غزل شمارهٔ 4822

بر جان من شکسته دل باز

کردی تو شراب خوردن آغاز

ماییم فداییان جانباز

گستاخ و دلیر و جسم پرداز

ای مطرب درد، پرده بنواز

هان! از سر درد در ده آواز

ای روی تو شمع پردهٔ راز

در پردهٔ دل غم تو دمساز

ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز

تا چند کنی کرشمه آغاز

آن را که برد به مسند راز

اول در زاریش کند باز