صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 2100

غزل شمارهٔ 2100

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: نگرفت

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟

داغ از میان سوختگان دست من گرفت

2

از چاک پیرهن چه قدر وا شود دلش؟

دستی که فال عیش ز چاک کفن گرفت

3

در نار باغ سینه حلاوت نمانده است

امروز دست ازوست که سیب ذقن گرفت

4

در سنگلاخ دهر چه پاسخت کرده ای؟

آیینه روشنی ز جلای وطن گرفت

5

صائب همین بس است که در سلک شاعران

طالب نمی کند به سخن های من گرفت

6

کلکم به یک صریر سواد سخن گرفت

بلبل به زور ناله سراسر چمن گرفت

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفت

این شهد ریزه را به مگس می‌توان گرفت

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2099

اگلی نظم

دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفت

زین باده، رنگ کوه بدخشان سبو گرفت

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2101

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور