غزلیات

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 168

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 169

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 170

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 171

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 172

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 173آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 173

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 174آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 174

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 175بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 175

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 176آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 176

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 177هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 177

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 178کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 178

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 179کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 179

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 180انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 180

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 181باد آمد و بوی عنبر آورد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 181

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 182زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 182

آڈیو

4 اشعار

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 186بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 188به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 189آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 191کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 193شورش بلبلان سحر باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 194شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 194

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 195از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 196سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 197نظر خدای‌بینان طلب هوا نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 198با کاروان مصری چندین شکر نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 199تا حال مَنت خبر نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 200چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

آڈیو

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 151–گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152–بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153–سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154–جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155–زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156–فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157–پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158–مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159–نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160–حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161–کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162–طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163–هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164–دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165–که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166–هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167–گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168–کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169–تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170–غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171–مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172–هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173–آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174–آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175–بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176–آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 177–هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

غزل شمارهٔ 178–کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 179–کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

غزل شمارهٔ 180–انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

غزل شمارهٔ 181–باد آمد و بوی عنبر آورد

غزل شمارهٔ 182–زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

غزل شمارهٔ 183–کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184–دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185–کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 186–بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

غزل شمارهٔ 187–هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 188–به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

غزل شمارهٔ 189–آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

غزل شمارهٔ 190–از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 191–کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

غزل شمارهٔ 192–گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

غزل شمارهٔ 193–شورش بلبلان سحر باشد

غزل شمارهٔ 194–شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد

غزل شمارهٔ 195–از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

غزل شمارهٔ 196–سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد

غزل شمارهٔ 197–نظر خدای‌بینان طلب هوا نباشد

غزل شمارهٔ 198–با کاروان مصری چندین شکر نباشد

غزل شمارهٔ 199–تا حال مَنت خبر نباشد

غزل شمارهٔ 200–چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 151–گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152–بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153–سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154–جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155–زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156–فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157–پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158–مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159–نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160–حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161–کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162–طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163–هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164–دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165–که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166–هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167–گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168–کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169–تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170–غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171–مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172–هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173–آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174–آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175–بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176–آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 177هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

غزل شمارهٔ 178کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 179کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

غزل شمارهٔ 180انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد

غزل شمارهٔ 181باد آمد و بوی عنبر آورد

غزل شمارهٔ 182زنده شود هر که پیش دوست بمیرد

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 186بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 188به حدیث در نیایی که لبت شکر نریزد

غزل شمارهٔ 189آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 191کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

غزل شمارهٔ 193شورش بلبلان سحر باشد

غزل شمارهٔ 194شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد

غزل شمارهٔ 195از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

غزل شمارهٔ 196سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد

غزل شمارهٔ 197نظر خدای‌بینان طلب هوا نباشد

غزل شمارهٔ 198با کاروان مصری چندین شکر نباشد

غزل شمارهٔ 199تا حال مَنت خبر نباشد

غزل شمارهٔ 200چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

غزل شمارهٔ 151گر جان طلبی فدای جانت

غزل شمارهٔ 152بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

غزل شمارهٔ 153سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت

غزل شمارهٔ 154جان من! جان من فدای تو باد

غزل شمارهٔ 155زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

غزل شمارهٔ 156فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد

غزل شمارهٔ 157پیش رویت قمر نمی‌تابد

غزل شمارهٔ 158مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 162طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد

غزل شمارهٔ 163هر که می با تو خورد عربده کرد

غزل شمارهٔ 164دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 170غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 172هر آن ناظر که منظوری ندارد

غزل شمارهٔ 173آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد

غزل شمارهٔ 174آن شکرخنده که پُرنوش دهانی دارد

غزل شمارهٔ 175بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

غزل شمارهٔ 176آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

غزل شمارهٔ 177هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد

غزل شمارهٔ 178کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 179کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

غزل شمارهٔ 180انصاف نبود آن رخ دل‌بند نهان کرد