غزل شمارهٔ 1507

ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم

چنین باشد چو گفت دل شنیدم

میان آب و گل خلوت گزیدم

ز افلاطون و فارابی بریدم

سفر کردم به هر شهری دویدم

به لطف و حسن تو کس را ندیدم

سفر کردم به هر شهری دویدم

چو شهر عشق من شهری ندیدم