Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 251نشستی دور ازین مشتاق مهجور

غزل شمارهٔ 252ز ره ملغز چو پرسم تو را به رسم لغز

غزل شمارهٔ 253با جگر سوختگان یار نبودی هرگز

غزل شمارهٔ 254عمر بگذشت و رخت سیر ندیدم هرگز

غزل شمارهٔ 255چون بامداد بینمت ای ماه دلفروز

غزل شمارهٔ 256خالیست ازان رشک پری خانه ام امروز

غزل شمارهٔ 257از شوق تو شوریست عجب در سرم امروز

غزل شمارهٔ 258لله الحمد آن جان و جهان آمد باز

غزل شمارهٔ 259نبود عروس ملک سزای کنار و بوس

غزل شمارهٔ 260صوفی از زنگ سوی آیینه دل بتراش

غزل شمارهٔ 261برکنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش

غزل شمارهٔ 262مه اشترسوار من که شد رخش فلک پستش

غزل شمارهٔ 263خاکیست زر که رنگ دهد پرتو خورش

غزل شمارهٔ 264کمانداری که در قتلم بود تعجیل تأخیرش

غزل شمارهٔ 265نازک اندامی که هست آسیب تن پیراهنش

غزل شمارهٔ 266آن که بر خیل بتان ساخت خدا پادشهش

غزل شمارهٔ 267جان و دل پیوند کن با یار بی مانند خویش

غزل شمارهٔ 268دادی ز لطف خوی مرا با وصال خویش

غزل شمارهٔ 269ای دل متاع جان به لب لعل یار بخش

غزل شمارهٔ 270ای کرده ز حال من فراموش

غزل شمارهٔ 271بتی که از همه پوشیده ماند لطف تنش

غزل شمارهٔ 272برلب رسید جان که به جانان فرستمش

غزل شمارهٔ 273از یمن عشق سوره یوسف به حکم نص

غزل شمارهٔ 274هست خالی ز سبحه دست خواص

غزل شمارهٔ 275جوهر وجود عشق بود مابقی غرض

غزل شمارهٔ 276تا کی ای خواجه مهندس سخن نقطه و خط

غزل شمارهٔ 277به کام نفس ز جام فنا نیابی حظ

غزل شمارهٔ 278آفتابی تو و اعیان وجودت مطلع

غزل شمارهٔ 279جبین نظم حسن رخت راست مطلع

غزل شمارهٔ 280مجلسی خواهم تهی از صلح و خالی از نزاع

غزل شمارهٔ 281سحر که صوفی صبح از نشیمن ابداع

غزل شمارهٔ 282مرا دلیست ز تن غافل و ز جان فارغ

غزل شمارهٔ 283گرچه سوزد دل پروانه ز سودای چراغ

غزل شمارهٔ 284به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغ

غزل شمارهٔ 285چند سوال ای پسر که چیست تصوف

غزل شمارهٔ 286آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کف

غزل شمارهٔ 287به از کدورت زهد ریاست باده صاف

غزل شمارهٔ 288زهی دهان تو کام شکرلبان شگرف

غزل شمارهٔ 289میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاق

غزل شمارهٔ 290چون جمال خود هم اندر خود تماشا کرد عشق

غزل شمارهٔ 291بیا ای آرزوی جان عاشق

غزل شمارهٔ 292هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراق

غزل شمارهٔ 293ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

غزل شمارهٔ 294در نعت بقا نیست کسی با تو مشارک

غزل شمارهٔ 295مراست از تب عشق تو جان آتشناک

غزل شمارهٔ 296بیا ای ز سر تا قدم جان پاک

غزل شمارهٔ 297ای خط و لب تو را به هم نزدیک

غزل شمارهٔ 298محتسب در دست سنگ انداخت در خمخانه چنگ

غزل شمارهٔ 299قد راقنی جمالک یا راکب الجمل

غزل شمارهٔ 300حادی عشق اگر راز تو گوید به جبل

Ghazaliyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood