غزل شمارهٔ 162

اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد

ور نداری درد گرد مذهب رندان مگرد

طبّ جالینوس باشد کیر در کون تو برد

طبع صفراوی بود، لیمو در آن باید فشرد

در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت

آن قدر عمری که دارد مردم آزاد مرد؟