صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 959غزل شمارهٔ 959شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: انخوشنماستصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںلنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست22نقل کریںصحبت نیکان بود مشاطه بدگوهرانخار تا بر دور گل باشد، چو مژگان خوشنماست33نقل کریںتیغ جان بخش تو شد آب از حجاب کشتگاناز کریمان معذرت در وقت احسان خوشنماست44نقل کریںریزش پنهان به سایل، عمر جاویدان دهدپرده ظلمت به روی آب حیوان خوشنماست55نقل کریںاز بزرگان ترک اسباب تکلف عیب نیستدر بساط آسمان ابر پریشان خوشنماست66نقل کریںمد احسان را دو چندان می کند روی گشادخنده برق از سحاب گوهر افشان خوشنماست77نقل کریںرشته لعل است در کوه بدخشان خار و خسشمع ماتم بر سر خاک شهیدان خوشنماست88نقل کریںاز بزرگان روی دل صائب به خردان عیب نیستدل به دست آوردن مور از سلیمان خوشنماست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمصیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماستصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 958اگلی نظمدرد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاستصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 960◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمصیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماستصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 958
اگلی نظمدرد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاستصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 960
