غزل شمارهٔ 229

صبا همدم بوی جانان رسید

به دلخستگان از دمش جان رسید

بشیری بشارت ده از ماه مصر

به سروقت مهجور کنعان رسید

به موری شده پایمال جفا

وفانامه ای از سلیمان رسید

ز بلبل نوایان گلزار انس

صفیری به مرغ خوش الحان رسید

ز خورشید تابان ز اقصای شرق

فروغی به خاک خراسان رسید

به نام گدایی مثال کرم

موشح به توقیع سلطان رسید

عمر شیخ شاهی که با بحر و کان

ز دست و دلش فیض احسان رسید

دعاگوی جامی به جای مدیح

به غور مدیحش چو نتوان رسید

رسانش خدایا به هر دولتی

که خواهد به شاهان دوران رسید