صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5726

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5727

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5728

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5729

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5730

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5731

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5732

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5733مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5733

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5734

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5735

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5736

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5737

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5738

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5739بس است روی دلی مشت استخوان مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5739

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5740

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5741منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5741

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5742

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5743ستاره سوخته آتشین عذارانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5743

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5744

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5745

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5746

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5747

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5748

28 اشعار

غزل شمارهٔ 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5749

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5750دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5750

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5751

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5752صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5752

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5753ز خط طراوت رخسار یار می بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5753

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5754

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5755به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5755

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5756اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5756

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5757کجاست جذبه عشقی که بر کنار روم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5757

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5758من آن نیم که به گلشن به اختیار روم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5758

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5760چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5760

4 اشعار

غزل شمارهٔ 5761درین جهان نشود حال آن جهان معلوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5761

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5762هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5762

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5763پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5763

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5764

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5765نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5765

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5766

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5767

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5768

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5769

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5770

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5771

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5772

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5773به جای باده اگر در پیاله آب کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5773

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5774

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5775

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5776

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5726–به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727–به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728–منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5729–ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

غزل شمارهٔ 5730–اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

غزل شمارهٔ 5731–ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

غزل شمارهٔ 5732–چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

غزل شمارهٔ 5733–مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

غزل شمارهٔ 5734–ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

غزل شمارهٔ 5735–ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

غزل شمارهٔ 5736–ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

غزل شمارهٔ 5737–از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

غزل شمارهٔ 5738–اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

غزل شمارهٔ 5739–بس است روی دلی مشت استخوان مرا

غزل شمارهٔ 5740–ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

غزل شمارهٔ 5741–منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

غزل شمارهٔ 5742–منم که مصرف نقد نگاه می دانم

غزل شمارهٔ 5743–ستاره سوخته آتشین عذارانم

غزل شمارهٔ 5744–اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

غزل شمارهٔ 5745–به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

غزل شمارهٔ 5746–چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

غزل شمارهٔ 5747–چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

غزل شمارهٔ 5748–بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

غزل شمارهٔ 5749–چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

غزل شمارهٔ 5750–دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

غزل شمارهٔ 5751–اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

غزل شمارهٔ 5752–صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

غزل شمارهٔ 5753–ز خط طراوت رخسار یار می بینم

غزل شمارهٔ 5754–چو عکس چهره خود در پیاله می بینم

غزل شمارهٔ 5755–به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینم

غزل شمارهٔ 5756–اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 5757–کجاست جذبه عشقی که بر کنار روم

غزل شمارهٔ 5758–من آن نیم که به گلشن به اختیار روم

غزل شمارهٔ 5760–چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم

غزل شمارهٔ 5761–درین جهان نشود حال آن جهان معلوم

غزل شمارهٔ 5762–هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5763–پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5764–شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

غزل شمارهٔ 5765–نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5766–کجاست باده که ناموس را به آب دهم

غزل شمارهٔ 5767–به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

غزل شمارهٔ 5768–به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

غزل شمارهٔ 5769–به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

غزل شمارهٔ 5770–ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

غزل شمارهٔ 5771–چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

غزل شمارهٔ 5772–عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

غزل شمارهٔ 5773–به جای باده اگر در پیاله آب کنیم

غزل شمارهٔ 5774–ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

غزل شمارهٔ 5775–ز بوستان تو عشق بلند می گویم

غزل شمارهٔ 5776–چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5726–به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727–به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728–منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5729–ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

غزل شمارهٔ 5730–اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

غزل شمارهٔ 5731–ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

غزل شمارهٔ 5732–چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

غزل شمارهٔ 5733–مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

غزل شمارهٔ 5734–ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

غزل شمارهٔ 5735–ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

غزل شمارهٔ 5736–ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

غزل شمارهٔ 5737–از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

غزل شمارهٔ 5738–اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

غزل شمارهٔ 5739–بس است روی دلی مشت استخوان مرا

غزل شمارهٔ 5740–ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

غزل شمارهٔ 5741–منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

غزل شمارهٔ 5742–منم که مصرف نقد نگاه می دانم

غزل شمارهٔ 5743–ستاره سوخته آتشین عذارانم

غزل شمارهٔ 5744–اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

غزل شمارهٔ 5745–به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

غزل شمارهٔ 5746–چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

غزل شمارهٔ 5747–چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

غزل شمارهٔ 5748–بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

غزل شمارهٔ 5749–چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

غزل شمارهٔ 5750–دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

غزل شمارهٔ 5751–اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

غزل شمارهٔ 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

غزل شمارهٔ 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

غزل شمارهٔ 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

غزل شمارهٔ 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

غزل شمارهٔ 5733مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

غزل شمارهٔ 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

غزل شمارهٔ 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

غزل شمارهٔ 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

غزل شمارهٔ 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

غزل شمارهٔ 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

غزل شمارهٔ 5739بس است روی دلی مشت استخوان مرا

غزل شمارهٔ 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

غزل شمارهٔ 5741منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

غزل شمارهٔ 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانم

غزل شمارهٔ 5743ستاره سوخته آتشین عذارانم

غزل شمارهٔ 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

غزل شمارهٔ 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

غزل شمارهٔ 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

غزل شمارهٔ 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

غزل شمارهٔ 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

غزل شمارهٔ 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

غزل شمارهٔ 5750دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

غزل شمارهٔ 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

غزل شمارهٔ 5752صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

غزل شمارهٔ 5753ز خط طراوت رخسار یار می بینم

غزل شمارهٔ 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینم

غزل شمارهٔ 5755به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینم

غزل شمارهٔ 5756اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 5757کجاست جذبه عشقی که بر کنار روم

غزل شمارهٔ 5758من آن نیم که به گلشن به اختیار روم

غزل شمارهٔ 5760چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم

غزل شمارهٔ 5761درین جهان نشود حال آن جهان معلوم

غزل شمارهٔ 5762هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5763پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

غزل شمارهٔ 5765نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهم

غزل شمارهٔ 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

غزل شمارهٔ 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

غزل شمارهٔ 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

غزل شمارهٔ 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

غزل شمارهٔ 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

غزل شمارهٔ 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

غزل شمارهٔ 5773به جای باده اگر در پیاله آب کنیم

غزل شمارهٔ 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

غزل شمارهٔ 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویم

غزل شمارهٔ 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

غزل شمارهٔ 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

غزل شمارهٔ 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

غزل شمارهٔ 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

غزل شمارهٔ 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

غزل شمارهٔ 5733مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

غزل شمارهٔ 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

غزل شمارهٔ 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

غزل شمارهٔ 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

غزل شمارهٔ 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

غزل شمارهٔ 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

غزل شمارهٔ 5739بس است روی دلی مشت استخوان مرا

غزل شمارهٔ 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

غزل شمارهٔ 5741منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

غزل شمارهٔ 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانم

غزل شمارهٔ 5743ستاره سوخته آتشین عذارانم

غزل شمارهٔ 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

غزل شمارهٔ 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

غزل شمارهٔ 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

غزل شمارهٔ 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

غزل شمارهٔ 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

غزل شمارهٔ 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

غزل شمارهٔ 5750دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

غزل شمارهٔ 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

غزل شمارهٔ 5752صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

غزل شمارهٔ 5753ز خط طراوت رخسار یار می بینم

غزل شمارهٔ 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینم

غزل شمارهٔ 5755به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینم