وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 10سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 10

10 اشعار

غزل شمارهٔ 36آشنایانه کشد خار رهت دامن ما

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

10 اشعار

غزل شمارهٔ 39لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ما

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

11 اشعار

غزل شمارهٔ 40محو کن نقش دویی از ورق سینه ما

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

7 اشعار

غزل شمارهٔ 45خیز و بیراهه روی را سر راهی دریاب

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

10 اشعار

غزل شمارهٔ 46گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

10 اشعار

غزل شمارهٔ 52آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 52

10 اشعار

غزل شمارهٔ 58از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 58

10 اشعار

غزل شمارهٔ 76تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 76

17 اشعار

غزل شمارهٔ 83هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

11 اشعار

غزل شمارهٔ 84اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 84

11 اشعار

غزل شمارهٔ 103بس که از تاب نگاه تو ز آسودن رفت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

10 اشعار

غزل شمارهٔ 104یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

10 اشعار

غزل شمارهٔ 111باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 111

10 اشعار

غزل شمارهٔ 113ای جمال تو به تاراج نظرها گستاخ

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

10 اشعار

غزل شمارهٔ 115لبم از زمزمه یاد تو خاموش مباد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 115

10 اشعار

غزل شمارهٔ 128کو فنا تا همه آلایش پندار برد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

12 اشعار

غزل شمارهٔ 141تا کیم دود شکایت ز بیان برخیزد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

11 اشعار

غزل شمارهٔ 146نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 146

11 اشعار

غزل شمارهٔ 154دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

10 اشعار

غزل شمارهٔ 159گر چنین ناز تو آماده یغما ماند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

10 اشعار

غزل شمارهٔ 164مژده صبح درین تیره شبانم دادند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

10 اشعار

غزل شمارهٔ 170دلستانان بحل اند ار چه جفا نیز کنند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 170

10 اشعار

غزل شمارهٔ 177دوش کز گردش بختم گله بر روی تو بود

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 177

12 اشعار

غزل شمارهٔ 178تاجر شوق بدان ره به تجارت نرود

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 178

11 اشعار

غزل شمارهٔ 182چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 182

10 اشعار

غزل شمارهٔ 183دل نه تنها ز فراق تو فغان ساز دهد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

13 اشعار

غزل شمارهٔ 186داغم از پرده دل رو به قفا می‌آید

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

11 اشعار

غزل شمارهٔ 192ای دل از گلبن امید نشانی به من آر

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

10 اشعار

غزل شمارهٔ 193مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

12 اشعار

غزل شمارهٔ 218دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

18 اشعار

غزل شمارهٔ 222تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

10 اشعار

غزل شمارهٔ 226تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

10 اشعار

غزل شمارهٔ 230گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

10 اشعار

غزل شمارهٔ 233بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

10 اشعار

غزل شمارهٔ 241نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

12 اشعار

غزل شمارهٔ 247این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

12 اشعار

غزل شمارهٔ 251تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

10 اشعار

غزل شمارهٔ 265صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

10 اشعار

غزل شمارهٔ 267وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

10 اشعار

غزل شمارهٔ 276ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

10 اشعار

غزل شمارهٔ 295عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

12 اشعار

غزل شمارهٔ 299حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

10 اشعار

غزل شمارهٔ 300هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

11 اشعار

غزل شمارهٔ 307می‌رود خنده به سامان بهاران زده‌ای

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 307

12 اشعار

غزل شمارهٔ 308کیستم دست به مشاطگی جان زده‌ای

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 308

13 اشعار

غزل شمارهٔ 328مژده خرمی و بی خللی را مانی

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 328

9 اشعار

غزل شمارهٔ 330ای که گفتم ندهی داد دل آری ندهی

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 330

12 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 10–سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا

غزل شمارهٔ 36–آشنایانه کشد خار رهت دامن ما

غزل شمارهٔ 39–لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ما

غزل شمارهٔ 40–محو کن نقش دویی از ورق سینه ما

غزل شمارهٔ 45–خیز و بیراهه روی را سر راهی دریاب

غزل شمارهٔ 46–گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟

غزل شمارهٔ 52–آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 58–از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 76–تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 83–هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غزل شمارهٔ 84–اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غزل شمارهٔ 103–بس که از تاب نگاه تو ز آسودن رفت

غزل شمارهٔ 104–یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت

غزل شمارهٔ 111–باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح

غزل شمارهٔ 113–ای جمال تو به تاراج نظرها گستاخ

غزل شمارهٔ 115–لبم از زمزمه یاد تو خاموش مباد

غزل شمارهٔ 128–کو فنا تا همه آلایش پندار برد

غزل شمارهٔ 141–تا کیم دود شکایت ز بیان برخیزد

غزل شمارهٔ 146–نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد

غزل شمارهٔ 154–دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد

غزل شمارهٔ 159–گر چنین ناز تو آماده یغما ماند

غزل شمارهٔ 164–مژده صبح درین تیره شبانم دادند

غزل شمارهٔ 170–دلستانان بحل اند ار چه جفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 177–دوش کز گردش بختم گله بر روی تو بود

غزل شمارهٔ 178–تاجر شوق بدان ره به تجارت نرود

غزل شمارهٔ 182–چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود

غزل شمارهٔ 183–دل نه تنها ز فراق تو فغان ساز دهد

غزل شمارهٔ 186–داغم از پرده دل رو به قفا می‌آید

غزل شمارهٔ 192–ای دل از گلبن امید نشانی به من آر

غزل شمارهٔ 193–مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار

غزل شمارهٔ 218–دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غزل شمارهٔ 222–تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غزل شمارهٔ 226–تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غزل شمارهٔ 230–گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف

غزل شمارهٔ 233–بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟

غزل شمارهٔ 241–نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل

غزل شمارهٔ 247–این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟

غزل شمارهٔ 251–تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غزل شمارهٔ 265–صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غزل شمارهٔ 267–وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غزل شمارهٔ 276–ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غزل شمارهٔ 295–عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو

غزل شمارهٔ 299–حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو

غزل شمارهٔ 300–هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو

غزل شمارهٔ 307–می‌رود خنده به سامان بهاران زده‌ای

غزل شمارهٔ 308–کیستم دست به مشاطگی جان زده‌ای

غزل شمارهٔ 328–مژده خرمی و بی خللی را مانی

غزل شمارهٔ 330–ای که گفتم ندهی داد دل آری ندهی

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 10–سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا

غزل شمارهٔ 36–آشنایانه کشد خار رهت دامن ما

غزل شمارهٔ 39–لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ما

غزل شمارهٔ 40–محو کن نقش دویی از ورق سینه ما

غزل شمارهٔ 45–خیز و بیراهه روی را سر راهی دریاب

غزل شمارهٔ 46–گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟

غزل شمارهٔ 52–آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 58–از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 76–تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 83–هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غزل شمارهٔ 84–اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غزل شمارهٔ 103–بس که از تاب نگاه تو ز آسودن رفت

غزل شمارهٔ 104–یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت

غزل شمارهٔ 111–باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح

غزل شمارهٔ 113–ای جمال تو به تاراج نظرها گستاخ

غزل شمارهٔ 115–لبم از زمزمه یاد تو خاموش مباد

غزل شمارهٔ 128–کو فنا تا همه آلایش پندار برد

غزل شمارهٔ 141–تا کیم دود شکایت ز بیان برخیزد

غزل شمارهٔ 146–نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد

غزل شمارهٔ 154–دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد

غزل شمارهٔ 159–گر چنین ناز تو آماده یغما ماند

غزل شمارهٔ 164–مژده صبح درین تیره شبانم دادند

غزل شمارهٔ 170–دلستانان بحل اند ار چه جفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 177–دوش کز گردش بختم گله بر روی تو بود

غزل شمارهٔ 178–تاجر شوق بدان ره به تجارت نرود

غزل شمارهٔ 182–چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود

غزل شمارهٔ 183–دل نه تنها ز فراق تو فغان ساز دهد

غزل شمارهٔ 186–داغم از پرده دل رو به قفا می‌آید

غزل شمارهٔ 10سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا

غزل شمارهٔ 36آشنایانه کشد خار رهت دامن ما

غزل شمارهٔ 39لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ما

غزل شمارهٔ 40محو کن نقش دویی از ورق سینه ما

غزل شمارهٔ 45خیز و بیراهه روی را سر راهی دریاب

غزل شمارهٔ 46گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟

غزل شمارهٔ 52آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 58از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 76تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 83هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غزل شمارهٔ 84اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غزل شمارهٔ 103بس که از تاب نگاه تو ز آسودن رفت

غزل شمارهٔ 104یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت

غزل شمارهٔ 111باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح

غزل شمارهٔ 113ای جمال تو به تاراج نظرها گستاخ

غزل شمارهٔ 115لبم از زمزمه یاد تو خاموش مباد

غزل شمارهٔ 128کو فنا تا همه آلایش پندار برد

غزل شمارهٔ 141تا کیم دود شکایت ز بیان برخیزد

غزل شمارهٔ 146نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد

غزل شمارهٔ 154دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد

غزل شمارهٔ 159گر چنین ناز تو آماده یغما ماند

غزل شمارهٔ 164مژده صبح درین تیره شبانم دادند

غزل شمارهٔ 170دلستانان بحل اند ار چه جفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 177دوش کز گردش بختم گله بر روی تو بود

غزل شمارهٔ 178تاجر شوق بدان ره به تجارت نرود

غزل شمارهٔ 182چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود

غزل شمارهٔ 183دل نه تنها ز فراق تو فغان ساز دهد

غزل شمارهٔ 186داغم از پرده دل رو به قفا می‌آید

غزل شمارهٔ 192ای دل از گلبن امید نشانی به من آر

غزل شمارهٔ 193مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار

غزل شمارهٔ 218دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غزل شمارهٔ 222تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غزل شمارهٔ 226تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غزل شمارهٔ 230گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف

غزل شمارهٔ 233بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟

غزل شمارهٔ 241نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل

غزل شمارهٔ 247این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟

غزل شمارهٔ 251تا به کی صرف رضاجویی دل‌ها باشم

غزل شمارهٔ 265صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

غزل شمارهٔ 267وحشتی در سفر از برگ سفر داشته‌ایم

غزل شمارهٔ 276ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

غزل شمارهٔ 295عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو

غزل شمارهٔ 299حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو

غزل شمارهٔ 300هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو

غزل شمارهٔ 307می‌رود خنده به سامان بهاران زده‌ای

غزل شمارهٔ 308کیستم دست به مشاطگی جان زده‌ای

غزل شمارهٔ 328مژده خرمی و بی خللی را مانی

غزل شمارهٔ 330ای که گفتم ندهی داد دل آری ندهی

غزل شمارهٔ 10سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا

غزل شمارهٔ 36آشنایانه کشد خار رهت دامن ما

غزل شمارهٔ 39لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ما

غزل شمارهٔ 40محو کن نقش دویی از ورق سینه ما

غزل شمارهٔ 45خیز و بیراهه روی را سر راهی دریاب

غزل شمارهٔ 46گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟

غزل شمارهٔ 52آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 58از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 76تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 83هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غزل شمارهٔ 84اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غزل شمارهٔ 103بس که از تاب نگاه تو ز آسودن رفت

غزل شمارهٔ 104یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت

غزل شمارهٔ 111باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح

غزل شمارهٔ 113ای جمال تو به تاراج نظرها گستاخ

غزل شمارهٔ 115لبم از زمزمه یاد تو خاموش مباد

غزل شمارهٔ 128کو فنا تا همه آلایش پندار برد

غزل شمارهٔ 141تا کیم دود شکایت ز بیان برخیزد

غزل شمارهٔ 146نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد

غزل شمارهٔ 154دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد

غزل شمارهٔ 159گر چنین ناز تو آماده یغما ماند

غزل شمارهٔ 164مژده صبح درین تیره شبانم دادند

غزل شمارهٔ 170دلستانان بحل اند ار چه جفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 177دوش کز گردش بختم گله بر روی تو بود

غزل شمارهٔ 178تاجر شوق بدان ره به تجارت نرود

غزل شمارهٔ 182چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود

غزل شمارهٔ 183دل نه تنها ز فراق تو فغان ساز دهد

غزل شمارهٔ 186داغم از پرده دل رو به قفا می‌آید

غزل شمارهٔ 192ای دل از گلبن امید نشانی به من آر

غزل شمارهٔ 193مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار

غزل شمارهٔ 218دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غزل شمارهٔ 222تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط