غزل شمارهٔ 1493

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ایدمشقیم

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم

جان‌داده و دل‌بستهٔ سودای دمشقیم

زان صبحِ سعادت که بتابید از آن سو

هر شام و سحر مستِ سحرهای دمشقیم

بر باب بریدیم که از یار بریدیم

زان جامعِ عشّاق به خضرای دمشقیم

از چشمه بونواس مگر آب نخوردی

ما عاشقِ آن ساعدِ سقّای دمشقیم

بر مُصحفِ عثمان بنهم دست به سوگند

کز لولوی آن دلبر لالای دمشقیم

از باب فرج دوری و از باب فرادیس

کی داند کاندر چه تماشای دمشقیم

بر رَبْوَه برآییم چو در مهد مسیحیم

چون راهب سرمست ز حَمرای دمشقیم

در نیربِ شاهانه بدیدیم درختی

در سایه آن شسته و دروای دمشقیم

اخضر شده میدان و بغلطیم چو گویی

از زلف چو چوگان که به صحرای دمشقیم

1010

کی بی‌مزه مانیم چو در مزه درآییم

دروازه شرقی سویدای دمشقیم

1111

اندر جبل صالح کانی است ز گوهر

زان گوهر ما غرقه دریای دمشقیم

1212

چون جنت دنیاست دمشق از پی دیدار

ما منتظر رأیت حسنای دمشقیم

1313

از روم بتازیم سوم بار سوی شام

کز طره چون شام مطرای دمشقیم

1414

مخدومی شمس الحق تبریز گر آن جاست

مولای دمشقیم و چه مولای دمشقیم

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور