صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1515

غزل شمارهٔ 1515

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: انم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 9

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکاران: فاطمه زندی، عندلیب
Toggle stanza 1
1

How close your soul is to my soul! For whatever thing you are thinking, I know.

2

I have a token even closer than this; come close, and behold my token.

3

In dervish guise you come into the midst; do not jest and say, “I am in the midst.”

4

I am like the column amidst your house; I am like a waterspout hanging down from your roof.

5

I am a sharer of your secrets on the day of mustering and resurrection, I am not a passing host like worldly friends.

6

In your banquet I go round like the wine, in time of your battle I go before you like a lance.

7

If like lightning I make a trade of dying, like the lightning of your beauty I am without a tongue.

8

Always I am joyful; it makes no difference whether I yield my soul, or seize a soul.

9

If I give you my soul, it will be good trade, for in exchange for a soul you will give me a hundred worlds.

10

In this house thousands and more are dead; there you are seated saying, “Behold my household!”

11

A handful of dust says, “I was once a tress”; another says, “I am a bone.”

12

You become bewildered; then suddenly Love comes saying, {“Come to me, for I am the one eternally alive.

13

Embrace my smooth breast to your breast, so that I may} deliver you this very instant from yourself.”

14

Silence, Khusrau, speak no more of Sh¯ır¯ın; my mouth is burning with sweetness.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

خداوندا مده آن یار را غم

مبادا قامت آن سرو را خم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1514

اگلی نظم

چه نزدیک است جان تو به جانم

که هر چیزی که اندیشی بدانم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1516

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

نمی داند مه نامهربانم

که دور از روی خوبش بر چه سانم؟

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1296

مرا تا نقره باشد می‌فشانم

تو را تا بوسه باشد می‌ستانم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 419

ز تو گر یک نظر آید به جانم

نباید این جهان و آن جهانم

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 561

ازین دریا که غرق اوست جانم

برون جستم ولیکن در میانم

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 562

گهی شعر عراقی را بخوانم

گهی جامی زند آتش به جانم

علامہ اقبال»ارمغان حجاز»حضور رسالت»بخش 7 - گهی شعر عراقی را بخوانم

به مرغان چمن همداستانم

زبان غنچه های بی زبانم

علامہ اقبال»پیام مشرق»لالهٔ طور»رباعی شمارهٔ 69

چه نزدیک است جان تو به جانم

که هر چیزی که اندیشی بدانم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1516

من آن ماهم که اندر لامکانم

مجو بیرون مرا در عین جانم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1518

بیا کامروز بیرون از جهانم

بیا کامروز من از خود نهانم

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1519

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00