صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6381

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6382

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6383

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6384

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6385

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6386

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6387در بیخودی گذشت زمان شباب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6387

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6388

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6389

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6390

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6391همچشم آبله است دل اشکبار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6391

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6392دایم به یک قرار بود مشت خار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6392

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6393

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6394

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6395

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6396موقوف انقطاع بود اتصال من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6396

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6397دل می برد ز قند مکرر کلام من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6397

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6398از دستبرد ناله آتش زبان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6398

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6399فیض نسیم صبح بود با فغان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6399

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6400در روز حشر سایه کوه گناه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6400

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6401

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6402آرد به وجد سوختگان را نوای من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6402

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6403شد خشک از گشودن لب آبروی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6403

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6404

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6405

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6406

22 اشعار

غزل شمارهٔ 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6407

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6408

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6409

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6410

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6411

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6412

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6413

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6414

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6415با درد بود صاف دل ساغر مستان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6415

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6416

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6417

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6418حیرت زدگان را نشود خواب پریشان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6418

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6419سیلاب حواس است نظرهای پریشان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6419

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6420از ریگ توان روغن بادام گرفتن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6420

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6421گر محو ز خاطر شود اندیشه مردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6421

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6422بی آب نگردد گهر حسن ز دیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6422

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6423خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6423

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6424اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6424

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6425در عشق اگر صادقی از قرب حذر کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6425

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6426دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6426

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6427از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6427

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6428

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6429ای دل به خرابات حقیقت گذری کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6429

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6430لب تشنگی حرص ندارد جگر من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6430

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6381–دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382–از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383–از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384–غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385–بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386–عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387–در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388–بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389–در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390–یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391–همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392–دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393–دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394–دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395–چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396–موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6397–دل می برد ز قند مکرر کلام من

غزل شمارهٔ 6398–از دستبرد ناله آتش زبان من

غزل شمارهٔ 6399–فیض نسیم صبح بود با فغان من

غزل شمارهٔ 6400–در روز حشر سایه کوه گناه من

غزل شمارهٔ 6401–گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

غزل شمارهٔ 6402–آرد به وجد سوختگان را نوای من

غزل شمارهٔ 6403–شد خشک از گشودن لب آبروی من

غزل شمارهٔ 6404–نازکترست از رگ جان گفتگوی من

غزل شمارهٔ 6405–زین گریه ها که هست گره در گلوی من

غزل شمارهٔ 6406–هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

غزل شمارهٔ 6407–گریان ز کوی او دل ما می رود برون

غزل شمارهٔ 6408–از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

غزل شمارهٔ 6409–هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

غزل شمارهٔ 6410–افشان خال بر رخ آن دلربا ببین

غزل شمارهٔ 6411–در انتهای کار خود از ابتدا ببین

غزل شمارهٔ 6412–آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین

غزل شمارهٔ 6413–ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

غزل شمارهٔ 6414–بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

غزل شمارهٔ 6415–با درد بود صاف دل ساغر مستان

غزل شمارهٔ 6416–صاف است به گردون دل بی کینه مستان

غزل شمارهٔ 6417–تا از خودی خود نبریدند عزیزان

غزل شمارهٔ 6418–حیرت زدگان را نشود خواب پریشان

غزل شمارهٔ 6419–سیلاب حواس است نظرهای پریشان

غزل شمارهٔ 6420–از ریگ توان روغن بادام گرفتن

غزل شمارهٔ 6421–گر محو ز خاطر شود اندیشه مردن

غزل شمارهٔ 6422–بی آب نگردد گهر حسن ز دیدن

غزل شمارهٔ 6423–خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن

غزل شمارهٔ 6424–اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن

غزل شمارهٔ 6425–در عشق اگر صادقی از قرب حذر کن

غزل شمارهٔ 6426–دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کن

غزل شمارهٔ 6427–از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کن

غزل شمارهٔ 6428–جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟

غزل شمارهٔ 6429–ای دل به خرابات حقیقت گذری کن

غزل شمارهٔ 6430–لب تشنگی حرص ندارد جگر من

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6381–دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382–از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383–از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384–غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385–بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386–عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387–در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388–بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389–در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390–یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391–همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392–دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393–دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394–دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395–چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396–موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6397–دل می برد ز قند مکرر کلام من

غزل شمارهٔ 6398–از دستبرد ناله آتش زبان من

غزل شمارهٔ 6399–فیض نسیم صبح بود با فغان من

غزل شمارهٔ 6400–در روز حشر سایه کوه گناه من

غزل شمارهٔ 6401–گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

غزل شمارهٔ 6402–آرد به وجد سوختگان را نوای من

غزل شمارهٔ 6403–شد خشک از گشودن لب آبروی من

غزل شمارهٔ 6404–نازکترست از رگ جان گفتگوی من

غزل شمارهٔ 6405–زین گریه ها که هست گره در گلوی من

غزل شمارهٔ 6406–هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

غزل شمارهٔ 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6397دل می برد ز قند مکرر کلام من

غزل شمارهٔ 6398از دستبرد ناله آتش زبان من

غزل شمارهٔ 6399فیض نسیم صبح بود با فغان من

غزل شمارهٔ 6400در روز حشر سایه کوه گناه من

غزل شمارهٔ 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

غزل شمارهٔ 6402آرد به وجد سوختگان را نوای من

غزل شمارهٔ 6403شد خشک از گشودن لب آبروی من

غزل شمارهٔ 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی من

غزل شمارهٔ 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی من

غزل شمارهٔ 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

غزل شمارهٔ 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برون

غزل شمارهٔ 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

غزل شمارهٔ 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

غزل شمارهٔ 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببین

غزل شمارهٔ 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببین

غزل شمارهٔ 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین

غزل شمارهٔ 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

غزل شمارهٔ 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

غزل شمارهٔ 6415با درد بود صاف دل ساغر مستان

غزل شمارهٔ 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستان

غزل شمارهٔ 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزان

غزل شمارهٔ 6418حیرت زدگان را نشود خواب پریشان

غزل شمارهٔ 6419سیلاب حواس است نظرهای پریشان

غزل شمارهٔ 6420از ریگ توان روغن بادام گرفتن

غزل شمارهٔ 6421گر محو ز خاطر شود اندیشه مردن

غزل شمارهٔ 6422بی آب نگردد گهر حسن ز دیدن

غزل شمارهٔ 6423خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن

غزل شمارهٔ 6424اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن

غزل شمارهٔ 6425در عشق اگر صادقی از قرب حذر کن

غزل شمارهٔ 6426دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کن

غزل شمارهٔ 6427از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کن

غزل شمارهٔ 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟

غزل شمارهٔ 6429ای دل به خرابات حقیقت گذری کن

غزل شمارهٔ 6430لب تشنگی حرص ندارد جگر من

غزل شمارهٔ 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6397دل می برد ز قند مکرر کلام من

غزل شمارهٔ 6398از دستبرد ناله آتش زبان من

غزل شمارهٔ 6399فیض نسیم صبح بود با فغان من

غزل شمارهٔ 6400در روز حشر سایه کوه گناه من

غزل شمارهٔ 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

غزل شمارهٔ 6402آرد به وجد سوختگان را نوای من

غزل شمارهٔ 6403شد خشک از گشودن لب آبروی من

غزل شمارهٔ 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی من

غزل شمارهٔ 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی من

غزل شمارهٔ 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

غزل شمارهٔ 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برون

غزل شمارهٔ 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

غزل شمارهٔ 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

غزل شمارهٔ 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببین