صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1603گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1603

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1604یک نکوروی ندیدم که گرفتار تو نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1604

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1605تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1605

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1606

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1607حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1607

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1608مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1608

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1609برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1609

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1610با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1610

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1611در بیابان جنون سلسله پردازی نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1611

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1612چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1612

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1613

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1614در پریشان نظری غیر پریشانی نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1614

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1615هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1615

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1616بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1616

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1617از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1617

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1618جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1618

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1619

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1620

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1621

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1622دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1622

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1623

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1624

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1625رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1625

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1626پشت آیینه بود پرده مستوری زشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1626

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1627

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1628دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1628

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1629

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1630

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1631خط به گرد لب میگون تو چون ساغر گشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1631

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1632این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1632

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1633

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1635خم چو گردد قدِ افراخته می‌باید رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1635

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1636اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1636

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1637

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1638از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1638

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1639ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1639

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1640پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1640

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1641بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1641

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1642لب لعل تو ز خون دل من جام گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1642

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1643هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1643

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1644خیال آب مرا در سراب‌ها انداخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1644

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1645

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1646بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1646

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1647ز شرم در حرم وصل جان محرم سوخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1647

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1648عبیر زلف به جیب صبا نباید ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1648

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1649فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1649

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1650بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1650

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1651کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1651

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1652ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1652

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1653اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1653

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1603–گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست

غزل شمارهٔ 1604–یک نکوروی ندیدم که گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 1605–تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست

غزل شمارهٔ 1606–خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1607–حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1608–مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1609–برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1610–با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست

غزل شمارهٔ 1611–در بیابان جنون سلسله پردازی نیست

غزل شمارهٔ 1612–چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیست

غزل شمارهٔ 1613–در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیست

غزل شمارهٔ 1614–در پریشان نظری غیر پریشانی نیست

غزل شمارهٔ 1615–هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیست

غزل شمارهٔ 1616–بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت

غزل شمارهٔ 1617–از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشت

غزل شمارهٔ 1618–جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشت

غزل شمارهٔ 1619–از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت

غزل شمارهٔ 1620–تا من دلشده را دست ز گردن برداشت

غزل شمارهٔ 1621–سرو بالای تو از آب روانی برداشت

غزل شمارهٔ 1622–دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشت

غزل شمارهٔ 1623–اگر آیینه دل نور و صفایی می داشت

غزل شمارهٔ 1624–دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشت

غزل شمارهٔ 1625–رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشت

غزل شمارهٔ 1626–پشت آیینه بود پرده مستوری زشت

غزل شمارهٔ 1627–شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت

غزل شمارهٔ 1628–دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشت

غزل شمارهٔ 1629–باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشت

غزل شمارهٔ 1630–از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشت

غزل شمارهٔ 1631–خط به گرد لب میگون تو چون ساغر گشت

غزل شمارهٔ 1632–این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟

غزل شمارهٔ 1633–چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟

غزل شمارهٔ 1635–خم چو گردد قدِ افراخته می‌باید رفت

غزل شمارهٔ 1636–اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفت

غزل شمارهٔ 1637–هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت

غزل شمارهٔ 1638–از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفت

غزل شمارهٔ 1639–ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفت

غزل شمارهٔ 1640–پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت

غزل شمارهٔ 1641–بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفت

غزل شمارهٔ 1642–لب لعل تو ز خون دل من جام گرفت

غزل شمارهٔ 1643–هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفت

غزل شمارهٔ 1644–خیال آب مرا در سراب‌ها انداخت

غزل شمارهٔ 1645–که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟

غزل شمارهٔ 1646–بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداخت

غزل شمارهٔ 1647–ز شرم در حرم وصل جان محرم سوخت

غزل شمارهٔ 1648–عبیر زلف به جیب صبا نباید ریخت

غزل شمارهٔ 1649–فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریخت

غزل شمارهٔ 1650–بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندت

غزل شمارهٔ 1651–کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟

غزل شمارهٔ 1652–ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 1653–اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داری

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1603–گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست

غزل شمارهٔ 1604–یک نکوروی ندیدم که گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 1605–تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست

غزل شمارهٔ 1606–خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1607–حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1608–مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1609–برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1610–با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست

غزل شمارهٔ 1611–در بیابان جنون سلسله پردازی نیست

غزل شمارهٔ 1612–چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیست

غزل شمارهٔ 1613–در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیست

غزل شمارهٔ 1614–در پریشان نظری غیر پریشانی نیست

غزل شمارهٔ 1615–هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیست

غزل شمارهٔ 1616–بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت

غزل شمارهٔ 1617–از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشت

غزل شمارهٔ 1618–جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشت

غزل شمارهٔ 1619–از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت

غزل شمارهٔ 1620–تا من دلشده را دست ز گردن برداشت

غزل شمارهٔ 1621–سرو بالای تو از آب روانی برداشت

غزل شمارهٔ 1622–دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشت

غزل شمارهٔ 1623–اگر آیینه دل نور و صفایی می داشت

غزل شمارهٔ 1624–دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشت

غزل شمارهٔ 1625–رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشت

غزل شمارهٔ 1626–پشت آیینه بود پرده مستوری زشت

غزل شمارهٔ 1627–شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت

غزل شمارهٔ 1628–دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشت

غزل شمارهٔ 1603گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست

غزل شمارهٔ 1604یک نکوروی ندیدم که گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 1605تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست

غزل شمارهٔ 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1607حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1608مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1609برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1610با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست

غزل شمارهٔ 1611در بیابان جنون سلسله پردازی نیست

غزل شمارهٔ 1612چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیست

غزل شمارهٔ 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیست

غزل شمارهٔ 1614در پریشان نظری غیر پریشانی نیست

غزل شمارهٔ 1615هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیست

غزل شمارهٔ 1616بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت

غزل شمارهٔ 1617از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشت

غزل شمارهٔ 1618جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشت

غزل شمارهٔ 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت

غزل شمارهٔ 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشت

غزل شمارهٔ 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشت

غزل شمارهٔ 1622دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشت

غزل شمارهٔ 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشت

غزل شمارهٔ 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشت

غزل شمارهٔ 1625رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشت

غزل شمارهٔ 1626پشت آیینه بود پرده مستوری زشت

غزل شمارهٔ 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت

غزل شمارهٔ 1628دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشت

غزل شمارهٔ 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشت

غزل شمارهٔ 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشت

غزل شمارهٔ 1631خط به گرد لب میگون تو چون ساغر گشت

غزل شمارهٔ 1632این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟

غزل شمارهٔ 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟

غزل شمارهٔ 1635خم چو گردد قدِ افراخته می‌باید رفت

غزل شمارهٔ 1636اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفت

غزل شمارهٔ 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت

غزل شمارهٔ 1638از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفت

غزل شمارهٔ 1639ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفت

غزل شمارهٔ 1640پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت

غزل شمارهٔ 1641بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفت

غزل شمارهٔ 1642لب لعل تو ز خون دل من جام گرفت

غزل شمارهٔ 1643هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفت

غزل شمارهٔ 1644خیال آب مرا در سراب‌ها انداخت

غزل شمارهٔ 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟

غزل شمارهٔ 1646بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداخت

غزل شمارهٔ 1647ز شرم در حرم وصل جان محرم سوخت

غزل شمارهٔ 1648عبیر زلف به جیب صبا نباید ریخت

غزل شمارهٔ 1649فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریخت

غزل شمارهٔ 1650بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندت

غزل شمارهٔ 1651کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟

غزل شمارهٔ 1652ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 1653اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داری

غزل شمارهٔ 1603گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیست

غزل شمارهٔ 1604یک نکوروی ندیدم که گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 1605تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست

غزل شمارهٔ 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1607حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1608مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1609برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیست

غزل شمارهٔ 1610با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست

غزل شمارهٔ 1611در بیابان جنون سلسله پردازی نیست

غزل شمارهٔ 1612چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیست

غزل شمارهٔ 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیست

غزل شمارهٔ 1614در پریشان نظری غیر پریشانی نیست

غزل شمارهٔ 1615هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیست

غزل شمارهٔ 1616بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت

غزل شمارهٔ 1617از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشت

غزل شمارهٔ 1618جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشت

غزل شمارهٔ 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت

غزل شمارهٔ 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشت

غزل شمارهٔ 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشت

غزل شمارهٔ 1622دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشت

غزل شمارهٔ 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشت

غزل شمارهٔ 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشت

غزل شمارهٔ 1625رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشت

غزل شمارهٔ 1626پشت آیینه بود پرده مستوری زشت

غزل شمارهٔ 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت

غزل شمارهٔ 1628دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشت

غزل شمارهٔ 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشت

غزل شمارهٔ 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشت

غزل شمارهٔ 1631خط به گرد لب میگون تو چون ساغر گشت

غزل شمارهٔ 1632این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟