غزل شمارهٔ 974

شاعر: رومی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: ارخواهدبود

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

گر تو را بخت یار خواهد بود

عشق را با تو کار خواهد بود

عمر بی‌عاشقی مدان به حساب

کان برون از شمار خواهد بود

هر زمانی که می‌رود بی‌عشق

پیش حق شرمسار خواهد بود

هر چه اندر وطن تو را سبکست

ساعت کوچ بار خواهد بود

بر تو این دم که در غم عشقی

چون پدر بردبار خواهد بود

فقر کز وی تو ننگ می‌داری

آن جهان افتخار خواهد بود

تلخی صبر اگر گلوگیر است

عاقبت خوشگوار خواهد بود

چون رهد شیر روح از این صندوق

اندر آن مرغزار خواهد بود

چون از این لاشه خر فرود آید

شاه دل شهسوار خواهد بود

1010

دامن جهد و جد را بگشا

کز فلک زر نثار خواهد بود

1111

تو نهان بودی و شدی پیدا

هر نهان آشکار خواهد بود

1212

هر کی خود را نکرد خوار امروز

همچو فرعون خوار خواهد بود

1313

هر که چون گل ز آتش آب نشد

اندر آتش چو خار خواهد بود

1414

چون شکار خدا نشد نمرود

پشه‌ای را شکار خواهد بود

1515

هر که از نقد وقت بست نظر

سخره‌ای انتظار خواهد بود

1616

هر که را اختیار کردش عشق

مست و بی‌اختیار خواهد بود

1717

هر که او پست و مست عشق نشد

تا ابد در خمار خواهد بود

1818

هر که را مهر و مهر این دم نیست

اشتری بی‌مهار خواهد بود

1919

در سر هر که چشم عبرت نیست

خوار و بی‌اعتبار خواهد بود

2020

بس کن ار چه سخن نشاند غبار

آخر از وی غبار خواهد بود

2121

شمس تبریز چون قرار گرفت

دل از او بی‌قرار خواهد بود

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور