وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6نهفت شوخی بی پرده شور جنگش را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

10 اشعار

غزل شمارهٔ 11من آن نیم که دگر می توان فریفت مرا

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 11

12 اشعار

غزل شمارهٔ 38مدام محرم صهبا بود پیاله ما

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

9 اشعار

غزل شمارهٔ 44ز من گرت نبود باور انتظار، بیا

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

11 اشعار

غزل شمارهٔ 49سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

10 اشعار

غزل شمارهٔ 50خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

10 اشعار

غزل شمارهٔ 51فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 51

15 اشعار

غزل شمارهٔ 54نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 54

10 اشعار

غزل شمارهٔ 62سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 62

10 اشعار

غزل شمارهٔ 64نشاط معنویان از شرابخانه تست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 64

9 اشعار

غزل شمارهٔ 66چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 66

10 اشعار

غزل شمارهٔ 67به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 67

11 اشعار

غزل شمارهٔ 78به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 78

12 اشعار

غزل شمارهٔ 79ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 79

11 اشعار

غزل شمارهٔ 82غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 82

10 اشعار

غزل شمارهٔ 86ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 86

11 اشعار

غزل شمارهٔ 90ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 90

12 اشعار

غزل شمارهٔ 93نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 93

10 اشعار

غزل شمارهٔ 98چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 98

13 اشعار

غزل شمارهٔ 117به بند پرسش حالم نمی توان افتاد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 117

11 اشعار

غزل شمارهٔ 120غم من از نفس پندگو چه کم گردد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

12 اشعار

غزل شمارهٔ 121دماغ اهل فنا نشئه بلا دارد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

12 اشعار

غزل شمارهٔ 127نقابدار که آیین رهزنی دارد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

9 اشعار

غزل شمارهٔ 132اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

11 اشعار

غزل شمارهٔ 142نگاهش ار به سر نامه وفا ریزد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 142

14 اشعار

غزل شمارهٔ 143خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 143

12 اشعار

غزل شمارهٔ 155ز گرمی نگهت خون دل به جوش آمد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

10 اشعار

غزل شمارهٔ 156چو زه به قصد نشان بر کمان بجنباند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

12 اشعار

غزل شمارهٔ 157نهم جبین به درش آستان بگرداند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

11 اشعار

غزل شمارهٔ 166عجب که مژده دهان رو به سوی ما آرند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

7 اشعار

غزل شمارهٔ 169بتان شهر ستم پیشه شهریارانند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 169

9 اشعار

غزل شمارهٔ 172به مقصدی که مر آن را ره خدا گویند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 172

13 اشعار

غزل شمارهٔ 173به عشق از دو جهان بی نیاز باید بود

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 173

10 اشعار

غزل شمارهٔ 176چه خیزد از سخنی کز درون جان نبود

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 176

12 اشعار

غزل شمارهٔ 184دگر فریب بهارم سر جنون ندهد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

10 اشعار

غزل شمارهٔ 191به مرگ من که پس از من به مرگ من یاد آر

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

11 اشعار

غزل شمارهٔ 196بیا و جوش تمنای دیدنم بنگر

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

11 اشعار

غزل شمارهٔ 203یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

10 اشعار

غزل شمارهٔ 213مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

9 اشعار

غزل شمارهٔ 214بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 214

15 اشعار

غزل شمارهٔ 223مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

10 اشعار

غزل شمارهٔ 227به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

9 اشعار

غزل شمارهٔ 231شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

10 اشعار

غزل شمارهٔ 232به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

10 اشعار

غزل شمارهٔ 249ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

13 اشعار

غزل شمارهٔ 261دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

10 اشعار

غزل شمارهٔ 273بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

15 اشعار

غزل شمارهٔ 286خجل ز راستی خویش می توان کردن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

9 اشعار

غزل شمارهٔ 318به دل ز عربده جایی که داشتی داری

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 318

10 اشعار

غزل شمارهٔ 323نخواهم از صف حوران ز صد هزار یکی

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 323

12 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–نهفت شوخی بی پرده شور جنگش را

غزل شمارهٔ 11–من آن نیم که دگر می توان فریفت مرا

غزل شمارهٔ 38–مدام محرم صهبا بود پیاله ما

غزل شمارهٔ 44–ز من گرت نبود باور انتظار، بیا

غزل شمارهٔ 49–سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ

غزل شمارهٔ 50–خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت

غزل شمارهٔ 51–فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 54–نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 62–سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 64–نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 66–چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67–به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 78–به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غزل شمارهٔ 79–ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غزل شمارهٔ 82–غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غزل شمارهٔ 86–ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غزل شمارهٔ 90–ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غزل شمارهٔ 93–نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غزل شمارهٔ 98–چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غزل شمارهٔ 117–به بند پرسش حالم نمی توان افتاد

غزل شمارهٔ 120–غم من از نفس پندگو چه کم گردد

غزل شمارهٔ 121–دماغ اهل فنا نشئه بلا دارد

غزل شمارهٔ 127–نقابدار که آیین رهزنی دارد

غزل شمارهٔ 132–اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد

غزل شمارهٔ 142–نگاهش ار به سر نامه وفا ریزد

غزل شمارهٔ 143–خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد

غزل شمارهٔ 155–ز گرمی نگهت خون دل به جوش آمد

غزل شمارهٔ 156–چو زه به قصد نشان بر کمان بجنباند

غزل شمارهٔ 157–نهم جبین به درش آستان بگرداند

غزل شمارهٔ 166–عجب که مژده دهان رو به سوی ما آرند

غزل شمارهٔ 169–بتان شهر ستم پیشه شهریارانند

غزل شمارهٔ 172–به مقصدی که مر آن را ره خدا گویند

غزل شمارهٔ 173–به عشق از دو جهان بی نیاز باید بود

غزل شمارهٔ 176–چه خیزد از سخنی کز درون جان نبود

غزل شمارهٔ 184–دگر فریب بهارم سر جنون ندهد

غزل شمارهٔ 191–به مرگ من که پس از من به مرگ من یاد آر

غزل شمارهٔ 196–بیا و جوش تمنای دیدنم بنگر

غزل شمارهٔ 203–یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غزل شمارهٔ 213–مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غزل شمارهٔ 214–بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غزل شمارهٔ 223–مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 227–به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

غزل شمارهٔ 231–شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق

غزل شمارهٔ 232–به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق

غزل شمارهٔ 249–ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم

غزل شمارهٔ 261–دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 273–بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غزل شمارهٔ 286–خجل ز راستی خویش می توان کردن

غزل شمارهٔ 318–به دل ز عربده جایی که داشتی داری

غزل شمارهٔ 323–نخواهم از صف حوران ز صد هزار یکی

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–نهفت شوخی بی پرده شور جنگش را

غزل شمارهٔ 11–من آن نیم که دگر می توان فریفت مرا

غزل شمارهٔ 38–مدام محرم صهبا بود پیاله ما

غزل شمارهٔ 44–ز من گرت نبود باور انتظار، بیا

غزل شمارهٔ 49–سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ

غزل شمارهٔ 50–خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت

غزل شمارهٔ 51–فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 54–نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 62–سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 64–نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 66–چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67–به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 78–به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غزل شمارهٔ 79–ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غزل شمارهٔ 82–غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غزل شمارهٔ 86–ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غزل شمارهٔ 90–ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غزل شمارهٔ 93–نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غزل شمارهٔ 98–چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غزل شمارهٔ 117–به بند پرسش حالم نمی توان افتاد

غزل شمارهٔ 120–غم من از نفس پندگو چه کم گردد

غزل شمارهٔ 121–دماغ اهل فنا نشئه بلا دارد

غزل شمارهٔ 127–نقابدار که آیین رهزنی دارد

غزل شمارهٔ 132–اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد

غزل شمارهٔ 142–نگاهش ار به سر نامه وفا ریزد

غزل شمارهٔ 143–خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد

غزل شمارهٔ 6نهفت شوخی بی پرده شور جنگش را

غزل شمارهٔ 11من آن نیم که دگر می توان فریفت مرا

غزل شمارهٔ 38مدام محرم صهبا بود پیاله ما

غزل شمارهٔ 44ز من گرت نبود باور انتظار، بیا

غزل شمارهٔ 49سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ

غزل شمارهٔ 50خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت

غزل شمارهٔ 51فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 54نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 62سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 64نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 66چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 78به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غزل شمارهٔ 79ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غزل شمارهٔ 82غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غزل شمارهٔ 86ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غزل شمارهٔ 90ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غزل شمارهٔ 93نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غزل شمارهٔ 98چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غزل شمارهٔ 117به بند پرسش حالم نمی توان افتاد

غزل شمارهٔ 120غم من از نفس پندگو چه کم گردد

غزل شمارهٔ 121دماغ اهل فنا نشئه بلا دارد

غزل شمارهٔ 127نقابدار که آیین رهزنی دارد

غزل شمارهٔ 132اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد

غزل شمارهٔ 142نگاهش ار به سر نامه وفا ریزد

غزل شمارهٔ 143خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد

غزل شمارهٔ 155ز گرمی نگهت خون دل به جوش آمد

غزل شمارهٔ 156چو زه به قصد نشان بر کمان بجنباند

غزل شمارهٔ 157نهم جبین به درش آستان بگرداند

غزل شمارهٔ 166عجب که مژده دهان رو به سوی ما آرند

غزل شمارهٔ 169بتان شهر ستم پیشه شهریارانند

غزل شمارهٔ 172به مقصدی که مر آن را ره خدا گویند

غزل شمارهٔ 173به عشق از دو جهان بی نیاز باید بود

غزل شمارهٔ 176چه خیزد از سخنی کز درون جان نبود

غزل شمارهٔ 184دگر فریب بهارم سر جنون ندهد

غزل شمارهٔ 191به مرگ من که پس از من به مرگ من یاد آر

غزل شمارهٔ 196بیا و جوش تمنای دیدنم بنگر

غزل شمارهٔ 203یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غزل شمارهٔ 213مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غزل شمارهٔ 214بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غزل شمارهٔ 223مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 227به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

غزل شمارهٔ 231شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق

غزل شمارهٔ 232به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق

غزل شمارهٔ 249ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم

غزل شمارهٔ 261دگر نگاه ترا مست ناز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 273بیا که قاعده آسمان بگردانیم

غزل شمارهٔ 286خجل ز راستی خویش می توان کردن

غزل شمارهٔ 318به دل ز عربده جایی که داشتی داری

غزل شمارهٔ 323نخواهم از صف حوران ز صد هزار یکی

غزل شمارهٔ 6نهفت شوخی بی پرده شور جنگش را

غزل شمارهٔ 11من آن نیم که دگر می توان فریفت مرا

غزل شمارهٔ 38مدام محرم صهبا بود پیاله ما

غزل شمارهٔ 44ز من گرت نبود باور انتظار، بیا

غزل شمارهٔ 49سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ

غزل شمارهٔ 50خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت

غزل شمارهٔ 51فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 54نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 62سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 64نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 66چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 78به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غزل شمارهٔ 79ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غزل شمارهٔ 82غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غزل شمارهٔ 86ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غزل شمارهٔ 90ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غزل شمارهٔ 93نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غزل شمارهٔ 98چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غزل شمارهٔ 117به بند پرسش حالم نمی توان افتاد

غزل شمارهٔ 120غم من از نفس پندگو چه کم گردد

غزل شمارهٔ 121دماغ اهل فنا نشئه بلا دارد

غزل شمارهٔ 127نقابدار که آیین رهزنی دارد

غزل شمارهٔ 132اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد

غزل شمارهٔ 142نگاهش ار به سر نامه وفا ریزد

غزل شمارهٔ 143خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد

غزل شمارهٔ 155ز گرمی نگهت خون دل به جوش آمد

غزل شمارهٔ 156چو زه به قصد نشان بر کمان بجنباند

غزل شمارهٔ 157نهم جبین به درش آستان بگرداند

غزل شمارهٔ 166عجب که مژده دهان رو به سوی ما آرند