وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2066مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2066

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2067محوم چنان که در دل تنگم اراده نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2067

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2068از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2068

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2069

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2070

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2071دور قمر چو گردش چشم پیاله نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2071

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2072یک آفریده از ته دل شادمانه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2072

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2073

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2074

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2075

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2076هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2076

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2077

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2078دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2078

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2079

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2080بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2080

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2081آسان نمی توان به سراپای ما گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2081

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2082امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2082

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2083کارم شب وصال به پاس نظر گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2083

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2084

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2085

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2086

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2087

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2088

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2089

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2090

19 اشعار

غزل شمارهٔ 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2091

18 اشعار

غزل شمارهٔ 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2092

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2093

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2094

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2095

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2096

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2097بتوان به آه کام دل از آسمان گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2097

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2098

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2099کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2099

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2100

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2101دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2101

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2102از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2102

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2103

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2104

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2105

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2106

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحث

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2263

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2271

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2293

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2294

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2295از بس مکدرست درین روزگار صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2295

21 اشعار

غزل شمارهٔ 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2296

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2297

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2298

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2299دل زنده می کند نفس جانفزای صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2299

16 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2066–مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست

غزل شمارهٔ 2067–محوم چنان که در دل تنگم اراده نیست

غزل شمارهٔ 2068–از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست

غزل شمارهٔ 2069–تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست

غزل شمارهٔ 2070–ماتم سرای خاک مقام نظاره نیست

غزل شمارهٔ 2071–دور قمر چو گردش چشم پیاله نیست

غزل شمارهٔ 2072–یک آفریده از ته دل شادمانه نیست

غزل شمارهٔ 2073–ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست

غزل شمارهٔ 2074–از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشت

غزل شمارهٔ 2075–ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2076–هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2077–گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشت

غزل شمارهٔ 2078–دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشت

غزل شمارهٔ 2079–روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت

غزل شمارهٔ 2080–بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

غزل شمارهٔ 2081–آسان نمی توان به سراپای ما گذشت

غزل شمارهٔ 2082–امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت

غزل شمارهٔ 2083–کارم شب وصال به پاس نظر گذشت

غزل شمارهٔ 2084–سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت

غزل شمارهٔ 2085–روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت

غزل شمارهٔ 2086–تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت

غزل شمارهٔ 2087–از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت

غزل شمارهٔ 2088–یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافت

غزل شمارهٔ 2089–از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

غزل شمارهٔ 2090–از خط حلاوت لب جانان به گرد رفت

غزل شمارهٔ 2091–صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت

غزل شمارهٔ 2092–هر عاشق از رهی به حریم وصال رفت

غزل شمارهٔ 2093–نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت

غزل شمارهٔ 2094–هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفت

غزل شمارهٔ 2095–چشمی که از غبار خطش توتیا گرفت

غزل شمارهٔ 2096–دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفت

غزل شمارهٔ 2097–بتوان به آه کام دل از آسمان گرفت

غزل شمارهٔ 2098–دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت

غزل شمارهٔ 2099–کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفت

غزل شمارهٔ 2100–چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟

غزل شمارهٔ 2101–دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفت

غزل شمارهٔ 2102–از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفت

غزل شمارهٔ 2103–گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفت

غزل شمارهٔ 2104–از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفت

غزل شمارهٔ 2105–تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفت

غزل شمارهٔ 2106–از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

غزل شمارهٔ 2263–آیینه را سیاه کند با غبار بحث

غزل شمارهٔ 2271–تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

غزل شمارهٔ 2293–زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

غزل شمارهٔ 2294–آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

غزل شمارهٔ 2295–از بس مکدرست درین روزگار صبح

غزل شمارهٔ 2296–لبریز از می شفق کن ایاغ صبح

غزل شمارهٔ 2297–از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

غزل شمارهٔ 2298–روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

غزل شمارهٔ 2299–دل زنده می کند نفس جانفزای صبح

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2066–مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست

غزل شمارهٔ 2067–محوم چنان که در دل تنگم اراده نیست

غزل شمارهٔ 2068–از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست

غزل شمارهٔ 2069–تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست

غزل شمارهٔ 2070–ماتم سرای خاک مقام نظاره نیست

غزل شمارهٔ 2071–دور قمر چو گردش چشم پیاله نیست

غزل شمارهٔ 2072–یک آفریده از ته دل شادمانه نیست

غزل شمارهٔ 2073–ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست

غزل شمارهٔ 2074–از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشت

غزل شمارهٔ 2075–ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2076–هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2077–گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشت

غزل شمارهٔ 2078–دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشت

غزل شمارهٔ 2079–روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت

غزل شمارهٔ 2080–بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

غزل شمارهٔ 2081–آسان نمی توان به سراپای ما گذشت

غزل شمارهٔ 2082–امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت

غزل شمارهٔ 2083–کارم شب وصال به پاس نظر گذشت

غزل شمارهٔ 2084–سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت

غزل شمارهٔ 2085–روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت

غزل شمارهٔ 2086–تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت

غزل شمارهٔ 2087–از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت

غزل شمارهٔ 2088–یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافت

غزل شمارهٔ 2089–از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

غزل شمارهٔ 2090–از خط حلاوت لب جانان به گرد رفت

غزل شمارهٔ 2091–صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت

غزل شمارهٔ 2066مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست

غزل شمارهٔ 2067محوم چنان که در دل تنگم اراده نیست

غزل شمارهٔ 2068از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست

غزل شمارهٔ 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست

غزل شمارهٔ 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیست

غزل شمارهٔ 2071دور قمر چو گردش چشم پیاله نیست

غزل شمارهٔ 2072یک آفریده از ته دل شادمانه نیست

غزل شمارهٔ 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست

غزل شمارهٔ 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشت

غزل شمارهٔ 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2076هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشت

غزل شمارهٔ 2078دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشت

غزل شمارهٔ 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت

غزل شمارهٔ 2080بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

غزل شمارهٔ 2081آسان نمی توان به سراپای ما گذشت

غزل شمارهٔ 2082امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت

غزل شمارهٔ 2083کارم شب وصال به پاس نظر گذشت

غزل شمارهٔ 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت

غزل شمارهٔ 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت

غزل شمارهٔ 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت

غزل شمارهٔ 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت

غزل شمارهٔ 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافت

غزل شمارهٔ 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

غزل شمارهٔ 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفت

غزل شمارهٔ 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت

غزل شمارهٔ 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفت

غزل شمارهٔ 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت

غزل شمارهٔ 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفت

غزل شمارهٔ 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفت

غزل شمارهٔ 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفت

غزل شمارهٔ 2097بتوان به آه کام دل از آسمان گرفت

غزل شمارهٔ 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت

غزل شمارهٔ 2099کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفت

غزل شمارهٔ 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟

غزل شمارهٔ 2101دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفت

غزل شمارهٔ 2102از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفت

غزل شمارهٔ 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفت

غزل شمارهٔ 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفت

غزل شمارهٔ 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفت

غزل شمارهٔ 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

غزل شمارهٔ 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحث

غزل شمارهٔ 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

غزل شمارهٔ 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

غزل شمارهٔ 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

غزل شمارهٔ 2295از بس مکدرست درین روزگار صبح

غزل شمارهٔ 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبح

غزل شمارهٔ 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

غزل شمارهٔ 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

غزل شمارهٔ 2299دل زنده می کند نفس جانفزای صبح

غزل شمارهٔ 2066مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست

غزل شمارهٔ 2067محوم چنان که در دل تنگم اراده نیست

غزل شمارهٔ 2068از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست

غزل شمارهٔ 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست

غزل شمارهٔ 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیست

غزل شمارهٔ 2071دور قمر چو گردش چشم پیاله نیست

غزل شمارهٔ 2072یک آفریده از ته دل شادمانه نیست

غزل شمارهٔ 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست

غزل شمارهٔ 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشت

غزل شمارهٔ 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2076هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشت

غزل شمارهٔ 2078دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشت

غزل شمارهٔ 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت

غزل شمارهٔ 2080بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

غزل شمارهٔ 2081آسان نمی توان به سراپای ما گذشت

غزل شمارهٔ 2082امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت

غزل شمارهٔ 2083کارم شب وصال به پاس نظر گذشت

غزل شمارهٔ 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت

غزل شمارهٔ 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت

غزل شمارهٔ 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت

غزل شمارهٔ 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت

غزل شمارهٔ 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافت

غزل شمارهٔ 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

غزل شمارهٔ 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفت

غزل شمارهٔ 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت

غزل شمارهٔ 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفت

غزل شمارهٔ 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت

غزل شمارهٔ 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفت

غزل شمارهٔ 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفت