وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 10بر طرف رخ نهادی آن جعد مشکسا را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 10

9 اشعار

غزل شمارهٔ 32تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

7 اشعار

غزل شمارهٔ 33ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

7 اشعار

غزل شمارهٔ 42رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

7 اشعار

غزل شمارهٔ 46ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

10 اشعار

غزل شمارهٔ 47رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

7 اشعار

غزل شمارهٔ 107در کنج غم نشستم خرسند با خیالت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 107

7 اشعار

غزل شمارهٔ 112پیرانه سر کشیدم سر در ره سگانت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 112

9 اشعار

غزل شمارهٔ 219ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

7 اشعار

غزل شمارهٔ 232ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

7 اشعار

غزل شمارهٔ 277گر هر حرام بودی چون باده مست کاره

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

7 اشعار

غزل شمارهٔ 316از بس که چشم دارم کان مه ز در درآید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 316

8 اشعار

غزل شمارهٔ 357ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 357

7 اشعار

غزل شمارهٔ 389دارند جمع ما را خوبان مو پریشان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 389

7 اشعار

غزل شمارهٔ 398آن نازنین جوان را میل شکار جان بین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 398

7 اشعار

غزل شمارهٔ 464بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

7 اشعار

غزل شمارهٔ 485آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

7 اشعار

غزل شمارهٔ 492شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 492ای از دو جام لعلت ما را تمام نیمی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 493دی جعد عنبر افشان برماه بسته بودی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 493

7 اشعار

غزل شمارهٔ 611گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 611

7 اشعار

غزل شمارهٔ 620هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 620

7 اشعار

غزل شمارهٔ 776هر بامداد کان مه راند سواره بیرون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 776

7 اشعار

غزل شمارهٔ 859ساقی بیا که دارد اکنون به کف پیاله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 859

7 اشعار

غزل شمارهٔ 885دل کان میان نازک با خود خیال بسته

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 885

7 اشعار

غزل شمارهٔ 963خوش آنکه وارهاند ما را ز ما زمانی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 963

7 اشعار

غزل شمارهٔ 972هر نازنین که بینم جولان کنان به راهی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 972

7 اشعار

شمارهٔ 26

جامی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ 26

2 اشعار

وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 10–بر طرف رخ نهادی آن جعد مشکسا را

غزل شمارهٔ 32–تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

غزل شمارهٔ 33–ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

غزل شمارهٔ 42–رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 46–ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

غزل شمارهٔ 47–رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

غزل شمارهٔ 107–در کنج غم نشستم خرسند با خیالت

غزل شمارهٔ 112–پیرانه سر کشیدم سر در ره سگانت

غزل شمارهٔ 219–ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 232–ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

غزل شمارهٔ 277–گر هر حرام بودی چون باده مست کاره

غزل شمارهٔ 316–از بس که چشم دارم کان مه ز در درآید

غزل شمارهٔ 357–ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 389–دارند جمع ما را خوبان مو پریشان

غزل شمارهٔ 398–آن نازنین جوان را میل شکار جان بین

غزل شمارهٔ 464–بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 485–آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

غزل شمارهٔ 492–شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

غزل شمارهٔ 492–ای از دو جام لعلت ما را تمام نیمی

غزل شمارهٔ 493–دی جعد عنبر افشان برماه بسته بودی

غزل شمارهٔ 611–گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 620–هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 776–هر بامداد کان مه راند سواره بیرون

غزل شمارهٔ 859–ساقی بیا که دارد اکنون به کف پیاله

غزل شمارهٔ 885–دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 963–خوش آنکه وارهاند ما را ز ما زمانی

غزل شمارهٔ 972–هر نازنین که بینم جولان کنان به راهی

شمارهٔ 26

وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 10–بر طرف رخ نهادی آن جعد مشکسا را

غزل شمارهٔ 32–تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

غزل شمارهٔ 33–ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

غزل شمارهٔ 42–رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 46–ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

غزل شمارهٔ 47–رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

غزل شمارهٔ 107–در کنج غم نشستم خرسند با خیالت

غزل شمارهٔ 112–پیرانه سر کشیدم سر در ره سگانت

غزل شمارهٔ 219–ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 232–ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

غزل شمارهٔ 277–گر هر حرام بودی چون باده مست کاره

غزل شمارهٔ 316–از بس که چشم دارم کان مه ز در درآید

غزل شمارهٔ 357–ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 389–دارند جمع ما را خوبان مو پریشان

غزل شمارهٔ 398–آن نازنین جوان را میل شکار جان بین

غزل شمارهٔ 464–بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 485–آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

غزل شمارهٔ 492–شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

غزل شمارهٔ 492–ای از دو جام لعلت ما را تمام نیمی

غزل شمارهٔ 493–دی جعد عنبر افشان برماه بسته بودی

غزل شمارهٔ 611–گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 620–هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 776–هر بامداد کان مه راند سواره بیرون

غزل شمارهٔ 859–ساقی بیا که دارد اکنون به کف پیاله

غزل شمارهٔ 885–دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 963–خوش آنکه وارهاند ما را ز ما زمانی

غزل شمارهٔ 972–هر نازنین که بینم جولان کنان به راهی

شمارهٔ 26

غزل شمارهٔ 10بر طرف رخ نهادی آن جعد مشکسا را

غزل شمارهٔ 32تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

غزل شمارهٔ 33ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

غزل شمارهٔ 42رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 46ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

غزل شمارهٔ 47رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

غزل شمارهٔ 107در کنج غم نشستم خرسند با خیالت

غزل شمارهٔ 112پیرانه سر کشیدم سر در ره سگانت

غزل شمارهٔ 219ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 232ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

غزل شمارهٔ 277گر هر حرام بودی چون باده مست کاره

غزل شمارهٔ 316از بس که چشم دارم کان مه ز در درآید

غزل شمارهٔ 357ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 389دارند جمع ما را خوبان مو پریشان

غزل شمارهٔ 398آن نازنین جوان را میل شکار جان بین

غزل شمارهٔ 464بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 485آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

غزل شمارهٔ 492شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

غزل شمارهٔ 492ای از دو جام لعلت ما را تمام نیمی

غزل شمارهٔ 493دی جعد عنبر افشان برماه بسته بودی

غزل شمارهٔ 611گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 620هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 776هر بامداد کان مه راند سواره بیرون

غزل شمارهٔ 859ساقی بیا که دارد اکنون به کف پیاله

غزل شمارهٔ 885دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 963خوش آنکه وارهاند ما را ز ما زمانی

غزل شمارهٔ 972هر نازنین که بینم جولان کنان به راهی

غزل شمارهٔ 10بر طرف رخ نهادی آن جعد مشکسا را

غزل شمارهٔ 32تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

غزل شمارهٔ 33ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

غزل شمارهٔ 42رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را

غزل شمارهٔ 46ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

غزل شمارهٔ 47رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

غزل شمارهٔ 107در کنج غم نشستم خرسند با خیالت

غزل شمارهٔ 112پیرانه سر کشیدم سر در ره سگانت

غزل شمارهٔ 219ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 232ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

غزل شمارهٔ 277گر هر حرام بودی چون باده مست کاره

غزل شمارهٔ 316از بس که چشم دارم کان مه ز در درآید

غزل شمارهٔ 357ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 389دارند جمع ما را خوبان مو پریشان

غزل شمارهٔ 398آن نازنین جوان را میل شکار جان بین

غزل شمارهٔ 464بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی

غزل شمارهٔ 485آن لاله رخ که باشد از داغ ما فراغش

غزل شمارهٔ 492شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

غزل شمارهٔ 492ای از دو جام لعلت ما را تمام نیمی

غزل شمارهٔ 493دی جعد عنبر افشان برماه بسته بودی

غزل شمارهٔ 611گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 620هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 776هر بامداد کان مه راند سواره بیرون

غزل شمارهٔ 859ساقی بیا که دارد اکنون به کف پیاله

غزل شمارهٔ 885دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 963خوش آنکه وارهاند ما را ز ما زمانی

غزل شمارهٔ 972هر نازنین که بینم جولان کنان به راهی