وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4185مست است وخنده بر من مهجور می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4185

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4186پیمانه چاره سر پرشور می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4186

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4187

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4188بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4188

17 اشعار

غزل شمارهٔ 4189عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4189

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4190از نسبت عذار تو گل ناز می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4190

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4191هر غافلی که خنده به آواز می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4191

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4192نازش کسی که بر پدر خویش می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4192

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4193هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4193

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4194با مردم آنچه شعله ادراک می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4194

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4195جان رمیده جسم گران را چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4195

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4196با خاطر گرفته کدورت چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4196

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4197حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4197

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4198از کف عنان گذاشته منزل چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4198

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4199تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4199

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4200با عاشقان عداوت گردون چه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4200

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4201با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4201

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4202

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4203دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4203

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4204

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4205عاشق حذر ز آتش سودا نمی کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4205

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4206

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4207عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4207

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4208

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4209آفت ز خودپسند جدایی نمی کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4209

17 اشعار

غزل شمارهٔ 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4210

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4211مهر لب مرا می منصور نشکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4211

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4212از پختگی است گر نشد آواز ما بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4212

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4213

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4214

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4215

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4216

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4217

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4218حاشا که خلق کار برای خدا کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4218

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4219

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4220

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4221مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4221

20 اشعار

غزل شمارهٔ 4222روزی که زخم کاهکشان را رفوکنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4222

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4223

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4224این ناکسان که فخر به اجداد می کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4224

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4225مستان که رو در آینه جام می کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4225

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4226یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4226

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4227نازک لبان سخن به زبان تو می کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4227

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4228مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4228

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4229

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4230آمد بهار وخلق به گلزار می روند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4230

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4231کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4231

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4232چشم طمع ندوخته حرصم به مال هند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4232

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4233توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4233

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4234از عیب پاک شو که هنرها همی‌دهند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4234

14 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4185–مست است وخنده بر من مهجور می کند

غزل شمارهٔ 4186–پیمانه چاره سر پرشور می کند

غزل شمارهٔ 4187–تقدیر قطع رشته تدبیر می کند

غزل شمارهٔ 4188–بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب

غزل شمارهٔ 4189–عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کند

غزل شمارهٔ 4190–از نسبت عذار تو گل ناز می‌کند

غزل شمارهٔ 4191–هر غافلی که خنده به آواز می‌کند

غزل شمارهٔ 4192–نازش کسی که بر پدر خویش می کند

غزل شمارهٔ 4193–هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کند

غزل شمارهٔ 4194–با مردم آنچه شعله ادراک می کند

غزل شمارهٔ 4195–جان رمیده جسم گران را چه می کند

غزل شمارهٔ 4196–با خاطر گرفته کدورت چه می کند

غزل شمارهٔ 4197–حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

غزل شمارهٔ 4198–از کف عنان گذاشته منزل چه می کند

غزل شمارهٔ 4199–تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کند

غزل شمارهٔ 4200–با عاشقان عداوت گردون چه می کند

غزل شمارهٔ 4201–با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند

غزل شمارهٔ 4202–ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند

غزل شمارهٔ 4203–دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند

غزل شمارهٔ 4204–هر چند یار ما همه جا جلوه می کند

غزل شمارهٔ 4205–عاشق حذر ز آتش سودا نمی کند

غزل شمارهٔ 4206–زاهد هوای عالم بالا نمی کند

غزل شمارهٔ 4207–عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند

غزل شمارهٔ 4208–الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کند

غزل شمارهٔ 4209–آفت ز خودپسند جدایی نمی کند

غزل شمارهٔ 4210–در موج خیز غم دل آزاد نشکند

غزل شمارهٔ 4211–مهر لب مرا می منصور نشکند

غزل شمارهٔ 4212–از پختگی است گر نشد آواز ما بلند

غزل شمارهٔ 4213–بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلند

غزل شمارهٔ 4214–شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند

غزل شمارهٔ 4215–جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنند

غزل شمارهٔ 4216–آنها که در چمن قدح مل نمی زنند

غزل شمارهٔ 4217–اول ثنای عشق فصیحان اداکنند

غزل شمارهٔ 4218–حاشا که خلق کار برای خدا کنند

غزل شمارهٔ 4219–گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند

غزل شمارهٔ 4220–جمعی که قطع راه به مژگان تر کنند

غزل شمارهٔ 4221–مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند

غزل شمارهٔ 4222–روزی که زخم کاهکشان را رفوکنند

غزل شمارهٔ 4223–گیرم نقاب دور ز سیمای او کنند

غزل شمارهٔ 4224–این ناکسان که فخر به اجداد می کنند

غزل شمارهٔ 4225–مستان که رو در آینه جام می کنند

غزل شمارهٔ 4226–یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کنند

غزل شمارهٔ 4227–نازک لبان سخن به زبان تو می کنند

غزل شمارهٔ 4228–مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنند

غزل شمارهٔ 4229–چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنند

غزل شمارهٔ 4230–آمد بهار وخلق به گلزار می روند

غزل شمارهٔ 4231–کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند

غزل شمارهٔ 4232–چشم طمع ندوخته حرصم به مال هند

غزل شمارهٔ 4233–توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهند

غزل شمارهٔ 4234–از عیب پاک شو که هنرها همی‌دهند

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4185–مست است وخنده بر من مهجور می کند

غزل شمارهٔ 4186–پیمانه چاره سر پرشور می کند

غزل شمارهٔ 4187–تقدیر قطع رشته تدبیر می کند

غزل شمارهٔ 4188–بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب

غزل شمارهٔ 4189–عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کند

غزل شمارهٔ 4190–از نسبت عذار تو گل ناز می‌کند

غزل شمارهٔ 4191–هر غافلی که خنده به آواز می‌کند

غزل شمارهٔ 4192–نازش کسی که بر پدر خویش می کند

غزل شمارهٔ 4193–هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کند

غزل شمارهٔ 4194–با مردم آنچه شعله ادراک می کند

غزل شمارهٔ 4195–جان رمیده جسم گران را چه می کند

غزل شمارهٔ 4196–با خاطر گرفته کدورت چه می کند

غزل شمارهٔ 4197–حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

غزل شمارهٔ 4198–از کف عنان گذاشته منزل چه می کند

غزل شمارهٔ 4199–تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کند

غزل شمارهٔ 4200–با عاشقان عداوت گردون چه می کند

غزل شمارهٔ 4201–با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند

غزل شمارهٔ 4202–ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند

غزل شمارهٔ 4203–دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند

غزل شمارهٔ 4204–هر چند یار ما همه جا جلوه می کند

غزل شمارهٔ 4205–عاشق حذر ز آتش سودا نمی کند

غزل شمارهٔ 4206–زاهد هوای عالم بالا نمی کند

غزل شمارهٔ 4207–عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند

غزل شمارهٔ 4208–الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کند

غزل شمارهٔ 4209–آفت ز خودپسند جدایی نمی کند

غزل شمارهٔ 4210–در موج خیز غم دل آزاد نشکند

غزل شمارهٔ 4185مست است وخنده بر من مهجور می کند

غزل شمارهٔ 4186پیمانه چاره سر پرشور می کند

غزل شمارهٔ 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کند

غزل شمارهٔ 4188بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب

غزل شمارهٔ 4189عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کند

غزل شمارهٔ 4190از نسبت عذار تو گل ناز می‌کند

غزل شمارهٔ 4191هر غافلی که خنده به آواز می‌کند

غزل شمارهٔ 4192نازش کسی که بر پدر خویش می کند

غزل شمارهٔ 4193هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کند

غزل شمارهٔ 4194با مردم آنچه شعله ادراک می کند

غزل شمارهٔ 4195جان رمیده جسم گران را چه می کند

غزل شمارهٔ 4196با خاطر گرفته کدورت چه می کند

غزل شمارهٔ 4197حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

غزل شمارهٔ 4198از کف عنان گذاشته منزل چه می کند

غزل شمارهٔ 4199تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کند

غزل شمارهٔ 4200با عاشقان عداوت گردون چه می کند

غزل شمارهٔ 4201با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند

غزل شمارهٔ 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند

غزل شمارهٔ 4203دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند

غزل شمارهٔ 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کند

غزل شمارهٔ 4205عاشق حذر ز آتش سودا نمی کند

غزل شمارهٔ 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کند

غزل شمارهٔ 4207عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند

غزل شمارهٔ 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کند

غزل شمارهٔ 4209آفت ز خودپسند جدایی نمی کند

غزل شمارهٔ 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکند

غزل شمارهٔ 4211مهر لب مرا می منصور نشکند

غزل شمارهٔ 4212از پختگی است گر نشد آواز ما بلند

غزل شمارهٔ 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلند

غزل شمارهٔ 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند

غزل شمارهٔ 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنند

غزل شمارهٔ 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زنند

غزل شمارهٔ 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنند

غزل شمارهٔ 4218حاشا که خلق کار برای خدا کنند

غزل شمارهٔ 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند

غزل شمارهٔ 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنند

غزل شمارهٔ 4221مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند

غزل شمارهٔ 4222روزی که زخم کاهکشان را رفوکنند

غزل شمارهٔ 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنند

غزل شمارهٔ 4224این ناکسان که فخر به اجداد می کنند

غزل شمارهٔ 4225مستان که رو در آینه جام می کنند

غزل شمارهٔ 4226یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کنند

غزل شمارهٔ 4227نازک لبان سخن به زبان تو می کنند

غزل شمارهٔ 4228مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنند

غزل شمارهٔ 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنند

غزل شمارهٔ 4230آمد بهار وخلق به گلزار می روند

غزل شمارهٔ 4231کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند

غزل شمارهٔ 4232چشم طمع ندوخته حرصم به مال هند

غزل شمارهٔ 4233توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهند

غزل شمارهٔ 4234از عیب پاک شو که هنرها همی‌دهند

غزل شمارهٔ 4185مست است وخنده بر من مهجور می کند

غزل شمارهٔ 4186پیمانه چاره سر پرشور می کند

غزل شمارهٔ 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کند

غزل شمارهٔ 4188بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب

غزل شمارهٔ 4189عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کند

غزل شمارهٔ 4190از نسبت عذار تو گل ناز می‌کند

غزل شمارهٔ 4191هر غافلی که خنده به آواز می‌کند

غزل شمارهٔ 4192نازش کسی که بر پدر خویش می کند

غزل شمارهٔ 4193هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کند

غزل شمارهٔ 4194با مردم آنچه شعله ادراک می کند

غزل شمارهٔ 4195جان رمیده جسم گران را چه می کند

غزل شمارهٔ 4196با خاطر گرفته کدورت چه می کند

غزل شمارهٔ 4197حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

غزل شمارهٔ 4198از کف عنان گذاشته منزل چه می کند

غزل شمارهٔ 4199تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کند

غزل شمارهٔ 4200با عاشقان عداوت گردون چه می کند

غزل شمارهٔ 4201با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند

غزل شمارهٔ 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند

غزل شمارهٔ 4203دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند

غزل شمارهٔ 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کند

غزل شمارهٔ 4205عاشق حذر ز آتش سودا نمی کند

غزل شمارهٔ 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کند

غزل شمارهٔ 4207عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند

غزل شمارهٔ 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کند

غزل شمارهٔ 4209آفت ز خودپسند جدایی نمی کند

غزل شمارهٔ 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکند

غزل شمارهٔ 4211مهر لب مرا می منصور نشکند

غزل شمارهٔ 4212از پختگی است گر نشد آواز ما بلند

غزل شمارهٔ 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلند

غزل شمارهٔ 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند