عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 147رباعی شمارهٔ 147شاعر: عراقیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امتببریصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدر عشق، اگر بسی ملامت ببریتا ظن نبری جان به قیامت ببری2نقل کریںانصاف ده از خویشتن، ای خام طمععاشق شوی و جان به سلامت ببری؟◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای منزل دوست، خوش هوایی داریپیداست که بوی آشنایی داریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 146اگلی نظماز آتش غم چند روانم سوزی؟وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 148ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای منزل دوست، خوش هوایی داریپیداست که بوی آشنایی داریعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 146
اگلی نظماز آتش غم چند روانم سوزی؟وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟عراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 148
