رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 816رباعی شمارهٔ 816شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ازاوردہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمرغ دل من ز بسکه پرواز آوردعالم عالم جهان جهان راز آورد2نقل کریںچندان به همه سوی جهان بیرون شدکاین هر دو جهان به قطرهای باز آورد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممردیکه به هست و نیست قانع گرددهست و عدم او را همه تابع گرددرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 815اگلی نظممرغی که ز باغ پاکبازان باشدهم سرکش و هم سرخوش و شادان باشدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 817زمینہم وزن و قافیہ نظمیںمرغ دل من ز بس که پرواز آوردعالم عالم، جهان جهان، راز آوردعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 32دل روی بدان زلفِ سرافراز آوردبا هر شکن زلف تو صد راز آوردعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 62ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممردیکه به هست و نیست قانع گرددهست و عدم او را همه تابع گرددرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 815
اگلی نظممرغی که ز باغ پاکبازان باشدهم سرکش و هم سرخوش و شادان باشدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 817
مرغ دل من ز بس که پرواز آوردعالم عالم، جهان جهان، راز آوردعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 32
دل روی بدان زلفِ سرافراز آوردبا هر شکن زلف تو صد راز آوردعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 62
