عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 147رباعی شمارهٔ 147شاعر: عراقیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امتببریصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںدر عشق، اگر بسی ملامت ببریتا ظن نبری جان به قیامت ببری22نقل کریںانصاف ده از خویشتن، ای خام طمععاشق شوی و جان به سلامت ببری؟◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای منزل دوست، خوش هوایی داریپیداست که بوی آشنایی داریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 146اگلی نظماز آتش غم چند روانم سوزی؟وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 148◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای منزل دوست، خوش هوایی داریپیداست که بوی آشنایی داریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 146
اگلی نظماز آتش غم چند روانم سوزی؟وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 148
