غزل شمارهٔ 1509

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: یدم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، نازنین بازیان

سفر کردم به هر شهری دویدم

چو شهر عشق من شهری ندیدم

ندانستم ز اول قدر آن شهر

ز نادانی بسی غربت کشیدم

رها کردم چنان شکرستانی

چو حیوان هر گیاهی می چریدم

پیاز و گندنا چون قوم موسی

چرا بر من و سلوی برگزیدم

به غیر عشق آواز دهل بود

هر آوازی که در عالم شنیدم

از آن بانگ دهل از عالم کل

بدین دنیای فانی اوفتیدم

میان جان‌ها جان مجرد

چو دل بی‌پر و بی‌پا می پریدم

از آن باده که لطف و خنده بخشد

چو گل بی‌حلق و بی‌لب می چشیدم

ندا آمد ز عشق ای جان سفر کن

که من محنت سرایی آفریدم

1010

بسی گفتم که من آن جا نخواهم

بسی نالیدم و جامه دریدم

1111

چنانک اکنون ز رفتن می گریزم

از آن جا آمدن هم می رمیدم

1212

بگفت ای جان برو هر جا که باشی

که من نزدیک چون حبل الوریدم

1313

فسون کرد و مرا بس عشوه‌ها داد

فسون و عشوه او را خریدم

1414

فسون او جهان را برجهاند

کی باشم من که من خود ناپدیدم

1515

ز راهم برد وان گاهم به ره کرد

گر از ره می نرفتم می رهیدم

1616

بگویم چون رسی آن جا ولیکن

قلم بشکست چون این جا رسیدم

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم

چنین باشد چو گفت دل شنیدم

امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1293

میان آب و گل خلوت گزیدم

ز افلاطون و فارابی بریدم

علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 106

ایا یاری که در تو ناپدیدم

تو را شکل عجب در خواب دیدم

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1507

سفر کردم به هر شهری دویدم

به لطف و حسن تو کس را ندیدم

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1508

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

غزل شمارهٔ 1509

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: یدم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، نازنین بازیان

سفر کردم به هر شهری دویدم

چو شهر عشق من شهری ندیدم

ندانستم ز اول قدر آن شهر

ز نادانی بسی غربت کشیدم

رها کردم چنان شکرستانی

چو حیوان هر گیاهی می چریدم

پیاز و گندنا چون قوم موسی

چرا بر من و سلوی برگزیدم

به غیر عشق آواز دهل بود

هر آوازی که در عالم شنیدم

از آن بانگ دهل از عالم کل

بدین دنیای فانی اوفتیدم

میان جان‌ها جان مجرد

چو دل بی‌پر و بی‌پا می پریدم

از آن باده که لطف و خنده بخشد

چو گل بی‌حلق و بی‌لب می چشیدم

ندا آمد ز عشق ای جان سفر کن

که من محنت سرایی آفریدم

1010

بسی گفتم که من آن جا نخواهم

بسی نالیدم و جامه دریدم

1111

چنانک اکنون ز رفتن می گریزم

از آن جا آمدن هم می رمیدم

1212

بگفت ای جان برو هر جا که باشی

که من نزدیک چون حبل الوریدم

1313

فسون کرد و مرا بس عشوه‌ها داد

فسون و عشوه او را خریدم

1414

فسون او جهان را برجهاند

کی باشم من که من خود ناپدیدم

1515

ز راهم برد وان گاهم به ره کرد

گر از ره می نرفتم می رهیدم

1616

بگویم چون رسی آن جا ولیکن

قلم بشکست چون این جا رسیدم

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم

چنین باشد چو گفت دل شنیدم

امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1293

میان آب و گل خلوت گزیدم

ز افلاطون و فارابی بریدم

علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 106

ایا یاری که در تو ناپدیدم

تو را شکل عجب در خواب دیدم

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1507

سفر کردم به هر شهری دویدم

به لطف و حسن تو کس را ندیدم

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1508

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور