غزل شمارهٔ 180

در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد

آن دلبر عیار مرا دید نشان کرد

رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

بی پرده تر این آینه را آینه دان کرد

زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد

عشق تو مرا رانده به گرد دو جهان کرد