باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 201اندیشه جمال تو حیرانی آورد

غزل شمارهٔ 202زلف تو ماه را به سیه پوشی آورد

غزل شمارهٔ 203نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

غزل شمارهٔ 204آن که خودرو لاله اش داغ نهانم تازه کرد

غزل شمارهٔ 205خطت کز طرف نسرین سربرآورد

غزل شمارهٔ 206هر شب به تو مه روی به همخانگی آرد

غزل شمارهٔ 207دل با غمت آشناییم داد

غزل شمارهٔ 208یار ما عزم سفر کرد خدا یارش باد

غزل شمارهٔ 209باز ازین راه صدای جرسی می‌آید

غزل شمارهٔ 210نی رخ آن مه چنینم بی‌دل و دین می‌کند

غزل شمارهٔ 211آمد ازملک عشق لشکر درد

غزل شمارهٔ 212سبزه از طرف چمن می خیزد

غزل شمارهٔ 213تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کند

غزل شمارهٔ 214آن سهی‌سرو چو گلگشت‌ِ لب ‌ِجو می‌کرد

غزل شمارهٔ 215نام لبت چون به زبان می‌آید

غزل شمارهٔ 216ناله دردناک می آید

غزل شمارهٔ 217وقت گل خوش آن که جا بر طرف گلشن می‌کند

غزل شمارهٔ 218شهید داغ تو فردا ز گل چو لاله برآید

غزل شمارهٔ 219شب کجا رفتی که دور از روی تو خوابم نبرد

غزل شمارهٔ 220چه جور ماند که برما مه صیام نکرد

غزل شمارهٔ 221ز داغ هجر تو سوزم ز گشت باغ چه سود

غزل شمارهٔ 222گرچه اندازد به شاخ سدره امیدم کمند

غزل شمارهٔ 223گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

غزل شمارهٔ 224گرچه از دل دیده رخت خود به موج خون برد

غزل شمارهٔ 225سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

غزل شمارهٔ 226ساقیا عهد گل از ابر بهاران تازه شد

غزل شمارهٔ 227پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

غزل شمارهٔ 228اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

غزل شمارهٔ 229صبا همدم بوی جانان رسید

غزل شمارهٔ 230ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد

غزل شمارهٔ 231سوار من که غبار رهش به ماه رسید

غزل شمارهٔ 232زآتش تب مه رخسار تو در تاب مباد

غزل شمارهٔ 233دلم بی جمال تو نوری ندارد

غزل شمارهٔ 234کیم پیکان تو از دل برآید

غزل شمارهٔ 235به من دارد دلت جنگی که دارد

غزل شمارهٔ 236باز گل اسباب معشوقی به بستان ساز کرد

غزل شمارهٔ 237آن ترک کج کله چو هوای شکار کرد

غزل شمارهٔ 238گر ز هجران چشم من زینگونه خون پالا شود

غزل شمارهٔ 239رفتی و دل ز هجر تو با سوز و آه ماند

غزل شمارهٔ 240خبر آمدن یار دلم خرم کرد

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ

غزل شمارهٔ 243معنی الوجود فی صورالکون قد ظهر

غزل شمارهٔ 244شمت برقا یلوح للاسرار

غزل شمارهٔ 245گر همچو عود جا دهدم یار در کنار

غزل شمارهٔ 246اگر پرده برخیزد از روی کار

غزل شمارهٔ 247زهی نور تو از هر ذره ظاهر

غزل شمارهٔ 248تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

غزل شمارهٔ 249کار من آمد به جان از یار دور

غزل شمارهٔ 250مکن در کشتنم زین بیش تقصیر