باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 551گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

غزل شمارهٔ 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

غزل شمارهٔ 553شوق اگر قافله سالار شود قافله را

غزل شمارهٔ 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه را

غزل شمارهٔ 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

غزل شمارهٔ 556لب میگون تو خمار کند تقوی را

غزل شمارهٔ 557گریه از دل نبرد کلفت روحانی را

غزل شمارهٔ 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را

غزل شمارهٔ 559تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟

غزل شمارهٔ 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

غزل شمارهٔ 561حلقه هر در باغی نشود دیده ما

غزل شمارهٔ 562گرچه از درد خزانی شده رخساره ما

غزل شمارهٔ 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

غزل شمارهٔ 564هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

غزل شمارهٔ 565آب حیوان زند آب در میخانه ما

غزل شمارهٔ 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه ما

غزل شمارهٔ 567روشن است از دل بی کینه ما سینه ما

غزل شمارهٔ 568گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما

غزل شمارهٔ 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ما

غزل شمارهٔ 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ما

غزل شمارهٔ 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ما

غزل شمارهٔ 572علم نصرت ما آه سحرگاهی ما

غزل شمارهٔ 573دل نگردید شب وصل تهی از گله‌ها

غزل شمارهٔ 574کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟

غزل شمارهٔ 575به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجا

غزل شمارهٔ 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجا

غزل شمارهٔ 577نگاه دار سر رشته حساب اینجا

غزل شمارهٔ 578رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجا

غزل شمارهٔ 579به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجا

غزل شمارهٔ 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجا

غزل شمارهٔ 581عیار حسن ز صاحب نظر شود پیدا

غزل شمارهٔ 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیدا

غزل شمارهٔ 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟

غزل شمارهٔ 584فکنده ایم به امروز کار فردا را

غزل شمارهٔ 585چه نسبت است به گردنکشی مدارا را؟

غزل شمارهٔ 586کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟

غزل شمارهٔ 587به شاهراه توکل بود سفر ما را

غزل شمارهٔ 588نداد عشق گریبان به دست کس ما را

غزل شمارهٔ 589مبین ز موج تهیدست خوار دریا را

غزل شمارهٔ 590مبر به جای اطاعت به کار طاعت را

غزل شمارهٔ 591چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟

غزل شمارهٔ 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را

غزل شمارهٔ 593چنین که عقل کشیده است زیر بند ترا

غزل شمارهٔ 594ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟

غزل شمارهٔ 595به صید شیر نر ای بی جگر چه کار ترا؟

غزل شمارهٔ 596اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترا

غزل شمارهٔ 597خمار می نکند زرد ارغوان ترا

غزل شمارهٔ 598مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود را

غزل شمارهٔ 599چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟

غزل شمارهٔ 600ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟