غزلیات

غزل شمارهٔ 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6853

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6854

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6855

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6856دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6856

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6857

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6858

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6859

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6860

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6861

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6862

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6863

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6864

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6865قرار گیر به دارالقرار درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6865

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6866حضور فرش بود در جهان درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6866

22 اشعار

غزل شمارهٔ 6867قدم برون مگذار از سرای درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6867

26 اشعار

غزل شمارهٔ 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6868

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6869

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6870

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6871

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6872

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6873

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6874

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6875

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6876

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6877

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6878

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6879

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6880چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6880

26 اشعار

غزل شمارهٔ 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6881

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6882

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6883

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6884همین نه در نظر ای سیمبر نمی آیی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6884

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6885فکنده شور محبت مرا به صحرایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6885

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6886گرفته است مرا در میان تماشایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6886

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6887ز حسن شوخ تو نظاره تماشایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6887

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6888نماند دشت جنون را رمیده آهویی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6888

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6889ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6889

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6890

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6892

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6893

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6894

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6895از مردمان اگر چه کناری گرفته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6895

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6896در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6896

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6897

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6898

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6899من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6899

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6900با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6900

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6901تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6901

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6902بی پرده رو در آینه ما نکرده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6902

13 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6853–اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854–غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855–ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856–دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857–هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858–درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6859–دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

غزل شمارهٔ 6860–مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

غزل شمارهٔ 6861–اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

غزل شمارهٔ 6862–کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

غزل شمارهٔ 6863–قدم برون مگذار از حصار خاموشی

غزل شمارهٔ 6864–اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

غزل شمارهٔ 6865–قرار گیر به دارالقرار درویشی

غزل شمارهٔ 6866–حضور فرش بود در جهان درویشی

غزل شمارهٔ 6867–قدم برون مگذار از سرای درویشی

غزل شمارهٔ 6868–ازان همیشه بود تازه روی درویشی

غزل شمارهٔ 6869–ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

غزل شمارهٔ 6870–گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

غزل شمارهٔ 6871–ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

غزل شمارهٔ 6872–نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

غزل شمارهٔ 6873–زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

غزل شمارهٔ 6874–تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

غزل شمارهٔ 6875–مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

غزل شمارهٔ 6876–ز من مدار توقع سخن از انجمنی

غزل شمارهٔ 6877–چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

غزل شمارهٔ 6878–به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

غزل شمارهٔ 6879–بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

غزل شمارهٔ 6880–چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

غزل شمارهٔ 6881–برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

غزل شمارهٔ 6882–صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟

غزل شمارهٔ 6883–دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟

غزل شمارهٔ 6884–همین نه در نظر ای سیمبر نمی آیی

غزل شمارهٔ 6885–فکنده شور محبت مرا به صحرایی

غزل شمارهٔ 6886–گرفته است مرا در میان تماشایی

غزل شمارهٔ 6887–ز حسن شوخ تو نظاره تماشایی

غزل شمارهٔ 6888–نماند دشت جنون را رمیده آهویی

غزل شمارهٔ 6889–ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ای

غزل شمارهٔ 6890–ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای

غزل شمارهٔ 6891–از زهر چشم، چشم من زار بسته ای

غزل شمارهٔ 6892–طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای

غزل شمارهٔ 6893–ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ای

غزل شمارهٔ 6894–روی زمین به زلف معنبر گرفته ای

غزل شمارهٔ 6895–از مردمان اگر چه کناری گرفته ای

غزل شمارهٔ 6896–در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ای

غزل شمارهٔ 6897–ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ای

غزل شمارهٔ 6898–از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ای

غزل شمارهٔ 6899–من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای

غزل شمارهٔ 6900–با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6901–تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6902–بی پرده رو در آینه ما نکرده ای

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6853–اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854–غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855–ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856–دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857–هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858–درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6859–دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

غزل شمارهٔ 6860–مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

غزل شمارهٔ 6861–اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

غزل شمارهٔ 6862–کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

غزل شمارهٔ 6863–قدم برون مگذار از حصار خاموشی

غزل شمارهٔ 6864–اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

غزل شمارهٔ 6865–قرار گیر به دارالقرار درویشی

غزل شمارهٔ 6866–حضور فرش بود در جهان درویشی

غزل شمارهٔ 6867–قدم برون مگذار از سرای درویشی

غزل شمارهٔ 6868–ازان همیشه بود تازه روی درویشی

غزل شمارهٔ 6869–ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

غزل شمارهٔ 6870–گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

غزل شمارهٔ 6871–ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

غزل شمارهٔ 6872–نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

غزل شمارهٔ 6873–زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

غزل شمارهٔ 6874–تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

غزل شمارهٔ 6875–مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

غزل شمارهٔ 6876–ز من مدار توقع سخن از انجمنی

غزل شمارهٔ 6877–چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

غزل شمارهٔ 6878–به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

غزل شمارهٔ 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

غزل شمارهٔ 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

غزل شمارهٔ 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

غزل شمارهٔ 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

غزل شمارهٔ 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشی

غزل شمارهٔ 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

غزل شمارهٔ 6865قرار گیر به دارالقرار درویشی

غزل شمارهٔ 6866حضور فرش بود در جهان درویشی

غزل شمارهٔ 6867قدم برون مگذار از سرای درویشی

غزل شمارهٔ 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشی

غزل شمارهٔ 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

غزل شمارهٔ 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

غزل شمارهٔ 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

غزل شمارهٔ 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

غزل شمارهٔ 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

غزل شمارهٔ 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

غزل شمارهٔ 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

غزل شمارهٔ 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنی

غزل شمارهٔ 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

غزل شمارهٔ 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

غزل شمارهٔ 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

غزل شمارهٔ 6880چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

غزل شمارهٔ 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

غزل شمارهٔ 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟

غزل شمارهٔ 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟

غزل شمارهٔ 6884همین نه در نظر ای سیمبر نمی آیی

غزل شمارهٔ 6885فکنده شور محبت مرا به صحرایی

غزل شمارهٔ 6886گرفته است مرا در میان تماشایی

غزل شمارهٔ 6887ز حسن شوخ تو نظاره تماشایی

غزل شمارهٔ 6888نماند دشت جنون را رمیده آهویی

غزل شمارهٔ 6889ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ای

غزل شمارهٔ 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای

غزل شمارهٔ 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ای

غزل شمارهٔ 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای

غزل شمارهٔ 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ای

غزل شمارهٔ 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ای

غزل شمارهٔ 6895از مردمان اگر چه کناری گرفته ای

غزل شمارهٔ 6896در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ای

غزل شمارهٔ 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ای

غزل شمارهٔ 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ای

غزل شمارهٔ 6899من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای

غزل شمارهٔ 6900با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6901تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6902بی پرده رو در آینه ما نکرده ای

غزل شمارهٔ 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

غزل شمارهٔ 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

غزل شمارهٔ 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

غزل شمارهٔ 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

غزل شمارهٔ 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشی

غزل شمارهٔ 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

غزل شمارهٔ 6865قرار گیر به دارالقرار درویشی

غزل شمارهٔ 6866حضور فرش بود در جهان درویشی

غزل شمارهٔ 6867قدم برون مگذار از سرای درویشی

غزل شمارهٔ 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشی

غزل شمارهٔ 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

غزل شمارهٔ 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

غزل شمارهٔ 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

غزل شمارهٔ 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

غزل شمارهٔ 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

غزل شمارهٔ 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

غزل شمارهٔ 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

غزل شمارهٔ 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنی

غزل شمارهٔ 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

غزل شمارهٔ 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

غزل شمارهٔ 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

غزل شمارهٔ 6880چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

غزل شمارهٔ 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

غزل شمارهٔ 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟