صنفِ غزل میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1472–دگربار دگربار ز زنجیر بجستم

Once again, once again I have escaped from my chains, I have burst out of these bonds and this trap which seizes the infirm.

غزل شمارهٔ 1473–بیایید بیایید به گلزار بگردیم

غزل شمارهٔ 1474–حکیمیم طبیبیم ز بغداد رسیدیم

غزل شمارهٔ 1475–بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم

غزل شمارهٔ 1476–طبیبیم حکیمیم طبیبان قدیمیم

غزل شمارهٔ 1477–از اول امروز چو آشفته و مستیم

غزل شمارهٔ 1478–المنه لله که ز پیکار رهیدیم

غزل شمارهٔ 1479–آن خانه که صد بار در او مایده خوردیم

غزل شمارهٔ 1480–خیزید مخسپید که نزدیک رسیدیم

غزل شمارهٔ 1481–ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم

غزل شمارهٔ 1482–چون در عدم آییم و سر از یار برآریم

غزل شمارهٔ 1483–امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم

غزل شمارهٔ 1484–بشکن قدح باده که امروز چنانیم

غزل شمارهٔ 1485–صبح است و صبوح است بر این بام برآییم

غزل شمارهٔ 1486–چون آینه رازنما باشد جانم

Like a mirror my soul displays secrets; I am able not to speak, but I am unable not to know.

غزل شمارهٔ 1487–امروز چنانم که خر از بار ندانم

غزل شمارهٔ 1488–ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم

غزل شمارهٔ 1489–ساقی ز پی عشق روان است روانم

Saki, my spirit is moving in the track of love, but because of your weariness my tongue is tied.

غزل شمارهٔ 1490–از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم

غزل شمارهٔ 1491–خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیم

غزل شمارهٔ 1492–بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم

غزل شمارهٔ 1493–ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم

غزل شمارهٔ 1494–افتادم افتادم در آبی افتادم

غزل شمارهٔ 1495–اگر تو نیستی در عاشقی خام

غزل شمارهٔ 1496–چه دیدم خواب شب کامروز مستم

غزل شمارهٔ 1497–به جان جمله مستان که مستم

غزل شمارهٔ 1498–بیا کز غیر تو بیزار گشتم

غزل شمارهٔ 1499–بیا کز عشق تو دیوانه گشتم

غزل شمارهٔ 1500–چنان مست است از آن دم جان آدم

غزل شمارهٔ 1501–منم فتنه هزاران فتنه زادم

غزل شمارهٔ 1502–ز زندان خلق را آزاد کردم

غزل شمارهٔ 1503–غلامم خواجه را آزاد کردم

I am the slave who set the master free, I am the one who taught the teacher.

غزل شمارهٔ 1504–حسودان را ز غم آزاد کردم

غزل شمارهٔ 1505–یکی مطرب همی‌خواهم در این دم

غزل شمارهٔ 1506–همیشه من چنین مجنون نبودم

غزل شمارهٔ 1507–ایا یاری که در تو ناپدیدم

غزل شمارهٔ 1508–سفر کردم به هر شهری دویدم

I made a journey, I ran to every city, no man I saw with your grace and beauty.

غزل شمارهٔ 1509–سفر کردم به هر شهری دویدم

غزل شمارهٔ 1510–اگر عشقت به جای جان ندارم

غزل شمارهٔ 1511–بیا ای آنک بردی تو قرارم

غزل شمارهٔ 1512–گهی در گیرم و گه بام گیرم

غزل شمارهٔ 1513–اگر سرمست اگر مخمور باشم

غزل شمارهٔ 1514–خداوندا مده آن یار را غم

غزل شمارهٔ 1515–چه نزدیک است جان تو به جانم

How close your soul is to my soul! For whatever thing you are thinking, I know.

غزل شمارهٔ 1516–چه نزدیک است جان تو به جانم

غزل شمارهٔ 1517–مرا گویی که‌رایی؟ من چه دانم

غزل شمارهٔ 1518–من آن ماهم که اندر لامکانم

غزل شمارهٔ 1519–بیا کامروز بیرون از جهانم

غزل شمارهٔ 1520–مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم

غزل شمارهٔ 1521–من از عالم تو را تنها گزینم

Out of all the world I choose you alone; do you deem it right for me to sit sorrowful?