صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

رباعی شمارهٔ 801گویند که فردوس برین خواهد بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 801

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 802کی باشد کین نبش بنوش تو رسد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 802

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 803کی غم خورد آنکه با تو خرم باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 803

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 804کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 804

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 805کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 805

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 806لبهای تو آنگه که با ستیز بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 806

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 807لعلیست که او شکر فروشی داند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 807

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 808ما بسته بدیم بند دیگر آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 808

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 809هر لحظه میی به جان سرمست دهد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 809

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 810ما می‌خواهیم و دیگران میخواهند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 810

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 811ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 811

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 812مائیم ز عشق یافته مرهم خود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 812

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 813مردان رهت که سر معنی دانند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 813

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 814مردان رهش زنده به جان دگرند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 814

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 815مردیکه به هست و نیست قانع گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 815

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 816مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 816

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 817مرغی که ز باغ پاکبازان باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 817

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 818مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 818

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 819مستان غمت بار دگر شوریدند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 819

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 820مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 820

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 821مطرب خواهم که عاشق مست بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 821

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 822معشوقه چو آفتاب تابان گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 822

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 823معشوقه خانگی بکاری ناید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 823

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 824مگذار که غصه در میانت گیرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 824

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 825مگذار که وسوسه زبونت گیرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 825

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 826من بندهٔ آن قوم که خود را دانند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 826

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 827من بندهٔ یاری که ملالش نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 827

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 828من بی‌خبرم خدای خود میداند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 828

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 829من چوب گرفتم به کفم عود آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 829

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 830مه را طرفی به ماه رو می‌ماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 830

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 831مه‌رویان را یکان یکان برشمرید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 831

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 832می‌آ ید یار و چون شکر میخندد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 832

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 833می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 833

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 834می‌گوید عشق هرکه جان پیش کشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 834

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 835نی آب روان ز ماهیان سیر شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 835

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 836گر راه روی راه برت بگشایند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 836

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 837و هو معکم از او خبر می‌آید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 837

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 838هان ای دل خسته وقت مرهم آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 838

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 839هر جا به جهان تخم وفا برکارند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 839

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 840هر چند دلم رضا او می‌جوید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 840

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 841هرچیز که بسیار شود خوار شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 841

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 842هر دل که بسوی دلربائی نرود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 842

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 843هر روز دلم نو شکری نوش کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 843

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 844هر شب که دل سپهر گلشن گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 844

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 845هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 845

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 846هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 846

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 847هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 847

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 848هر قبض اثر علت اولی باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 848

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 849هرگز حق صحبت قدیمت نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 849

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 850هر کو بگشاده گرهی می‌بندد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 850

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 801–گویند که فردوس برین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 802–کی باشد کین نبش بنوش تو رسد

رباعی شمارهٔ 803–کی غم خورد آنکه با تو خرم باشد

رباعی شمارهٔ 804–کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد

رباعی شمارهٔ 805–کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد

رباعی شمارهٔ 806–لبهای تو آنگه که با ستیز بود

رباعی شمارهٔ 807–لعلیست که او شکر فروشی داند

رباعی شمارهٔ 808–ما بسته بدیم بند دیگر آمد

رباعی شمارهٔ 809–هر لحظه میی به جان سرمست دهد

رباعی شمارهٔ 810–ما می‌خواهیم و دیگران میخواهند

رباعی شمارهٔ 811–ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد

رباعی شمارهٔ 812–مائیم ز عشق یافته مرهم خود

رباعی شمارهٔ 813–مردان رهت که سر معنی دانند

رباعی شمارهٔ 814–مردان رهش زنده به جان دگرند

رباعی شمارهٔ 815–مردیکه به هست و نیست قانع گردد

رباعی شمارهٔ 816–مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد

رباعی شمارهٔ 817–مرغی که ز باغ پاکبازان باشد

رباعی شمارهٔ 818–مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد

رباعی شمارهٔ 819–مستان غمت بار دگر شوریدند

رباعی شمارهٔ 820–مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود

رباعی شمارهٔ 821–مطرب خواهم که عاشق مست بود

رباعی شمارهٔ 822–معشوقه چو آفتاب تابان گردد

رباعی شمارهٔ 823–معشوقه خانگی بکاری ناید

رباعی شمارهٔ 824–مگذار که غصه در میانت گیرد

رباعی شمارهٔ 825–مگذار که وسوسه زبونت گیرد

رباعی شمارهٔ 826–من بندهٔ آن قوم که خود را دانند

رباعی شمارهٔ 827–من بندهٔ یاری که ملالش نبود

رباعی شمارهٔ 828–من بی‌خبرم خدای خود میداند

رباعی شمارهٔ 829–من چوب گرفتم به کفم عود آمد

رباعی شمارهٔ 830–مه را طرفی به ماه رو می‌ماند

رباعی شمارهٔ 831–مه‌رویان را یکان یکان برشمرید

رباعی شمارهٔ 832–می‌آ ید یار و چون شکر میخندد

رباعی شمارهٔ 833–می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد

رباعی شمارهٔ 834–می‌گوید عشق هرکه جان پیش کشد

رباعی شمارهٔ 835–نی آب روان ز ماهیان سیر شود

رباعی شمارهٔ 836–گر راه روی راه برت بگشایند

رباعی شمارهٔ 837–و هو معکم از او خبر می‌آید

رباعی شمارهٔ 838–هان ای دل خسته وقت مرهم آمد

رباعی شمارهٔ 839–هر جا به جهان تخم وفا برکارند

رباعی شمارهٔ 840–هر چند دلم رضا او می‌جوید

رباعی شمارهٔ 841–هرچیز که بسیار شود خوار شود

رباعی شمارهٔ 842–هر دل که بسوی دلربائی نرود

رباعی شمارهٔ 843–هر روز دلم نو شکری نوش کند

رباعی شمارهٔ 844–هر شب که دل سپهر گلشن گردد

رباعی شمارهٔ 845–هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند

رباعی شمارهٔ 846–هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود

رباعی شمارهٔ 847–هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود

رباعی شمارهٔ 848–هر قبض اثر علت اولی باشد

رباعی شمارهٔ 849–هرگز حق صحبت قدیمت نبود

رباعی شمارهٔ 850–هر کو بگشاده گرهی می‌بندد

صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

رباعی شمارهٔ 801–گویند که فردوس برین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 802–کی باشد کین نبش بنوش تو رسد

رباعی شمارهٔ 803–کی غم خورد آنکه با تو خرم باشد

رباعی شمارهٔ 804–کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد

رباعی شمارهٔ 805–کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد

رباعی شمارهٔ 806–لبهای تو آنگه که با ستیز بود

رباعی شمارهٔ 807–لعلیست که او شکر فروشی داند

رباعی شمارهٔ 808–ما بسته بدیم بند دیگر آمد

رباعی شمارهٔ 809–هر لحظه میی به جان سرمست دهد

رباعی شمارهٔ 810–ما می‌خواهیم و دیگران میخواهند

رباعی شمارهٔ 811–ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد

رباعی شمارهٔ 812–مائیم ز عشق یافته مرهم خود

رباعی شمارهٔ 813–مردان رهت که سر معنی دانند

رباعی شمارهٔ 814–مردان رهش زنده به جان دگرند

رباعی شمارهٔ 815–مردیکه به هست و نیست قانع گردد

رباعی شمارهٔ 816–مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد

رباعی شمارهٔ 817–مرغی که ز باغ پاکبازان باشد

رباعی شمارهٔ 818–مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد

رباعی شمارهٔ 819–مستان غمت بار دگر شوریدند

رباعی شمارهٔ 820–مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود

رباعی شمارهٔ 821–مطرب خواهم که عاشق مست بود

رباعی شمارهٔ 822–معشوقه چو آفتاب تابان گردد

رباعی شمارهٔ 823–معشوقه خانگی بکاری ناید

رباعی شمارهٔ 824–مگذار که غصه در میانت گیرد

رباعی شمارهٔ 825–مگذار که وسوسه زبونت گیرد

رباعی شمارهٔ 826–من بندهٔ آن قوم که خود را دانند

رباعی شمارهٔ 801گویند که فردوس برین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 802کی باشد کین نبش بنوش تو رسد

رباعی شمارهٔ 803کی غم خورد آنکه با تو خرم باشد

رباعی شمارهٔ 804کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد

رباعی شمارهٔ 805کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد

رباعی شمارهٔ 806لبهای تو آنگه که با ستیز بود

رباعی شمارهٔ 807لعلیست که او شکر فروشی داند

رباعی شمارهٔ 808ما بسته بدیم بند دیگر آمد

رباعی شمارهٔ 809هر لحظه میی به جان سرمست دهد

رباعی شمارهٔ 810ما می‌خواهیم و دیگران میخواهند

رباعی شمارهٔ 811ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد

رباعی شمارهٔ 812مائیم ز عشق یافته مرهم خود

رباعی شمارهٔ 813مردان رهت که سر معنی دانند

رباعی شمارهٔ 814مردان رهش زنده به جان دگرند

رباعی شمارهٔ 815مردیکه به هست و نیست قانع گردد

رباعی شمارهٔ 816مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد

رباعی شمارهٔ 817مرغی که ز باغ پاکبازان باشد

رباعی شمارهٔ 818مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد

رباعی شمارهٔ 819مستان غمت بار دگر شوریدند

رباعی شمارهٔ 820مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود

رباعی شمارهٔ 821مطرب خواهم که عاشق مست بود

رباعی شمارهٔ 822معشوقه چو آفتاب تابان گردد

رباعی شمارهٔ 823معشوقه خانگی بکاری ناید

رباعی شمارهٔ 824مگذار که غصه در میانت گیرد

رباعی شمارهٔ 825مگذار که وسوسه زبونت گیرد

رباعی شمارهٔ 826من بندهٔ آن قوم که خود را دانند

رباعی شمارهٔ 827من بندهٔ یاری که ملالش نبود

رباعی شمارهٔ 828من بی‌خبرم خدای خود میداند

رباعی شمارهٔ 829من چوب گرفتم به کفم عود آمد

رباعی شمارهٔ 830مه را طرفی به ماه رو می‌ماند

رباعی شمارهٔ 831مه‌رویان را یکان یکان برشمرید

رباعی شمارهٔ 832می‌آ ید یار و چون شکر میخندد

رباعی شمارهٔ 833می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد

رباعی شمارهٔ 834می‌گوید عشق هرکه جان پیش کشد

رباعی شمارهٔ 835نی آب روان ز ماهیان سیر شود

رباعی شمارهٔ 836گر راه روی راه برت بگشایند

رباعی شمارهٔ 837و هو معکم از او خبر می‌آید

رباعی شمارهٔ 838هان ای دل خسته وقت مرهم آمد

رباعی شمارهٔ 839هر جا به جهان تخم وفا برکارند

رباعی شمارهٔ 840هر چند دلم رضا او می‌جوید

رباعی شمارهٔ 841هرچیز که بسیار شود خوار شود

رباعی شمارهٔ 842هر دل که بسوی دلربائی نرود

رباعی شمارهٔ 843هر روز دلم نو شکری نوش کند

رباعی شمارهٔ 844هر شب که دل سپهر گلشن گردد

رباعی شمارهٔ 845هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند

رباعی شمارهٔ 846هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود

رباعی شمارهٔ 847هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود

رباعی شمارهٔ 848هر قبض اثر علت اولی باشد

رباعی شمارهٔ 849هرگز حق صحبت قدیمت نبود

رباعی شمارهٔ 850هر کو بگشاده گرهی می‌بندد

رباعی شمارهٔ 801گویند که فردوس برین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 802کی باشد کین نبش بنوش تو رسد

رباعی شمارهٔ 803کی غم خورد آنکه با تو خرم باشد

رباعی شمارهٔ 804کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد

رباعی شمارهٔ 805کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمرد

رباعی شمارهٔ 806لبهای تو آنگه که با ستیز بود

رباعی شمارهٔ 807لعلیست که او شکر فروشی داند

رباعی شمارهٔ 808ما بسته بدیم بند دیگر آمد

رباعی شمارهٔ 809هر لحظه میی به جان سرمست دهد

رباعی شمارهٔ 810ما می‌خواهیم و دیگران میخواهند

رباعی شمارهٔ 811ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد

رباعی شمارهٔ 812مائیم ز عشق یافته مرهم خود

رباعی شمارهٔ 813مردان رهت که سر معنی دانند

رباعی شمارهٔ 814مردان رهش زنده به جان دگرند

رباعی شمارهٔ 815مردیکه به هست و نیست قانع گردد

رباعی شمارهٔ 816مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد

رباعی شمارهٔ 817مرغی که ز باغ پاکبازان باشد

رباعی شمارهٔ 818مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد

رباعی شمارهٔ 819مستان غمت بار دگر شوریدند

رباعی شمارهٔ 820مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود

رباعی شمارهٔ 821مطرب خواهم که عاشق مست بود

رباعی شمارهٔ 822معشوقه چو آفتاب تابان گردد

رباعی شمارهٔ 823معشوقه خانگی بکاری ناید

رباعی شمارهٔ 824مگذار که غصه در میانت گیرد

رباعی شمارهٔ 825مگذار که وسوسه زبونت گیرد

رباعی شمارهٔ 826من بندهٔ آن قوم که خود را دانند

رباعی شمارهٔ 827من بندهٔ یاری که ملالش نبود

رباعی شمارهٔ 828من بی‌خبرم خدای خود میداند

رباعی شمارهٔ 829من چوب گرفتم به کفم عود آمد

رباعی شمارهٔ 830مه را طرفی به ماه رو می‌ماند