غزلیات

غزل شمارهٔ 6803ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6803

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 6804نی خود را بشکن گر شکری می طلبی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6804

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6805می گزد راحتم ای خار مغیلان مددی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6805

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6806چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6806

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6807نیست چون صبح ترا جز نفس معدودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6807

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6808عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6808

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6809اگر از موج خطر چشم به ساحل داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6809

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6810پرده بردار ز رخسار که دیدن داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6810

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6811رخصت بوسه اگر از لب جامی داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6811

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6812هر کس از اهل نظر را به بیانی داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6812

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6813کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6813

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6814بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6814

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6815تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6815

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6816چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6816

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6817نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6817

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6818بوسه از کنج لب یار نخورده است کسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6818

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6819در سر مرده دلان شور ندیده است کسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6819

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6820غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6820

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6821خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6821

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6822

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6823نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6823

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6824چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6824

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6825سینه باغی است که گلشن شود از خاموشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6825

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6826سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6826

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6827

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6828می وصل تو به کم حوصله ها ارزانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6828

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6829دل نبندند عزیزان جهان در وطنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6829

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6830چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6830

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6831تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6831

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6832از سر صدق اگر سینه خود چاک کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6832

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6833

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6834

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6835

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6836

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6837

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6838

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6839

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6840

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6841

25 اشعار

غزل شمارهٔ 6842رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6842

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6843

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6844

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6845بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6845

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6846

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6847

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6848ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6848

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6849

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6850

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6851هزار عقد محبت به این و آن بندی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6851

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6852

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6803–ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبی

غزل شمارهٔ 6804–نی خود را بشکن گر شکری می طلبی

غزل شمارهٔ 6805–می گزد راحتم ای خار مغیلان مددی

غزل شمارهٔ 6806–چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟

غزل شمارهٔ 6807–نیست چون صبح ترا جز نفس معدودی

غزل شمارهٔ 6808–عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟

غزل شمارهٔ 6809–اگر از موج خطر چشم به ساحل داری

غزل شمارهٔ 6810–پرده بردار ز رخسار که دیدن داری

غزل شمارهٔ 6811–رخصت بوسه اگر از لب جامی داری

غزل شمارهٔ 6812–هر کس از اهل نظر را به بیانی داری

غزل شمارهٔ 6813–کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری

غزل شمارهٔ 6814–بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیری

غزل شمارهٔ 6815–تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟

غزل شمارهٔ 6816–چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟

غزل شمارهٔ 6817–نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی

غزل شمارهٔ 6818–بوسه از کنج لب یار نخورده است کسی

غزل شمارهٔ 6819–در سر مرده دلان شور ندیده است کسی

غزل شمارهٔ 6820–غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسی

غزل شمارهٔ 6821–خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسی

غزل شمارهٔ 6822–آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی

غزل شمارهٔ 6823–نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسی

غزل شمارهٔ 6824–چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟

غزل شمارهٔ 6825–سینه باغی است که گلشن شود از خاموشی

غزل شمارهٔ 6826–سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی

غزل شمارهٔ 6827–قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

غزل شمارهٔ 6828–می وصل تو به کم حوصله ها ارزانی

غزل شمارهٔ 6829–دل نبندند عزیزان جهان در وطنی

غزل شمارهٔ 6830–چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟

غزل شمارهٔ 6831–تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟

غزل شمارهٔ 6832–از سر صدق اگر سینه خود چاک کنی

غزل شمارهٔ 6833–دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

غزل شمارهٔ 6834–تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

غزل شمارهٔ 6835–از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

غزل شمارهٔ 6836–چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

غزل شمارهٔ 6837–چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

غزل شمارهٔ 6838–خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

غزل شمارهٔ 6839–به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

غزل شمارهٔ 6840–غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

غزل شمارهٔ 6841–بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 6842–رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

غزل شمارهٔ 6843–عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

غزل شمارهٔ 6844–باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

غزل شمارهٔ 6845–بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

غزل شمارهٔ 6846–مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

غزل شمارهٔ 6847–تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

غزل شمارهٔ 6848–ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

غزل شمارهٔ 6849–اگر مقید کسب هوا نمی گردی

غزل شمارهٔ 6850–دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

غزل شمارهٔ 6851–هزار عقد محبت به این و آن بندی

غزل شمارهٔ 6852–اگر سرای جهان در خور سزا بودی

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6803–ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبی

غزل شمارهٔ 6804–نی خود را بشکن گر شکری می طلبی

غزل شمارهٔ 6805–می گزد راحتم ای خار مغیلان مددی

غزل شمارهٔ 6806–چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟

غزل شمارهٔ 6807–نیست چون صبح ترا جز نفس معدودی

غزل شمارهٔ 6808–عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟

غزل شمارهٔ 6809–اگر از موج خطر چشم به ساحل داری

غزل شمارهٔ 6810–پرده بردار ز رخسار که دیدن داری

غزل شمارهٔ 6811–رخصت بوسه اگر از لب جامی داری

غزل شمارهٔ 6812–هر کس از اهل نظر را به بیانی داری

غزل شمارهٔ 6813–کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری

غزل شمارهٔ 6814–بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیری

غزل شمارهٔ 6815–تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟

غزل شمارهٔ 6816–چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟

غزل شمارهٔ 6817–نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی

غزل شمارهٔ 6818–بوسه از کنج لب یار نخورده است کسی

غزل شمارهٔ 6819–در سر مرده دلان شور ندیده است کسی

غزل شمارهٔ 6820–غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسی

غزل شمارهٔ 6821–خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسی

غزل شمارهٔ 6822–آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی

غزل شمارهٔ 6823–نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسی

غزل شمارهٔ 6824–چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟

غزل شمارهٔ 6825–سینه باغی است که گلشن شود از خاموشی

غزل شمارهٔ 6826–سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی

غزل شمارهٔ 6827–قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

غزل شمارهٔ 6828–می وصل تو به کم حوصله ها ارزانی

غزل شمارهٔ 6803ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبی

غزل شمارهٔ 6804نی خود را بشکن گر شکری می طلبی

غزل شمارهٔ 6805می گزد راحتم ای خار مغیلان مددی

غزل شمارهٔ 6806چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟

غزل شمارهٔ 6807نیست چون صبح ترا جز نفس معدودی

غزل شمارهٔ 6808عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟

غزل شمارهٔ 6809اگر از موج خطر چشم به ساحل داری

غزل شمارهٔ 6810پرده بردار ز رخسار که دیدن داری

غزل شمارهٔ 6811رخصت بوسه اگر از لب جامی داری

غزل شمارهٔ 6812هر کس از اهل نظر را به بیانی داری

غزل شمارهٔ 6813کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری

غزل شمارهٔ 6814بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیری

غزل شمارهٔ 6815تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟

غزل شمارهٔ 6816چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟

غزل شمارهٔ 6817نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی

غزل شمارهٔ 6818بوسه از کنج لب یار نخورده است کسی

غزل شمارهٔ 6819در سر مرده دلان شور ندیده است کسی

غزل شمارهٔ 6820غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسی

غزل شمارهٔ 6821خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسی

غزل شمارهٔ 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی

غزل شمارهٔ 6823نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسی

غزل شمارهٔ 6824چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟

غزل شمارهٔ 6825سینه باغی است که گلشن شود از خاموشی

غزل شمارهٔ 6826سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی

غزل شمارهٔ 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

غزل شمارهٔ 6828می وصل تو به کم حوصله ها ارزانی

غزل شمارهٔ 6829دل نبندند عزیزان جهان در وطنی

غزل شمارهٔ 6830چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟

غزل شمارهٔ 6831تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟

غزل شمارهٔ 6832از سر صدق اگر سینه خود چاک کنی

غزل شمارهٔ 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

غزل شمارهٔ 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

غزل شمارهٔ 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

غزل شمارهٔ 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

غزل شمارهٔ 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

غزل شمارهٔ 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

غزل شمارهٔ 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

غزل شمارهٔ 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

غزل شمارهٔ 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 6842رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

غزل شمارهٔ 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

غزل شمارهٔ 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

غزل شمارهٔ 6845بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

غزل شمارهٔ 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

غزل شمارهٔ 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

غزل شمارهٔ 6848ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

غزل شمارهٔ 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردی

غزل شمارهٔ 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

غزل شمارهٔ 6851هزار عقد محبت به این و آن بندی

غزل شمارهٔ 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودی

غزل شمارهٔ 6803ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبی

غزل شمارهٔ 6804نی خود را بشکن گر شکری می طلبی

غزل شمارهٔ 6805می گزد راحتم ای خار مغیلان مددی

غزل شمارهٔ 6806چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟

غزل شمارهٔ 6807نیست چون صبح ترا جز نفس معدودی

غزل شمارهٔ 6808عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟

غزل شمارهٔ 6809اگر از موج خطر چشم به ساحل داری

غزل شمارهٔ 6810پرده بردار ز رخسار که دیدن داری

غزل شمارهٔ 6811رخصت بوسه اگر از لب جامی داری

غزل شمارهٔ 6812هر کس از اهل نظر را به بیانی داری

غزل شمارهٔ 6813کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری

غزل شمارهٔ 6814بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیری

غزل شمارهٔ 6815تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟

غزل شمارهٔ 6816چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟

غزل شمارهٔ 6817نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی

غزل شمارهٔ 6818بوسه از کنج لب یار نخورده است کسی

غزل شمارهٔ 6819در سر مرده دلان شور ندیده است کسی

غزل شمارهٔ 6820غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسی

غزل شمارهٔ 6821خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسی

غزل شمارهٔ 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی

غزل شمارهٔ 6823نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسی

غزل شمارهٔ 6824چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟

غزل شمارهٔ 6825سینه باغی است که گلشن شود از خاموشی

غزل شمارهٔ 6826سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی

غزل شمارهٔ 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگی

غزل شمارهٔ 6828می وصل تو به کم حوصله ها ارزانی

غزل شمارهٔ 6829دل نبندند عزیزان جهان در وطنی

غزل شمارهٔ 6830چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟

غزل شمارهٔ 6831تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟

غزل شمارهٔ 6832از سر صدق اگر سینه خود چاک کنی