صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1956پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1956

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1957عیش دل شکسته به آزار بسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1957

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1958از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1958

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1959آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1959

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1960

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1961

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1962

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1963

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1964این گردباد نیست که بالا گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1964

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1965

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1966زلفش به هر دو دست عنانم گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1966

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1967چشم قدح به جلوه مینای باده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1967

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1968نقش و نگار دشمن دلهای ساده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1968

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1969تا چشم من به گوشه عزلت فتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1969

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1970دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1970

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1971عشقم هنوز جای به گلخن نداده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1971

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1972روی شکفته شاهد جان فسرده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1972

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1973دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1973

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1974شیرین تبسمی که مرا راه دین زده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1974

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1975تا زلف او به باد صبا آشنا شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1975

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1976از خاکمال دام، پرم توتیا شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1976

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1977از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1977

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1978خال تو ریشه در شکرستان دوانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1978

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1979دود دلی ز ابر گهربار مانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1979

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1980با داغ عشق، شعله غیرت نمانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1980

20 اشعار

غزل شمارهٔ 1981امروز قدر نکته موزون نمانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1981

4 اشعار

غزل شمارهٔ 1982زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1982

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1983شرم گناه رهبر توفیق بوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1983

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1984شیرازه طرب خط پیمانه بوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1984

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1985هر کس بیاض گردن او را ندیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1985

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1986لعلت به خنده پرده گل را دریده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1986

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1987تا دست من به گردن مینا رسیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1987

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1988تا سینه ام به داغ محبت رسیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1988

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1989نور شکوه حق ز مقابل رسیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1989

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1990دل از حریم سینه به مژگان رسیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1990

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1991چشم ترم که مشرق چندین ستاره است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1991

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1992خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1992

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1993آب حیات ما ز شراب شبانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1993

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1994ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1994

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1995تا در ترددست نفس، جان روانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1995

17 اشعار

غزل شمارهٔ 1996ابر بهار گلشن رخسار، آینه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1996

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1997با عارض تو چهره شدن کار آینه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1997

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1998جوهر غبار دیده حیران آینه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1998

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1999غم را اگر برون ندهد سینه آینه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1999

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2000هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2000

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2001از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2001

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2002در هر نظاره ام ز تو پیغام تازه ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2002

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2003دنیا برای بیخبران عیش خانه ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2003

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2004گنجینه جواهر ما پاک گوهری است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2004

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2005موج شراب و موجه آب بقا یکی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2005

آڈیو

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1956–پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

غزل شمارهٔ 1957–عیش دل شکسته به آزار بسته است

غزل شمارهٔ 1958–از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

غزل شمارهٔ 1959–آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

غزل شمارهٔ 1960–یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

غزل شمارهٔ 1961–عارف به اختیار خود از سر گذشته است

غزل شمارهٔ 1962–بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

غزل شمارهٔ 1963–بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

غزل شمارهٔ 1964–این گردباد نیست که بالا گرفته است

غزل شمارهٔ 1965–آتش به مغزم از می احمر گرفته است

غزل شمارهٔ 1966–زلفش به هر دو دست عنانم گرفته است

غزل شمارهٔ 1967–چشم قدح به جلوه مینای باده است

غزل شمارهٔ 1968–نقش و نگار دشمن دلهای ساده است

غزل شمارهٔ 1969–تا چشم من به گوشه عزلت فتاده است

غزل شمارهٔ 1970–دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده است

غزل شمارهٔ 1971–عشقم هنوز جای به گلخن نداده است

غزل شمارهٔ 1972–روی شکفته شاهد جان فسرده است

غزل شمارهٔ 1973–دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است

غزل شمارهٔ 1974–شیرین تبسمی که مرا راه دین زده است

غزل شمارهٔ 1975–تا زلف او به باد صبا آشنا شده است

غزل شمارهٔ 1976–از خاکمال دام، پرم توتیا شده است

غزل شمارهٔ 1977–از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده است

غزل شمارهٔ 1978–خال تو ریشه در شکرستان دوانده است

غزل شمارهٔ 1979–دود دلی ز ابر گهربار مانده است

غزل شمارهٔ 1980–با داغ عشق، شعله غیرت نمانده است

غزل شمارهٔ 1981–امروز قدر نکته موزون نمانده است

غزل شمارهٔ 1982–زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده است

غزل شمارهٔ 1983–شرم گناه رهبر توفیق بوده است

غزل شمارهٔ 1984–شیرازه طرب خط پیمانه بوده است

غزل شمارهٔ 1985–هر کس بیاض گردن او را ندیده است

غزل شمارهٔ 1986–لعلت به خنده پرده گل را دریده است

غزل شمارهٔ 1987–تا دست من به گردن مینا رسیده است

غزل شمارهٔ 1988–تا سینه ام به داغ محبت رسیده است

غزل شمارهٔ 1989–نور شکوه حق ز مقابل رسیده است

غزل شمارهٔ 1990–دل از حریم سینه به مژگان رسیده است

غزل شمارهٔ 1991–چشم ترم که مشرق چندین ستاره است

غزل شمارهٔ 1992–خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است

غزل شمارهٔ 1993–آب حیات ما ز شراب شبانه است

غزل شمارهٔ 1994–ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است

غزل شمارهٔ 1995–تا در ترددست نفس، جان روانه است

غزل شمارهٔ 1996–ابر بهار گلشن رخسار، آینه است

غزل شمارهٔ 1997–با عارض تو چهره شدن کار آینه است

غزل شمارهٔ 1998–جوهر غبار دیده حیران آینه است

غزل شمارهٔ 1999–غم را اگر برون ندهد سینه آینه است

غزل شمارهٔ 2000–هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای است

غزل شمارهٔ 2001–از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای است

غزل شمارهٔ 2002–در هر نظاره ام ز تو پیغام تازه ای است

غزل شمارهٔ 2003–دنیا برای بیخبران عیش خانه ای است

غزل شمارهٔ 2004–گنجینه جواهر ما پاک گوهری است

غزل شمارهٔ 2005–موج شراب و موجه آب بقا یکی است

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1956–پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

غزل شمارهٔ 1957–عیش دل شکسته به آزار بسته است

غزل شمارهٔ 1958–از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

غزل شمارهٔ 1959–آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

غزل شمارهٔ 1960–یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

غزل شمارهٔ 1961–عارف به اختیار خود از سر گذشته است

غزل شمارهٔ 1962–بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

غزل شمارهٔ 1963–بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

غزل شمارهٔ 1964–این گردباد نیست که بالا گرفته است

غزل شمارهٔ 1965–آتش به مغزم از می احمر گرفته است

غزل شمارهٔ 1966–زلفش به هر دو دست عنانم گرفته است

غزل شمارهٔ 1967–چشم قدح به جلوه مینای باده است

غزل شمارهٔ 1968–نقش و نگار دشمن دلهای ساده است

غزل شمارهٔ 1969–تا چشم من به گوشه عزلت فتاده است

غزل شمارهٔ 1970–دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده است

غزل شمارهٔ 1971–عشقم هنوز جای به گلخن نداده است

غزل شمارهٔ 1972–روی شکفته شاهد جان فسرده است

غزل شمارهٔ 1973–دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است

غزل شمارهٔ 1974–شیرین تبسمی که مرا راه دین زده است

غزل شمارهٔ 1975–تا زلف او به باد صبا آشنا شده است

غزل شمارهٔ 1976–از خاکمال دام، پرم توتیا شده است

غزل شمارهٔ 1977–از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده است

غزل شمارهٔ 1978–خال تو ریشه در شکرستان دوانده است

غزل شمارهٔ 1979–دود دلی ز ابر گهربار مانده است

غزل شمارهٔ 1980–با داغ عشق، شعله غیرت نمانده است

غزل شمارهٔ 1981–امروز قدر نکته موزون نمانده است

غزل شمارهٔ 1956پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

غزل شمارهٔ 1957عیش دل شکسته به آزار بسته است

غزل شمارهٔ 1958از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

غزل شمارهٔ 1959آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

غزل شمارهٔ 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

غزل شمارهٔ 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته است

غزل شمارهٔ 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

غزل شمارهٔ 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

غزل شمارهٔ 1964این گردباد نیست که بالا گرفته است

غزل شمارهٔ 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته است

غزل شمارهٔ 1966زلفش به هر دو دست عنانم گرفته است

غزل شمارهٔ 1967چشم قدح به جلوه مینای باده است

غزل شمارهٔ 1968نقش و نگار دشمن دلهای ساده است

غزل شمارهٔ 1969تا چشم من به گوشه عزلت فتاده است

غزل شمارهٔ 1970دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده است

غزل شمارهٔ 1971عشقم هنوز جای به گلخن نداده است

غزل شمارهٔ 1972روی شکفته شاهد جان فسرده است

غزل شمارهٔ 1973دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است

غزل شمارهٔ 1974شیرین تبسمی که مرا راه دین زده است

غزل شمارهٔ 1975تا زلف او به باد صبا آشنا شده است

غزل شمارهٔ 1976از خاکمال دام، پرم توتیا شده است

غزل شمارهٔ 1977از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده است

غزل شمارهٔ 1978خال تو ریشه در شکرستان دوانده است

غزل شمارهٔ 1979دود دلی ز ابر گهربار مانده است

غزل شمارهٔ 1980با داغ عشق، شعله غیرت نمانده است

غزل شمارهٔ 1981امروز قدر نکته موزون نمانده است

غزل شمارهٔ 1982زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده است

غزل شمارهٔ 1983شرم گناه رهبر توفیق بوده است

غزل شمارهٔ 1984شیرازه طرب خط پیمانه بوده است

غزل شمارهٔ 1985هر کس بیاض گردن او را ندیده است

غزل شمارهٔ 1986لعلت به خنده پرده گل را دریده است

غزل شمارهٔ 1987تا دست من به گردن مینا رسیده است

غزل شمارهٔ 1988تا سینه ام به داغ محبت رسیده است

غزل شمارهٔ 1989نور شکوه حق ز مقابل رسیده است

غزل شمارهٔ 1990دل از حریم سینه به مژگان رسیده است

غزل شمارهٔ 1991چشم ترم که مشرق چندین ستاره است

غزل شمارهٔ 1992خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است

غزل شمارهٔ 1993آب حیات ما ز شراب شبانه است

غزل شمارهٔ 1994ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است

غزل شمارهٔ 1995تا در ترددست نفس، جان روانه است

غزل شمارهٔ 1996ابر بهار گلشن رخسار، آینه است

غزل شمارهٔ 1997با عارض تو چهره شدن کار آینه است

غزل شمارهٔ 1998جوهر غبار دیده حیران آینه است

غزل شمارهٔ 1999غم را اگر برون ندهد سینه آینه است

غزل شمارهٔ 2000هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای است

غزل شمارهٔ 2001از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای است

غزل شمارهٔ 2002در هر نظاره ام ز تو پیغام تازه ای است

غزل شمارهٔ 2003دنیا برای بیخبران عیش خانه ای است

غزل شمارهٔ 2004گنجینه جواهر ما پاک گوهری است

غزل شمارهٔ 2005موج شراب و موجه آب بقا یکی است

غزل شمارهٔ 1956پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

غزل شمارهٔ 1957عیش دل شکسته به آزار بسته است

غزل شمارهٔ 1958از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

غزل شمارهٔ 1959آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

غزل شمارهٔ 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

غزل شمارهٔ 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته است

غزل شمارهٔ 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

غزل شمارهٔ 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

غزل شمارهٔ 1964این گردباد نیست که بالا گرفته است

غزل شمارهٔ 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته است

غزل شمارهٔ 1966زلفش به هر دو دست عنانم گرفته است

غزل شمارهٔ 1967چشم قدح به جلوه مینای باده است

غزل شمارهٔ 1968نقش و نگار دشمن دلهای ساده است

غزل شمارهٔ 1969تا چشم من به گوشه عزلت فتاده است

غزل شمارهٔ 1970دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده است

غزل شمارهٔ 1971عشقم هنوز جای به گلخن نداده است

غزل شمارهٔ 1972روی شکفته شاهد جان فسرده است

غزل شمارهٔ 1973دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است

غزل شمارهٔ 1974شیرین تبسمی که مرا راه دین زده است

غزل شمارهٔ 1975تا زلف او به باد صبا آشنا شده است

غزل شمارهٔ 1976از خاکمال دام، پرم توتیا شده است

غزل شمارهٔ 1977از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده است

غزل شمارهٔ 1978خال تو ریشه در شکرستان دوانده است

غزل شمارهٔ 1979دود دلی ز ابر گهربار مانده است

غزل شمارهٔ 1980با داغ عشق، شعله غیرت نمانده است

غزل شمارهٔ 1981امروز قدر نکته موزون نمانده است

غزل شمارهٔ 1982زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده است

غزل شمارهٔ 1983شرم گناه رهبر توفیق بوده است

غزل شمارهٔ 1984شیرازه طرب خط پیمانه بوده است

غزل شمارهٔ 1985هر کس بیاض گردن او را ندیده است