رباعیات

رباعی شمارهٔ 101امشب نظری به روی ساقی دارم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 101

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 102امشب نظری بروی ساقی دارم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 102

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 103ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 103

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 104در سر هوس شراب و ساقی دارم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 104

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 105جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 105

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 106اندر غم تو نگار، همچون نارم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 106

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 107یارب، به تو در گریختم بپذیرم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 107

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 108چون قصهٔ هجران و فراق آغازم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 108

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 109بگذار، اگر چه رندم و اوباشم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 109

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 110پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 110

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 111با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 111

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 112آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 112

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 113آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 113

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 114در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 114

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 115وقت است که بر لاله خروشی بزنیم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 115

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 116امروز به شهر دل پریشان ماییم

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 116

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 117چون درد نداری، ای دل سرگردان

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 117

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 118هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 118

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 119هر شب به سر کوی تو آیم به فغان

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 119

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 120تا چند مرا به دست هجران دادن؟

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 120

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 121هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 121

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 122خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 122

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 123ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 123

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 124آخر بدمد صبح امید از شب من

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 124

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 125ای یاد تو آفت سکون دل من

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 125

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 126ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 126

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 127گر زانکه بود دل مجاهد با تو

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 127

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 128ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 128

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 129ای زندگی من و توانم همه تو

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 129

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 130آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 130

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 131در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 131

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 132دارم دلکی به تیغ هجران خسته

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 132

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 133چندن که خم باده‌پرست است بده

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 133

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 134دل در طلب دنیی دون هیچ منه

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 134

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 135آنم که توام ز خاک برداشته‌ای

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 135

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 136ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 136

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 137پیری بدر آمد ز خرابات فنای

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 137

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 138عشقی نبود چو عشق لولی و گدای

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 138

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 139عیشی نبود چو عیش لولی و گدای

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 139

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 140نی بر سر کوی تو دلم یافته جای

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 140

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 141ای کاش! به سوی وصل راهی بودی

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 141

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 142با یار به بوستان شدم رهگذری

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 142

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 143نی کرده شبی بر سر کویت گذری

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 143

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 144بردی دلم، ای ماهرخ بازاری

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 144

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 145چون در دلت آن بود که گیری یاری

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 145

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 146ای منزل دوست، خوش هوایی داری

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 146

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 147در عشق، اگر بسی ملامت ببری

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 147

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 148از آتش غم چند روانم سوزی؟

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 148

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 149هر لحظه ز چهره آتشی افروزی

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 149

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 150هم دل به دلستانت رساند روزی

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 150

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–امشب نظری به روی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 102–امشب نظری بروی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 103–ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم

رباعی شمارهٔ 104–در سر هوس شراب و ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 105–جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم

رباعی شمارهٔ 106–اندر غم تو نگار، همچون نارم

رباعی شمارهٔ 107–یارب، به تو در گریختم بپذیرم

رباعی شمارهٔ 108–چون قصهٔ هجران و فراق آغازم

رباعی شمارهٔ 109–بگذار، اگر چه رندم و اوباشم

رباعی شمارهٔ 110–پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم

رباعی شمارهٔ 111–با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 112–آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم

رباعی شمارهٔ 113–آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم

رباعی شمارهٔ 114–در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم

رباعی شمارهٔ 115–وقت است که بر لاله خروشی بزنیم

رباعی شمارهٔ 116–امروز به شهر دل پریشان ماییم

رباعی شمارهٔ 117–چون درد نداری، ای دل سرگردان

رباعی شمارهٔ 118–هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان

رباعی شمارهٔ 119–هر شب به سر کوی تو آیم به فغان

رباعی شمارهٔ 120–تا چند مرا به دست هجران دادن؟

رباعی شمارهٔ 121–هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن

رباعی شمارهٔ 122–خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن

رباعی شمارهٔ 123–ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن

رباعی شمارهٔ 124–آخر بدمد صبح امید از شب من

رباعی شمارهٔ 125–ای یاد تو آفت سکون دل من

رباعی شمارهٔ 126–ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین

رباعی شمارهٔ 127–گر زانکه بود دل مجاهد با تو

رباعی شمارهٔ 128–ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو

رباعی شمارهٔ 129–ای زندگی من و توانم همه تو

رباعی شمارهٔ 130–آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو

رباعی شمارهٔ 131–در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو

رباعی شمارهٔ 132–دارم دلکی به تیغ هجران خسته

رباعی شمارهٔ 133–چندن که خم باده‌پرست است بده

رباعی شمارهٔ 134–دل در طلب دنیی دون هیچ منه

رباعی شمارهٔ 135–آنم که توام ز خاک برداشته‌ای

رباعی شمارهٔ 136–ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای

رباعی شمارهٔ 137–پیری بدر آمد ز خرابات فنای

رباعی شمارهٔ 138–عشقی نبود چو عشق لولی و گدای

رباعی شمارهٔ 139–عیشی نبود چو عیش لولی و گدای

رباعی شمارهٔ 140–نی بر سر کوی تو دلم یافته جای

رباعی شمارهٔ 141–ای کاش! به سوی وصل راهی بودی

رباعی شمارهٔ 142–با یار به بوستان شدم رهگذری

رباعی شمارهٔ 143–نی کرده شبی بر سر کویت گذری

رباعی شمارهٔ 144–بردی دلم، ای ماهرخ بازاری

رباعی شمارهٔ 145–چون در دلت آن بود که گیری یاری

رباعی شمارهٔ 146–ای منزل دوست، خوش هوایی داری

رباعی شمارهٔ 147–در عشق، اگر بسی ملامت ببری

رباعی شمارهٔ 148–از آتش غم چند روانم سوزی؟

رباعی شمارهٔ 149–هر لحظه ز چهره آتشی افروزی

رباعی شمارهٔ 150–هم دل به دلستانت رساند روزی

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–امشب نظری به روی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 102–امشب نظری بروی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 103–ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم

رباعی شمارهٔ 104–در سر هوس شراب و ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 105–جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم

رباعی شمارهٔ 106–اندر غم تو نگار، همچون نارم

رباعی شمارهٔ 107–یارب، به تو در گریختم بپذیرم

رباعی شمارهٔ 108–چون قصهٔ هجران و فراق آغازم

رباعی شمارهٔ 109–بگذار، اگر چه رندم و اوباشم

رباعی شمارهٔ 110–پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم

رباعی شمارهٔ 111–با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 112–آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم

رباعی شمارهٔ 113–آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم

رباعی شمارهٔ 114–در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم

رباعی شمارهٔ 115–وقت است که بر لاله خروشی بزنیم

رباعی شمارهٔ 116–امروز به شهر دل پریشان ماییم

رباعی شمارهٔ 117–چون درد نداری، ای دل سرگردان

رباعی شمارهٔ 118–هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان

رباعی شمارهٔ 119–هر شب به سر کوی تو آیم به فغان

رباعی شمارهٔ 120–تا چند مرا به دست هجران دادن؟

رباعی شمارهٔ 121–هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن

رباعی شمارهٔ 122–خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن

رباعی شمارهٔ 123–ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن

رباعی شمارهٔ 124–آخر بدمد صبح امید از شب من

رباعی شمارهٔ 125–ای یاد تو آفت سکون دل من

رباعی شمارهٔ 126–ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین

رباعی شمارهٔ 101امشب نظری به روی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 102امشب نظری بروی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 103ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم

رباعی شمارهٔ 104در سر هوس شراب و ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 105جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم

رباعی شمارهٔ 106اندر غم تو نگار، همچون نارم

رباعی شمارهٔ 107یارب، به تو در گریختم بپذیرم

رباعی شمارهٔ 108چون قصهٔ هجران و فراق آغازم

رباعی شمارهٔ 109بگذار، اگر چه رندم و اوباشم

رباعی شمارهٔ 110پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم

رباعی شمارهٔ 111با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 112آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم

رباعی شمارهٔ 113آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم

رباعی شمارهٔ 114در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم

رباعی شمارهٔ 115وقت است که بر لاله خروشی بزنیم

رباعی شمارهٔ 116امروز به شهر دل پریشان ماییم

رباعی شمارهٔ 117چون درد نداری، ای دل سرگردان

رباعی شمارهٔ 118هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان

رباعی شمارهٔ 119هر شب به سر کوی تو آیم به فغان

رباعی شمارهٔ 120تا چند مرا به دست هجران دادن؟

رباعی شمارهٔ 121هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن

رباعی شمارهٔ 122خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن

رباعی شمارهٔ 123ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن

رباعی شمارهٔ 124آخر بدمد صبح امید از شب من

رباعی شمارهٔ 125ای یاد تو آفت سکون دل من

رباعی شمارهٔ 126ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین

رباعی شمارهٔ 127گر زانکه بود دل مجاهد با تو

رباعی شمارهٔ 128ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو

رباعی شمارهٔ 129ای زندگی من و توانم همه تو

رباعی شمارهٔ 130آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو

رباعی شمارهٔ 131در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو

رباعی شمارهٔ 132دارم دلکی به تیغ هجران خسته

رباعی شمارهٔ 133چندن که خم باده‌پرست است بده

رباعی شمارهٔ 134دل در طلب دنیی دون هیچ منه

رباعی شمارهٔ 135آنم که توام ز خاک برداشته‌ای

رباعی شمارهٔ 136ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای

رباعی شمارهٔ 137پیری بدر آمد ز خرابات فنای

رباعی شمارهٔ 138عشقی نبود چو عشق لولی و گدای

رباعی شمارهٔ 139عیشی نبود چو عیش لولی و گدای

رباعی شمارهٔ 140نی بر سر کوی تو دلم یافته جای

رباعی شمارهٔ 141ای کاش! به سوی وصل راهی بودی

رباعی شمارهٔ 142با یار به بوستان شدم رهگذری

رباعی شمارهٔ 143نی کرده شبی بر سر کویت گذری

رباعی شمارهٔ 144بردی دلم، ای ماهرخ بازاری

رباعی شمارهٔ 145چون در دلت آن بود که گیری یاری

رباعی شمارهٔ 146ای منزل دوست، خوش هوایی داری

رباعی شمارهٔ 147در عشق، اگر بسی ملامت ببری

رباعی شمارهٔ 148از آتش غم چند روانم سوزی؟

رباعی شمارهٔ 149هر لحظه ز چهره آتشی افروزی

رباعی شمارهٔ 150هم دل به دلستانت رساند روزی

رباعی شمارهٔ 101امشب نظری به روی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 102امشب نظری بروی ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 103ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم

رباعی شمارهٔ 104در سر هوس شراب و ساقی دارم

رباعی شمارهٔ 105جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم

رباعی شمارهٔ 106اندر غم تو نگار، همچون نارم

رباعی شمارهٔ 107یارب، به تو در گریختم بپذیرم

رباعی شمارهٔ 108چون قصهٔ هجران و فراق آغازم

رباعی شمارهٔ 109بگذار، اگر چه رندم و اوباشم

رباعی شمارهٔ 110پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم

رباعی شمارهٔ 111با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 112آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم

رباعی شمارهٔ 113آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم

رباعی شمارهٔ 114در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم

رباعی شمارهٔ 115وقت است که بر لاله خروشی بزنیم

رباعی شمارهٔ 116امروز به شهر دل پریشان ماییم

رباعی شمارهٔ 117چون درد نداری، ای دل سرگردان

رباعی شمارهٔ 118هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان

رباعی شمارهٔ 119هر شب به سر کوی تو آیم به فغان

رباعی شمارهٔ 120تا چند مرا به دست هجران دادن؟

رباعی شمارهٔ 121هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن

رباعی شمارهٔ 122خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن

رباعی شمارهٔ 123ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن

رباعی شمارهٔ 124آخر بدمد صبح امید از شب من

رباعی شمارهٔ 125ای یاد تو آفت سکون دل من

رباعی شمارهٔ 126ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین

رباعی شمارهٔ 127گر زانکه بود دل مجاهد با تو

رباعی شمارهٔ 128ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو

رباعی شمارهٔ 129ای زندگی من و توانم همه تو

رباعی شمارهٔ 130آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو