باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

غزل شمارهٔ 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

غزل شمارهٔ 6284می کند آن که علاج دل بیچاره من

غزل شمارهٔ 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

غزل شمارهٔ 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

غزل شمارهٔ 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

غزل شمارهٔ 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه من

غزل شمارهٔ 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

غزل شمارهٔ 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

غزل شمارهٔ 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

غزل شمارهٔ 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

غزل شمارهٔ 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

غزل شمارهٔ 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

غزل شمارهٔ 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

غزل شمارهٔ 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

غزل شمارهٔ 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6299غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون

غزل شمارهٔ 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازین