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماست

غزل شمارهٔ 960–درد بی درمان پیری منتهای دردهاست

غزل شمارهٔ 961–خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب است

غزل شمارهٔ 962–من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است

غزل شمارهٔ 963–اهل معنی را تماشا مانع جمعیت است

غزل شمارهٔ 964–حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت است

غزل شمارهٔ 965–هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست

غزل شمارهٔ 966–دوربین خونین جگر از نظم احوال خودست

غزل شمارهٔ 967–رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست

غزل شمارهٔ 968–حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرست

غزل شمارهٔ 969–نعمت الوان دنیا مایه دردسرست

غزل شمارهٔ 970–عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟

غزل شمارهٔ 971–در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرست

غزل شمارهٔ 972–دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرست

غزل شمارهٔ 973–عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست

غزل شمارهٔ 974–روز ما با شب یکی زان آفتاب انورست

غزل شمارهٔ 975–جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرست

غزل شمارهٔ 976–گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرست

غزل شمارهٔ 977–عیب نادان در زمان خامشی گویاترست

غزل شمارهٔ 978–از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترست

غزل شمارهٔ 979–عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترست

غزل شمارهٔ 980–از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترست

غزل شمارهٔ 981–پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترست

غزل شمارهٔ 982–حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترست

غزل شمارهٔ 983–گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر است

غزل شمارهٔ 984–در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرست

غزل شمارهٔ 985–هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرست

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 936–هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937–دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938–در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939–چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940–شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941–تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942–از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943–خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944–روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945–از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946–کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947–رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948–هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949–گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950–از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 951–آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

غزل شمارهٔ 952–دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

غزل شمارهٔ 953–جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

غزل شمارهٔ 954–روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

غزل شمارهٔ 955–کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

غزل شمارهٔ 956–در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماست

غزل شمارهٔ 957–خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماست

غزل شمارهٔ 958–صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماست

غزل شمارهٔ 959–لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماست

غزل شمارهٔ 960–درد بی درمان پیری منتهای دردهاست

غزل شمارهٔ 961–خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب است

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

غزل شمارهٔ 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

غزل شمارهٔ 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

غزل شمارهٔ 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

غزل شمارهٔ 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

غزل شمارهٔ 956در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماست

غزل شمارهٔ 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماست

غزل شمارهٔ 958صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماست

غزل شمارهٔ 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماست

غزل شمارهٔ 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاست

غزل شمارهٔ 961خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب است

غزل شمارهٔ 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است

غزل شمارهٔ 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت است

غزل شمارهٔ 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت است

غزل شمارهٔ 965هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست

غزل شمارهٔ 966دوربین خونین جگر از نظم احوال خودست

غزل شمارهٔ 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست

غزل شمارهٔ 968حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرست

غزل شمارهٔ 969نعمت الوان دنیا مایه دردسرست

غزل شمارهٔ 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟

غزل شمارهٔ 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرست

غزل شمارهٔ 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرست

غزل شمارهٔ 973عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست

غزل شمارهٔ 974روز ما با شب یکی زان آفتاب انورست

غزل شمارهٔ 975جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرست

غزل شمارهٔ 976گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرست

غزل شمارهٔ 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترست

غزل شمارهٔ 978از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترست

غزل شمارهٔ 979عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترست

غزل شمارهٔ 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترست

غزل شمارهٔ 981پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترست

غزل شمارهٔ 982حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترست

غزل شمارهٔ 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر است

غزل شمارهٔ 984در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرست

غزل شمارهٔ 985هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرست

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماست

غزل شمارهٔ 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست

غزل شمارهٔ 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست

غزل شمارهٔ 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست

غزل شمارهٔ 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماست

غزل شمارهٔ 956در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماست

غزل شمارهٔ 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماست

غزل شمارهٔ 958صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماست

غزل شمارهٔ 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماست

غزل شمارهٔ 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاست

غزل شمارهٔ 961خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب است

غزل شمارهٔ 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است

غزل شمارهٔ 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت است

غزل شمارهٔ 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت است

غزل شمارهٔ 965هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست