عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 146رباعی شمارهٔ 146شاعر: عراقیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اییداریصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای منزل دوست، خوش هوایی داریپیداست که بوی آشنایی داری2نقل کریںخاک کف تو چو سرمه در دیده کشمزیرا که نشان از کف پایی داری◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون در دلت آن بود که گیری یاریبرگردی ازین دلشده بیآزاریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 145اگلی نظمدر عشق، اگر بسی ملامت ببریتا ظن نبری جان به قیامت ببریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 147ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون در دلت آن بود که گیری یاریبرگردی ازین دلشده بیآزاریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 145
اگلی نظمدر عشق، اگر بسی ملامت ببریتا ظن نبری جان به قیامت ببریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 147
