وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 245–از برای صلاح مجنون را

غزل شمارهٔ 246–صد دهل می‌زنند در دل ما

A hundred drums are being beaten within our hearts, the roar of which we shall hear tomorrow.

غزل شمارهٔ 247–بانگ تسبیح بشنو از بالا

غزل شمارهٔ 248–گوش من منتظر پیام تو را

غزل شمارهٔ 249–دل بر ما شده‌ست دلبر ما

غزل شمارهٔ 315–چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب

غزل شمارهٔ 317–یار آمد به صلح ای اصحاب

غزل شمارهٔ 496–طرب ای بحر اصل آب حیات

غزل شمارهٔ 497–صوفیان آمدند از چپ و راست

غزل شمارهٔ 498–فعل نیکان محرض نیکیست

غزل شمارهٔ 499–عشق جز دولت و عنایت نیست

Love is nothing but felicity and lovingkindness, it is nothing but gladness and right guidance.

غزل شمارهٔ 500–قبله امروز جز شهنشه نیست

غزل شمارهٔ 501–امشب از چشم و مغز خواب گریخت

غزل شمارهٔ 502–اندرآ عیش بی‌تو شادان نیست

غزل شمارهٔ 520–ای مبارک ز تو صبوح و صباح

غزل شمارهٔ 966–دیده خون گشت و خون نمی‌خسبد

غزل شمارهٔ 967–رسم نو بین که شهریار نهاد

غزل شمارهٔ 968–سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد

A little apple, half red and half yellow, made tale of rose and saffron.

غزل شمارهٔ 969–سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد

غزل شمارهٔ 970–دیده‌ها شب فراز باید کرد

غزل شمارهٔ 971–عشق تو مست و کف زنانم کرد

غزل شمارهٔ 972–عاشقانی که باخبر میرند

غزل شمارهٔ 973–صوفیان در دمی دو عید کنند

غزل شمارهٔ 974–گر تو را بخت یار خواهد بود

غزل شمارهٔ 975–آتش افکند در جهان جمشید

غزل شمارهٔ 976–خسروانی که فتنه‌ای چینید

غزل شمارهٔ 977–عید بر عاشقان مبارک باد

غزل شمارهٔ 978–زندگانی صدر عالی باد

غزل شمارهٔ 979–شاهدی بین که در زمانه بزاد

غزل شمارهٔ 980–مادر عشق طفل عاشق را

غزل شمارهٔ 981–شعر من نان مصر را ماند

My verse resembles the bread of Egypt—night passes over it, and you cannot eat it any more.

غزل شمارهٔ 982–یوسف آخرزمان خرامان شد

غزل شمارهٔ 983–هر کی در ذوق‌ِ عشق دنگ آمد

غزل شمارهٔ 984–هین که هنگام صابر‌ان آمد

Take heed, for the time of men of fortitude has come, the hour of hardship and testing has come.

غزل شمارهٔ 985–هر که بهر تو انتظار کند

غزل شمارهٔ 986–عشق را جان بی‌قرار بود

غزل شمارهٔ 987–هر که را ذوق دین پدید آید

غزل شمارهٔ 988–بوی دلدار ما نمی‌آید

غزل شمارهٔ 989–صبر با عشق بس نمی‌آید

غزل شمارهٔ 990–من بسازم ولیک کی شاید

غزل شمارهٔ 991–عشق جانان مرا ز جان ببرید

غزل شمارهٔ 992–خسروانی که فتنه‌ای چینید

غزل شمارهٔ 1156–مطربِ عاشقان بجنبان تار

Minstrel of the lovers, shake the string, strike fire into believer and infidel!

غزل شمارهٔ 1157–گر تو خواهی وطن پر از دلدار

غزل شمارهٔ 1158–رحم بر یار کی کند هم یار

Who has compassion on a friend? A friend likewise. Who hears the sigh of the sick? The sick.

غزل شمارهٔ 1159–عشق جانست عشق تو جان‌تر

غزل شمارهٔ 1160–روی بنما به ما مکن مستور

غزل شمارهٔ 1161–مطربا عیش و نوش از سر گیر

غزل شمارهٔ 1162–مطربا عشقبازی از سر گیر

غزل شمارهٔ 1163–عار بادا جهانیان را عار