صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5777

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5778از سردی جهان لب گفتار بسته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5778

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5779زین نه صدف به روشنی دل گذشته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5779

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5780روی سخن ز آینه‌رویان ندیده‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5780

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5781روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5781

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5782

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5783

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5784

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5785

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5786

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5787

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5788هر چند از گهر صدف آسا لبالبم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5788

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5789

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5790

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5791

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5792با هرکه روی حرف به جز یار داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5792

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5793از دست رفت دامن یاری که داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5793

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5794

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5795

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5796امشب به آه سرد ره خواب می‌زدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5796

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5797

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5798

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5799

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5800

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5801موی میان نبود که من همچو مو شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5801

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5802

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5803

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5805

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5806

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5807

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5808

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5809

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5810

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5811

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5812از روی نرم سرزنش خار می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5812

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5813اول سری به رخنه دیوار می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5813

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5814

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5815

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5816

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5817

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5818

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5819

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5820

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5821

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5822آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5822

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5823

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5824

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5825

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5826

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5827

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5777–جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 5778–از سردی جهان لب گفتار بسته ام

غزل شمارهٔ 5779–زین نه صدف به روشنی دل گذشته ام

غزل شمارهٔ 5780–روی سخن ز آینه‌رویان ندیده‌ام

غزل شمارهٔ 5781–روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده ام

غزل شمارهٔ 5782–سر بر فلک ز همت والا کشیده ام

غزل شمارهٔ 5783–از آفتاب رنگ نبازد ستاره ام

غزل شمارهٔ 5784–در عین وصل داغ جدایی چو لاله ام

غزل شمارهٔ 5785–رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌ام

غزل شمارهٔ 5786–تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه ام

غزل شمارهٔ 5787–هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبم

غزل شمارهٔ 5788–هر چند از گهر صدف آسا لبالبم

غزل شمارهٔ 5789–امشب که داغ بر دل افگار سوختم

غزل شمارهٔ 5790–دلتنگ از ملامت اغیار نیستم

غزل شمارهٔ 5791–تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتم

غزل شمارهٔ 5792–با هرکه روی حرف به جز یار داشتم

غزل شمارهٔ 5793–از دست رفت دامن یاری که داشتم

غزل شمارهٔ 5794–چون زلف دست بر کمر یار یافتم

غزل شمارهٔ 5795–چشم دلم ستاره فشان بود صبحدم

غزل شمارهٔ 5796–امشب به آه سرد ره خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 5797–از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم

غزل شمارهٔ 5798–با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدم

غزل شمارهٔ 5799–بی خواست بس که بار دل گلستان شدم

غزل شمارهٔ 5800–عمری چو گرد در قدم کاروان شدم

غزل شمارهٔ 5801–موی میان نبود که من همچو مو شدم

غزل شمارهٔ 5802–خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5803–با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

غزل شمارهٔ 5805–همت بلند نام شد از طبع سرکشم

غزل شمارهٔ 5806–چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

غزل شمارهٔ 5807–از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

غزل شمارهٔ 5808–از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

غزل شمارهٔ 5809–از گریه شبانه فزاید جلای چشم

غزل شمارهٔ 5810–از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

غزل شمارهٔ 5811–آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

غزل شمارهٔ 5812–از روی نرم سرزنش خار می کشم

غزل شمارهٔ 5813–اول سری به رخنه دیوار می کشم

غزل شمارهٔ 5814–تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

غزل شمارهٔ 5815–از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

غزل شمارهٔ 5816–سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

غزل شمارهٔ 5817–دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

غزل شمارهٔ 5818–از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

غزل شمارهٔ 5819–چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

غزل شمارهٔ 5820–کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

غزل شمارهٔ 5821–چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

غزل شمارهٔ 5822–آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

غزل شمارهٔ 5823–روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

غزل شمارهٔ 5824–دل را جلا به دیده نمناک می کنم

غزل شمارهٔ 5825–لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 5826–نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

غزل شمارهٔ 5827–نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5777–جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 5778–از سردی جهان لب گفتار بسته ام

غزل شمارهٔ 5779–زین نه صدف به روشنی دل گذشته ام

غزل شمارهٔ 5780–روی سخن ز آینه‌رویان ندیده‌ام

غزل شمارهٔ 5781–روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده ام

غزل شمارهٔ 5782–سر بر فلک ز همت والا کشیده ام

غزل شمارهٔ 5783–از آفتاب رنگ نبازد ستاره ام

غزل شمارهٔ 5784–در عین وصل داغ جدایی چو لاله ام

غزل شمارهٔ 5785–رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌ام

غزل شمارهٔ 5786–تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه ام

غزل شمارهٔ 5787–هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبم

غزل شمارهٔ 5788–هر چند از گهر صدف آسا لبالبم

غزل شمارهٔ 5789–امشب که داغ بر دل افگار سوختم

غزل شمارهٔ 5790–دلتنگ از ملامت اغیار نیستم

غزل شمارهٔ 5791–تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتم

غزل شمارهٔ 5792–با هرکه روی حرف به جز یار داشتم

غزل شمارهٔ 5793–از دست رفت دامن یاری که داشتم

غزل شمارهٔ 5794–چون زلف دست بر کمر یار یافتم

غزل شمارهٔ 5795–چشم دلم ستاره فشان بود صبحدم

غزل شمارهٔ 5796–امشب به آه سرد ره خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 5797–از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم

غزل شمارهٔ 5798–با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدم

غزل شمارهٔ 5799–بی خواست بس که بار دل گلستان شدم

غزل شمارهٔ 5800–عمری چو گرد در قدم کاروان شدم

غزل شمارهٔ 5801–موی میان نبود که من همچو مو شدم

غزل شمارهٔ 5802–خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 5778از سردی جهان لب گفتار بسته ام

غزل شمارهٔ 5779زین نه صدف به روشنی دل گذشته ام

غزل شمارهٔ 5780روی سخن ز آینه‌رویان ندیده‌ام

غزل شمارهٔ 5781روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده ام

غزل شمارهٔ 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده ام

غزل شمارهٔ 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره ام

غزل شمارهٔ 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله ام

غزل شمارهٔ 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌ام

غزل شمارهٔ 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه ام

غزل شمارهٔ 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبم

غزل شمارهٔ 5788هر چند از گهر صدف آسا لبالبم

غزل شمارهٔ 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختم

غزل شمارهٔ 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستم

غزل شمارهٔ 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتم

غزل شمارهٔ 5792با هرکه روی حرف به جز یار داشتم

غزل شمارهٔ 5793از دست رفت دامن یاری که داشتم

غزل شمارهٔ 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتم

غزل شمارهٔ 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدم

غزل شمارهٔ 5796امشب به آه سرد ره خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم

غزل شمارهٔ 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدم

غزل شمارهٔ 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدم

غزل شمارهٔ 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدم

غزل شمارهٔ 5801موی میان نبود که من همچو مو شدم

غزل شمارهٔ 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

غزل شمارهٔ 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشم

غزل شمارهٔ 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

غزل شمارهٔ 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

غزل شمارهٔ 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

غزل شمارهٔ 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشم

غزل شمارهٔ 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

غزل شمارهٔ 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

غزل شمارهٔ 5812از روی نرم سرزنش خار می کشم

غزل شمارهٔ 5813اول سری به رخنه دیوار می کشم

غزل شمارهٔ 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

غزل شمارهٔ 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

غزل شمارهٔ 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

غزل شمارهٔ 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

غزل شمارهٔ 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

غزل شمارهٔ 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

غزل شمارهٔ 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

غزل شمارهٔ 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

غزل شمارهٔ 5822آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

غزل شمارهٔ 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

غزل شمارهٔ 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنم

غزل شمارهٔ 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

غزل شمارهٔ 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

غزل شمارهٔ 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 5778از سردی جهان لب گفتار بسته ام

غزل شمارهٔ 5779زین نه صدف به روشنی دل گذشته ام

غزل شمارهٔ 5780روی سخن ز آینه‌رویان ندیده‌ام

غزل شمارهٔ 5781روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده ام

غزل شمارهٔ 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده ام

غزل شمارهٔ 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره ام

غزل شمارهٔ 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله ام

غزل شمارهٔ 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌ام

غزل شمارهٔ 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه ام

غزل شمارهٔ 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبم

غزل شمارهٔ 5788هر چند از گهر صدف آسا لبالبم

غزل شمارهٔ 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختم

غزل شمارهٔ 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستم

غزل شمارهٔ 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتم

غزل شمارهٔ 5792با هرکه روی حرف به جز یار داشتم

غزل شمارهٔ 5793از دست رفت دامن یاری که داشتم

غزل شمارهٔ 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتم

غزل شمارهٔ 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدم

غزل شمارهٔ 5796امشب به آه سرد ره خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم

غزل شمارهٔ 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدم

غزل شمارهٔ 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدم

غزل شمارهٔ 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدم

غزل شمارهٔ 5801موی میان نبود که من همچو مو شدم

غزل شمارهٔ 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

غزل شمارهٔ 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشم

غزل شمارهٔ 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

غزل شمارهٔ 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم