صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

رباعی شمارهٔ 1آن دل که شد او قابل انوار خدا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 1

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 2آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 2

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 3آن کس که ترا نقش کند او تنها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 3

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 4آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 4

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 5آن وقت که بحر کل شود ذات مرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 5

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 6آواز ترا طبع دل ما بادا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 6

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 7از آتش عشق در جهان گرمی‌ها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 7

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 8از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 8

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 9از خاک ندیده تیره ایامان را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 9

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 10از ذکر بسی نور فزاید مه را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 10

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 11افسوس که بیگاه شد و ما تنها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 11

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 12انجیرفروش را چه بهتر جانا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 12

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 13اول به هزار لطف بنواخت مرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 13

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 14ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 14

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 15ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 15

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 16ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 16

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 17ای باد سحر خبر بده مر ما را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 17

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 18ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 18

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 19ای خواجه به خواب درنبینی ما را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 19

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 20ای داده بنان گوهر ایمانی را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 20

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 21ای در سر زلف تو پریشانی‌ها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 21

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 22ای دریا دل تو گوهر و مرجان را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 22

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 23ای دل بچه زهره خواستی یاری را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 23

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 24ای دوست به دوستی قرینیم ترا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 24

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 25ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 25

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 26ای شب ، شادی همیشه بادی شادا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 26

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 27این آتش عشق می‌پزاند ما را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 27

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 28این روزه چو غربا ل ببیزد جان را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 28

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 29ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 29

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 30با عشق روان شد از عدم مرکب ما

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 30

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 31بر رهگذر بلا نهادم دل را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 31

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 32پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 32

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 33بیگاه شده است لیک مر سیران را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 33

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 34تا از تو جدا شده است آغوش مرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 34

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 35تا با تو بوم نخسبم از یاری‌ها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 35

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 36تا چند از این غرور بسیار ترا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 36

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 37تا عشق ترا است این شکرخایی‌ها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 37

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 38تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 38

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 39تا نقش خیال دوست با ماست دلا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 39

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 40جانا به هلاک بنده مستیز و بیا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 40

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 41جز عشق نبود هیچ دمساز مرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 41

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 42چو نزود نبشته بود حق فرقت ما

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 42

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 43خود را به حیَل درافکنم مست آنجا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 43

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 44در جای تو جا نیست به جز آن جان را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 44

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 45در چشم ببین دو چشم آن مفتون را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 45

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 46در سر دارم ز می پریشانی‌ها

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 46

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 47دستان کسی دست زنان کرد مرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 47

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 48دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 48

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 49دود دل ما نشان سودا‌ست دلا

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 49

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 50دیدم در خواب ساقیِ زیبا را

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 50

آڈیو

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–آن دل که شد او قابل انوار خدا

رباعی شمارهٔ 2–آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا

رباعی شمارهٔ 3–آن کس که ترا نقش کند او تنها

رباعی شمارهٔ 4–آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

رباعی شمارهٔ 5–آن وقت که بحر کل شود ذات مرا

رباعی شمارهٔ 6–آواز ترا طبع دل ما بادا

رباعی شمارهٔ 7–از آتش عشق در جهان گرمی‌ها

رباعی شمارهٔ 8–از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما

رباعی شمارهٔ 9–از خاک ندیده تیره ایامان را

رباعی شمارهٔ 10–از ذکر بسی نور فزاید مه را

رباعی شمارهٔ 11–افسوس که بیگاه شد و ما تنها

رباعی شمارهٔ 12–انجیرفروش را چه بهتر جانا

رباعی شمارهٔ 13–اول به هزار لطف بنواخت مرا

رباعی شمارهٔ 14–ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا

رباعی شمارهٔ 15–ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا

رباعی شمارهٔ 16–ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا

رباعی شمارهٔ 17–ای باد سحر خبر بده مر ما را

رباعی شمارهٔ 18–ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها

رباعی شمارهٔ 19–ای خواجه به خواب درنبینی ما را

رباعی شمارهٔ 20–ای داده بنان گوهر ایمانی را

رباعی شمارهٔ 21–ای در سر زلف تو پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 22–ای دریا دل تو گوهر و مرجان را

رباعی شمارهٔ 23–ای دل بچه زهره خواستی یاری را

رباعی شمارهٔ 24–ای دوست به دوستی قرینیم ترا

رباعی شمارهٔ 25–ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا

رباعی شمارهٔ 26–ای شب ، شادی همیشه بادی شادا

رباعی شمارهٔ 27–این آتش عشق می‌پزاند ما را

رباعی شمارهٔ 28–این روزه چو غربا ل ببیزد جان را

رباعی شمارهٔ 29–ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما

رباعی شمارهٔ 30–با عشق روان شد از عدم مرکب ما

رباعی شمارهٔ 31–بر رهگذر بلا نهادم دل را

رباعی شمارهٔ 32–پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا

رباعی شمارهٔ 33–بیگاه شده است لیک مر سیران را

رباعی شمارهٔ 34–تا از تو جدا شده است آغوش مرا

رباعی شمارهٔ 35–تا با تو بوم نخسبم از یاری‌ها

رباعی شمارهٔ 36–تا چند از این غرور بسیار ترا

رباعی شمارهٔ 37–تا عشق ترا است این شکرخایی‌ها

رباعی شمارهٔ 38–تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما

رباعی شمارهٔ 39–تا نقش خیال دوست با ماست دلا

رباعی شمارهٔ 40–جانا به هلاک بنده مستیز و بیا

رباعی شمارهٔ 41–جز عشق نبود هیچ دمساز مرا

رباعی شمارهٔ 42–چو نزود نبشته بود حق فرقت ما

رباعی شمارهٔ 43–خود را به حیَل درافکنم مست آنجا

رباعی شمارهٔ 44–در جای تو جا نیست به جز آن جان را

رباعی شمارهٔ 45–در چشم ببین دو چشم آن مفتون را

رباعی شمارهٔ 46–در سر دارم ز می پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 47–دستان کسی دست زنان کرد مرا

رباعی شمارهٔ 48–دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا

رباعی شمارهٔ 49–دود دل ما نشان سودا‌ست دلا

رباعی شمارهٔ 50–دیدم در خواب ساقیِ زیبا را

صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–آن دل که شد او قابل انوار خدا

رباعی شمارهٔ 2–آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا

رباعی شمارهٔ 3–آن کس که ترا نقش کند او تنها

رباعی شمارهٔ 4–آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

رباعی شمارهٔ 5–آن وقت که بحر کل شود ذات مرا

رباعی شمارهٔ 6–آواز ترا طبع دل ما بادا

رباعی شمارهٔ 7–از آتش عشق در جهان گرمی‌ها

رباعی شمارهٔ 8–از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما

رباعی شمارهٔ 9–از خاک ندیده تیره ایامان را

رباعی شمارهٔ 10–از ذکر بسی نور فزاید مه را

رباعی شمارهٔ 11–افسوس که بیگاه شد و ما تنها

رباعی شمارهٔ 12–انجیرفروش را چه بهتر جانا

رباعی شمارهٔ 13–اول به هزار لطف بنواخت مرا

رباعی شمارهٔ 14–ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا

رباعی شمارهٔ 15–ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا

رباعی شمارهٔ 16–ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا

رباعی شمارهٔ 17–ای باد سحر خبر بده مر ما را

رباعی شمارهٔ 18–ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها

رباعی شمارهٔ 19–ای خواجه به خواب درنبینی ما را

رباعی شمارهٔ 20–ای داده بنان گوهر ایمانی را

رباعی شمارهٔ 21–ای در سر زلف تو پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 22–ای دریا دل تو گوهر و مرجان را

رباعی شمارهٔ 23–ای دل بچه زهره خواستی یاری را

رباعی شمارهٔ 24–ای دوست به دوستی قرینیم ترا

رباعی شمارهٔ 25–ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا

رباعی شمارهٔ 26–ای شب ، شادی همیشه بادی شادا

رباعی شمارهٔ 1آن دل که شد او قابل انوار خدا

رباعی شمارهٔ 2آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا

رباعی شمارهٔ 3آن کس که ترا نقش کند او تنها

رباعی شمارهٔ 4آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

رباعی شمارهٔ 5آن وقت که بحر کل شود ذات مرا

رباعی شمارهٔ 6آواز ترا طبع دل ما بادا

رباعی شمارهٔ 7از آتش عشق در جهان گرمی‌ها

رباعی شمارهٔ 8از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما

رباعی شمارهٔ 9از خاک ندیده تیره ایامان را

رباعی شمارهٔ 10از ذکر بسی نور فزاید مه را

رباعی شمارهٔ 11افسوس که بیگاه شد و ما تنها

رباعی شمارهٔ 12انجیرفروش را چه بهتر جانا

رباعی شمارهٔ 13اول به هزار لطف بنواخت مرا

رباعی شمارهٔ 14ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا

رباعی شمارهٔ 15ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا

رباعی شمارهٔ 16ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا

رباعی شمارهٔ 17ای باد سحر خبر بده مر ما را

رباعی شمارهٔ 18ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها

رباعی شمارهٔ 19ای خواجه به خواب درنبینی ما را

رباعی شمارهٔ 20ای داده بنان گوهر ایمانی را

رباعی شمارهٔ 21ای در سر زلف تو پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 22ای دریا دل تو گوهر و مرجان را

رباعی شمارهٔ 23ای دل بچه زهره خواستی یاری را

رباعی شمارهٔ 24ای دوست به دوستی قرینیم ترا

رباعی شمارهٔ 25ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا

رباعی شمارهٔ 26ای شب ، شادی همیشه بادی شادا

رباعی شمارهٔ 27این آتش عشق می‌پزاند ما را

رباعی شمارهٔ 28این روزه چو غربا ل ببیزد جان را

رباعی شمارهٔ 29ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما

رباعی شمارهٔ 30با عشق روان شد از عدم مرکب ما

رباعی شمارهٔ 31بر رهگذر بلا نهادم دل را

رباعی شمارهٔ 32پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا

رباعی شمارهٔ 33بیگاه شده است لیک مر سیران را

رباعی شمارهٔ 34تا از تو جدا شده است آغوش مرا

رباعی شمارهٔ 35تا با تو بوم نخسبم از یاری‌ها

رباعی شمارهٔ 36تا چند از این غرور بسیار ترا

رباعی شمارهٔ 37تا عشق ترا است این شکرخایی‌ها

رباعی شمارهٔ 38تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما

رباعی شمارهٔ 39تا نقش خیال دوست با ماست دلا

رباعی شمارهٔ 40جانا به هلاک بنده مستیز و بیا

رباعی شمارهٔ 41جز عشق نبود هیچ دمساز مرا

رباعی شمارهٔ 42چو نزود نبشته بود حق فرقت ما

رباعی شمارهٔ 43خود را به حیَل درافکنم مست آنجا

رباعی شمارهٔ 44در جای تو جا نیست به جز آن جان را

رباعی شمارهٔ 45در چشم ببین دو چشم آن مفتون را

رباعی شمارهٔ 46در سر دارم ز می پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 47دستان کسی دست زنان کرد مرا

رباعی شمارهٔ 48دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا

رباعی شمارهٔ 49دود دل ما نشان سودا‌ست دلا

رباعی شمارهٔ 50دیدم در خواب ساقیِ زیبا را

رباعی شمارهٔ 1آن دل که شد او قابل انوار خدا

رباعی شمارهٔ 2آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا

رباعی شمارهٔ 3آن کس که ترا نقش کند او تنها

رباعی شمارهٔ 4آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

رباعی شمارهٔ 5آن وقت که بحر کل شود ذات مرا

رباعی شمارهٔ 6آواز ترا طبع دل ما بادا

رباعی شمارهٔ 7از آتش عشق در جهان گرمی‌ها

رباعی شمارهٔ 8از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما

رباعی شمارهٔ 9از خاک ندیده تیره ایامان را

رباعی شمارهٔ 10از ذکر بسی نور فزاید مه را

رباعی شمارهٔ 11افسوس که بیگاه شد و ما تنها

رباعی شمارهٔ 12انجیرفروش را چه بهتر جانا

رباعی شمارهٔ 13اول به هزار لطف بنواخت مرا

رباعی شمارهٔ 14ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا

رباعی شمارهٔ 15ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا

رباعی شمارهٔ 16ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا

رباعی شمارهٔ 17ای باد سحر خبر بده مر ما را

رباعی شمارهٔ 18ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها

رباعی شمارهٔ 19ای خواجه به خواب درنبینی ما را

رباعی شمارهٔ 20ای داده بنان گوهر ایمانی را

رباعی شمارهٔ 21ای در سر زلف تو پریشانی‌ها

رباعی شمارهٔ 22ای دریا دل تو گوهر و مرجان را

رباعی شمارهٔ 23ای دل بچه زهره خواستی یاری را

رباعی شمارهٔ 24ای دوست به دوستی قرینیم ترا

رباعی شمارهٔ 25ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا

رباعی شمارهٔ 26ای شب ، شادی همیشه بادی شادا

رباعی شمارهٔ 27این آتش عشق می‌پزاند ما را

رباعی شمارهٔ 28این روزه چو غربا ل ببیزد جان را

رباعی شمارهٔ 29ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما

رباعی شمارهٔ 30با عشق روان شد از عدم مرکب ما