باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4803سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز

غزل شمارهٔ 4804به اختیار ز نزهت سرای جان برخیز

غزل شمارهٔ 4805ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیز

غزل شمارهٔ 4806در کاهش است از سخن خود سخن طراز

غزل شمارهٔ 4807زان چهره خط قیامتی انگیخته است باز

غزل شمارهٔ 4808اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت باز

غزل شمارهٔ 4809با عشق او ز هر دو جهانیم پاکباز

غزل شمارهٔ 4810باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیاز

غزل شمارهٔ 4811منقار من ز صبح ازل بود دانه سوز

غزل شمارهٔ 4812بر شیشه و پیاله ظفر یافت دست ما

غزل شمارهٔ 4813بالا نکرده ساعد او راحیا هنوز

غزل شمارهٔ 4814از کاوکاو آن مژه ام بیخبر هنوز

غزل شمارهٔ 4815از خود برون نیامده دیوانه ام هنوز

غزل شمارهٔ 4816تا دست دست توست میی در ایاغ ریز

غزل شمارهٔ 4817چون شمع اشک در طلب مدعا مریز

غزل شمارهٔ 4818چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز

غزل شمارهٔ 4819پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز

غزل شمارهٔ 4820لب ساقی شکربارست امروز

غزل شمارهٔ 4821به مژگان اشک پاشیدن میاموز

غزل شمارهٔ 4822ای چشم تو پرده دار اعجاز

غزل شمارهٔ 4823خضر راه حقیقت است مجاز

غزل شمارهٔ 4824روز روشن را شب تارست پنهان در لباس

غزل شمارهٔ 4825درد پیری را جوانی می کند درمان و بس

غزل شمارهٔ 4826می کنم سیرگل از چاک گریبان قفس

غزل شمارهٔ 4827شربت بیماری دل تیغ سیراب است و بس

غزل شمارهٔ 4828گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بس

غزل شمارهٔ 4829دوزخ ارباب معنی صحبت قال است و بس

غزل شمارهٔ 4830از دل آگاه در عالم همین نام است و بس

غزل شمارهٔ 4831میوه باغ امیدم داغ حرمان است و بس

غزل شمارهٔ 4832پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بس

غزل شمارهٔ 4833یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رس

غزل شمارهٔ 4834شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس

غزل شمارهٔ 4835هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرس

غزل شمارهٔ 4836سر گرانیهای او را از من حیران مپرس

غزل شمارهٔ 4837حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرس

غزل شمارهٔ 4838در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کس

غزل شمارهٔ 4839نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفس

غزل شمارهٔ 4840دامگاه تازه ای پرواز را منظور بود

غزل شمارهٔ 4841شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوس

غزل شمارهٔ 4842طاق ابروی توازکون ومکان مارا بس

غزل شمارهٔ 4843حجت شور قیامت لب خندان تو بس

غزل شمارهٔ 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

غزل شمارهٔ 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرس

غزل شمارهٔ 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفس

غزل شمارهٔ 4847دردی که سازگار تو گردد دواشناس

غزل شمارهٔ 4848از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرس

غزل شمارهٔ 4849از زلف کافر تو نجسته است هیچ کس

غزل شمارهٔ 4850از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کس

غزل شمارهٔ 4851صد گل به باد رفت و گلابی ندید کس

غزل شمارهٔ 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟